Jedna z lepszych książek w tym cyklu - powrót autora do formy, po nieco słabszym poprzednim tomie. Historia jest ciekawa i co najważniejsze niesztampowa i nawet zdecydowanie przerysowany jeden z bohaterów (nie powiem której strony) nie psuje ogólnego odbioru.

Jedna z lepszych książek w tym cyklu - powrót autora do formy, po nieco słabszym poprzednim tomie. Historia jest ciekawa i co najważniejsze niesztampowa i nawet zdecydowanie przerysowany jeden z bohaterów (nie powiem której strony) nie psuje ogólnego odbioru.

Piotr Górski trzyma poziom.

Piotr Górski trzyma poziom.

nietuzinkowe pomysły bohatera, ciekawe zakończenie

nietuzinkowe pomysły bohatera, ciekawe zakończenie

To się czyta !!!! zawrotne tempo, dobra intryga i osobiste życie Komisarza Kruka. Super kryminał

To się czyta !!!! zawrotne tempo, dobra intryga i osobiste życie Komisarza Kruka. Super kryminał

W jednym z gdańskich domów zostają znalezione zwłoki młodej kobiety, którą ktoś udusiła, a ciało upozował. Prowadzący w tej sprawie śledztwo komisarz Sławomir Kruk odkrywa, że na krótko przed śmiercią kobieta wpadła na ślad pewnej tajemnicy. Pełni żalu i nienawiści, krewni zmarłej prowadząc własne śledztwo zamierzają sami wymierzyć mordercy sprawiedliwość. Kruk nie może do tego dopuścić i musi złapać mordercę jako pierwszy…

„Krewni” autorstwa Piotra Górskiego to trzeci tom cyklu ze Sławomirem Krukiem w roli głównej. Książka utrzymuje znany z poprzednich części, bardzo wysoki poziom, co tylko potwierdza tezę, że kreowany przez autora nietuzinkowy bohater i intrygująca fabuła na tle mrocznego klimatu doskonale ze sobą współgrają. Styl autora nie budzi w moim przypadku żadnych zastrzeżeń- ciekawie prowadzona narracja i odpowiednie tempo akcji, a także jej zwroty dały mi poczucie dobrze spędzonego czasu z lekturą, która po prostu przyjemnie się czyta.

Piotr Górski i Sławomir Kruk to duet, o którym jest zdecydowanie za cicho w naszym czytelniczym świecie, bo zarówno jeden jak i drugi mają wszystko, by w kategorii kryminału i sensacji stawać w szranki z tymi najbardziej popularnymi i lubianymi…

W jednym z gdańskich domów zostają znalezione zwłoki młodej kobiety, którą ktoś udusiła, a ciało upozował. Prowadzący w tej sprawie śledztwo komisarz Sławomir Kruk odkrywa, że na krótko przed śmiercią kobieta wpadła na ślad pewnej tajemnicy. Pełni żalu i nienawiści, krewni zmarłej prowadząc własne śledztwo zamierzają sami wymierzyć mordercy sprawiedliwość. Kruk nie może do...

Jak na razie najsłabsza według mnie część serii o Kruku, ciężko się rozwijała i dopiero na ostatniej prostej udało jej się mnie wciągnąć. Główny bohater niezawodny, ale liczba wątków i postaci mieszanych między sobą trochę dla mnie przekombinowana. Choć finał zaskakuje ;)

Jak na razie najsłabsza według mnie część serii o Kruku, ciężko się rozwijała i dopiero na ostatniej prostej udało jej się mnie wciągnąć. Główny bohater niezawodny, ale liczba wątków i postaci mieszanych między sobą trochę dla mnie przekombinowana. Choć finał zaskakuje ;)

Kolejna pozycja kryminalna z serii, którą czyta siez duzym zaibteresowaniem. Sprytnie skrojona fabuła, wciągająca akcja, nietuzinkowy główny bohater nadający książce wyrazistości
Polecam

Kolejna pozycja kryminalna z serii, którą czyta siez duzym zaibteresowaniem. Sprytnie skrojona fabuła, wciągająca akcja, nietuzinkowy główny bohater nadający książce wyrazistości
Polecam

Trzeci dzień choroby, trzeci tom cyklu 😀 - to chyba najlepsza rekomendacja dla książek Piotra Górskiego. Autor nadal trzyma wysoki poziom, akcja jest wartka i obfitująca w nagłe zwroty, bohaterowie nieszablonowi.

Z marszu zabieram się za IV tom.

Trzeci dzień choroby, trzeci tom cyklu 😀 - to chyba najlepsza rekomendacja dla książek Piotra Górskiego. Autor nadal trzyma wysoki poziom, akcja jest wartka i obfitująca w nagłe zwroty, bohaterowie nieszablonowi.

Z marszu zabieram się za IV tom.

"Krewni" to trzymający w napięciu thriller, który wciąga czytelnika od pierwszej strony. Morderstwo młodej kobiety, upozowane ciało i niepokojąca tajemnica, którą odkryła tuż przed śmiercią, to tylko początek skomplikowanej intrygi.

Komisarz Sławomir Kruk, prowadzący śledztwo, musi zmierzyć się nie tylko z bezwzględnym mordercą, ale także z rodziną ofiary, która nie ufa policji i na własną rękę szuka sprawiedliwości. Ich determinacja i żądza zemsty stanowią dodatkowe zagrożenie, a Kruk musi działać szybko, by zapobiec eskalacji przemocy.

Książka jest trzecią częścią serii, co sugeruje, że autor z powodzeniem buduje mroczny i intrygujący świat. Fabuła jest pełna zwrotów akcji, a atmosfera gęsta i niepokojąca. Autor umiejętnie dawkuje napięcie, trzymając czytelnika w niepewności do samego końca.

"Krewni" to pozycja obowiązkowa dla fanów kryminałów i thrillerów, którzy cenią sobie wciągającą fabułę, wyrazistych bohaterów i mroczny klimat.

"Krewni" to trzymający w napięciu thriller, który wciąga czytelnika od pierwszej strony. Morderstwo młodej kobiety, upozowane ciało i niepokojąca tajemnica, którą odkryła tuż przed śmiercią, to tylko początek skomplikowanej intrygi.

Komisarz Sławomir Kruk, prowadzący śledztwo, musi zmierzyć się nie tylko z bezwzględnym mordercą, ale także z rodziną ofiary, która nie ufa...

Trzecia odsłona cyklu z komisarzem Krukiem. Górski nie zaskoczył - po raz trzeci udało mu się dowieźć opowieść do celu i to w dobrym stylu. Jest mocno, momentami mroczno i bardzo brutalnie, ale jest też niegłupio. Tak jak poprzednio Górski udowodnił, że warsztat ma w małym paluszku i pisać naprawdę potrafi.

Jak to wygląda w szczegółach?

Po pierwsze: dialogi. To jest coś, co u Górskiego ewidentnie zawsze działa i działa dobrze, aczkolwiek mam wrażenie, że w trzecim tomie jest nawet lepiej niż było. Rozmowy pomiędzy postaciami są w punkt. Są dynamiczne, często emocjonalne. Są też wiarygodne w odniesieniu do historii i rysów charakterologicznych. Ma to znaczenie o tyle, że jest to historia w znacznej mierze pisana dialogami. Czuje się w nich konkretnych ludzi. Dodatkowa korzyść to fakt, że dialogi podkręcają tempo i doświetlają stronice - zakładając, rzecz jasna, że na tempie nam zależy.

Po drugie: sama historia. Jest konkretna tajemnica, jest więcej niż jedna zbrodnia, wiele osób wydaje się być powiązanych ze sobą w jakiś tajemniczy sposób - już od pierwszych stron widać, że relacje pomiędzy postaciami są głęboko urzutowane, choć przez długi czas nie wiemy jak faktycznie głęboko. Z utęsknieniem wyczekujemy na moment, w którym wszystkie wątki zejdą się w jednym miejscu i poznamy prawdziwą prawdę. Koniec końców w tym obszarze nastąpił pewien zgrzyt, ale o tym później.

Po trzecie: dobrze nakreślone postaci. W zasadzie to klasyka u Górskiego. Zarówno ci dobrzy jak i źli są po prostu ciekawi i sensowni. Zresztą… no właśnie: jacy dobrzy, jacy źli? Kruku jest sympatyczny na swój sposób, ale to trochę zniszczony człowiek, który w pewnych okolicznościach przyrody bywa groźny dla otoczenia (i samego siebie). Po drugiej stronie barykady nie ma jakiegoś jednoznacznie złego Dr. No (do czasu). Jest natomiast plejada ludzi uwikłanych w mniejsze i większe występki, które czasami przeradzają się w zbrodnie. Te zaś nakręcają spiralę dalszych zbrodni. Niestety, tutaj także nastąpił pewien zgrzyt, który nie rzutował - na szczęście - na Krewnych - ale stanowić może trochę problematyczna obietnicę dalszego rozwoju cyklu.

Przejdźmy do wspomnianych zgrzytów. Mam ochotę doczepić się do dwóch rzeczy - obie są w sumie drugorzędne.

Zgrzyt numer jeden - słaba reprezentacja kobiet. I nie, nie chodzi mi tutaj o kwestie ideologiczno-polityczne. Rzecz w tym, że Górski naprawdę dobrze radzi sobie z niewiastami. Tutaj natomiast praktycznie wszystkie kobiece postaci to ofiary - żywe lub martwe, jedna zaś jest… no, nie można tego zdradzić, bo byłby to spojler. W każdym razie brakuje mi tutaj kobiecego kontrapunktu dla Kruka, ale głównie dlatego, że ufam umiejętnościom pisarskim autora i wiem, że w tym zakresie po prostu można od niego wymagać - koniec końców to jeden z nielicznych facetów-pisarzy, którzy świetnie radzą sobie z kobiecą materią.

Zgrzyt drugi i ostatni - Górski wszedł w nieco faustowski układ, w którymś momencie zdradzając wiarygodność swojej opowieści na rzecz typowo papierowych rozwiązań fabularnych, które oczywiście działają i mają swoją moc, ale są nierealistyczne, a w dodatku głupie (well, sort of…). Rzecz sprowadza się w sumie głównie do wątku Moniki - kto czytał ten wie - który wprawdzie zaczyna się super i ma mega potencjał w trakcie, ale kończy na tyle hardcore'owo, że po prostu widać tutaj literacką przesadę w konstrukcji fabuły. Zdaję sobie sprawę, że nie musi to być zarzut obiektywny. Ja osobiście doceniałem jak do tej pory Górski żenił potrzeby stricte fabularne z pewną stateczną powściągliwością, co czyniło opowieść o Kruku względnie realistyczną i przez to działającą z podwójną mocą. Ktoś inny może pochwalić większy nacisk na dramaturgię i tempo kosztem pewnych strat w obszarze konstrukcji postaci. Kwestia gustu, ale dla mnie wskazana rzecz jest zgrzytem w tej doskonałej skądinąd książce.

Mimo uwag: mocne 8. Rzadko daję tak wysoką oceną, jeszcze rzadziej honoruję nią powieści sensacyjne, ale tu się należy. W obrębie gatunku Górski naprawdę jest świetny.

Trzecia odsłona cyklu z komisarzem Krukiem. Górski nie zaskoczył - po raz trzeci udało mu się dowieźć opowieść do celu i to w dobrym stylu. Jest mocno, momentami mroczno i bardzo brutalnie, ale jest też niegłupio. Tak jak poprzednio Górski udowodnił, że warsztat ma w małym paluszku i pisać naprawdę potrafi.

Jak to wygląda w szczegółach?

Po pierwsze: dialogi. To jest coś,...

Moja ulubiona część jak do tej pory, oczywiście fantastyczna, wielowątkowa akcja rozgrywający się w Gdańskiej Stoczni co nadaje niebywały charakter całej książce. Brzmi to jak świetna zapowiedź kolejnej części :)

Moja ulubiona część jak do tej pory, oczywiście fantastyczna, wielowątkowa akcja rozgrywający się w Gdańskiej Stoczni co nadaje niebywały charakter całej książce. Brzmi to jak świetna zapowiedź kolejnej części :)

Świetna, najlepsza część jak do tej pory, a dwie poprzednie były bardzo dobre. Zaskakujące zakończenie, przeczytałam w 1 dzień, bo nie mogłam się oderwać.

Świetna, najlepsza część jak do tej pory, a dwie poprzednie były bardzo dobre. Zaskakujące zakończenie, przeczytałam w 1 dzień, bo nie mogłam się oderwać.

Ok się czyta

Ok się czyta

Trzeba przyznać, ze autor potrafi stworzyć atmosferę i utrzymywać napięcie.

Trzeba przyznać, ze autor potrafi stworzyć atmosferę i utrzymywać napięcie.

Nie porwała mnie aż tak jak inne książki, jednak warto przeczytać dla mocnej historii :D

Nie porwała mnie aż tak jak inne książki, jednak warto przeczytać dla mocnej historii :D

Dobry kryminał. Podoba mi się postać komisarza Kruka, tego jak jest wykreowany. Sama sprawa też ciekawa. Oczywiście wolałabym, żeby każdy poniósł karę w świetle prawa, żeby było wiadomo kto jest dobry, a kto zły. No, ale może wtedy nie byłoby tak ciekawie.

Dobry kryminał. Podoba mi się postać komisarza Kruka, tego jak jest wykreowany. Sama sprawa też ciekawa. Oczywiście wolałabym, żeby każdy poniósł karę w świetle prawa, żeby było wiadomo kto jest dobry, a kto zły. No, ale może wtedy nie byłoby tak ciekawie.

Odnoszę wrażenie, że każda następna część z komisarzem Krukiem jest lepsza od poprzedniej. Miejmy nadzieję, że kolejna również pozytywnie mnie zaskoczy.

Odnoszę wrażenie, że każda następna część z komisarzem Krukiem jest lepsza od poprzedniej. Miejmy nadzieję, że kolejna również pozytywnie mnie zaskoczy.

Świetna. Czasem nie nadążałam za tokiem myślenia Kruka, ale na końcu wszystko wskoczyło na miejsce.

Świetna. Czasem nie nadążałam za tokiem myślenia Kruka, ale na końcu wszystko wskoczyło na miejsce.

Seria z komisarzem Krukiem jest jedną z lepszych serii jakie dotychczas czytałam, a przeczytałam sporo serii kryminalnych .
Kruk stał się jednym z moich ulubionych policjantów obok Sikory,Brudnego czy Zakrzewskiego . Ciekawa sprawa , bardzo przemyślana i skrupulatnie opisana fabuła, przeczytałam z zapartym tchem .
Polecam bo naprawdę warto :)

Seria z komisarzem Krukiem jest jedną z lepszych serii jakie dotychczas czytałam, a przeczytałam sporo serii kryminalnych .
Kruk stał się jednym z moich ulubionych policjantów obok Sikory,Brudnego czy Zakrzewskiego . Ciekawa sprawa , bardzo przemyślana i skrupulatnie opisana fabuła, przeczytałam z zapartym tchem .
Polecam bo naprawdę warto :)

Nie zatrzymując się na chwilę w sensacyjnym pędzie fabularnym kryminalnych historii komisarza Kruka, Piotr Górski również i w trzecim tomie daje dowód umiejętności pisarskich ani na jotę nie ujmując poprzednim częściom. Komisarz Sławomir Kruk niestrudzenie dąży do wyjaśnienia zagadki będącej clue powieści, z tym, że w tym tomie jest to nieco dynamiczniej, szybciej, bardziej sensacyjnie. Za to bez uszczerbku dla jakości. Czy czytać? A można. Jak najbardziej. Jeszcze jak!

Nie zatrzymując się na chwilę w sensacyjnym pędzie fabularnym kryminalnych historii komisarza Kruka, Piotr Górski również i w trzecim tomie daje dowód umiejętności pisarskich ani na jotę nie ujmując poprzednim częściom. Komisarz Sławomir Kruk niestrudzenie dąży do wyjaśnienia zagadki będącej clue powieści, z tym, że w tym tomie jest to nieco dynamiczniej, szybciej, bardziej...

Ta seria jest niesamowita, nie wiem jak autorowi udaje się utrzymać w ryzach tak zawiłą fabułę, ale kurczę, robi to po mistrzowsku. Ponad to w "Krewnych" jest jeszcze więcej mroku, brudu i moralnej zgnilizny niż w dwóch poprzednich, a komisarz Kruk jest przez to coraz bliżej obłędu i jeszcze bardziej samotny. Jak już pisałem, fabuła jest zawiła, tak zwiła, że przypomina mi się scena z jakiegoś programu dokumentalnego o policjantach ze słynnym, memicznym już, cytatem: "To który ku*wa jest synem kogo?! To jest syn, a to Edek. No to Edek jest na emeryturze czy Sławek ? Edek! A Sławek ? Sławek nie... Sławek ile ma lat?". Nic tylko brać, czytać i zachwycać się maestrią Piotra Górskiego, najlepszego autora kryminałów w Polsce.

Ta seria jest niesamowita, nie wiem jak autorowi udaje się utrzymać w ryzach tak zawiłą fabułę, ale kurczę, robi to po mistrzowsku. Ponad to w "Krewnych" jest jeszcze więcej mroku, brudu i moralnej zgnilizny niż w dwóch poprzednich, a komisarz Kruk jest przez to coraz bliżej obłędu i jeszcze bardziej samotny. Jak już pisałem, fabuła jest zawiła, tak zwiła, że przypomina mi...

"Krewni" Piotra Górskiego to trzecia część serii z komisarzem Sławomirem Krukiem. W tej odsłonie Kruk podejmuje się kolejnego zawiłego śledztwa, które rozpoczyna się makabrycznym odkryciem – w łóżku odnalezione zostają zwłoki Basi Malewskiej, a pod jej głową spoczywa starannie umyta, pozbawiona lakieru i obcięta ręka. Dziewczyna wyglądała jakby spała, lecz w rzeczywistości była martwa. Podczas przesłuchań świadków komisarz stopniowo ujawnia, że w otoczeniu ofiary miały miejsce dziwne wydarzenia, które mogą mieć związek z jej tragiczną śmiercią.

Kruk, którego poznałam w poprzednich tomach, jest konsekwentny i mimo wielu kłopotów zawsze nieustannie dąży do odnalezienia prawdy. W tej części działa podobnie – metodycznie przesłuchuje osoby z otoczenia ofiary, analizuje każdą poszlakę i nie traci zimnej krwi. Jego intuicja i analityczny umysł zdają się kluczowe w rozwiązaniu sprawy.

Autor celowo wprowadza czytelnika w błąd, prowadząc śledztwo w taki sposób, że kiedy wydaje się, iż wszystkie elementy układanki do siebie pasują i tożsamość mordercy jest oczywista, nagle następuje zwrot akcji, a nasze wcześniejsze przypuszczenia okazują się fałszywe. Piotr Górski doskonale opanował sztukę tworzenia wciągających historii, które pochłaniają bez reszty i nie pozwalają oderwać się od fabuły.

W trzecim tomie cyklu widać, że autor doskonale opanował budowanie atmosfery napięcia i niepewności. Każda strona trzyma w napięciu, a wielowarstwowe zagadki sprawiają, że nie można być pewnym niczego. Postać Kruka nabiera jeszcze głębszego wymiaru – to bohater, który nie jest doskonały, ale jego upór i determinacja sprawiają, że trudno go nie podziwiać. W tej części mamy okazję lepiej poznać jego wewnętrzne rozterki i motywacje.

Kreacje pozostałych postaci również są dobrze dopracowane, a szczegóły ich życia i relacji z ofiarą tworzą intrygującą sieć powiązań. Górski z łatwością kreuje postaci wielowymiarowe, które nie są ani jednoznacznie dobre, ani złe – każdy z nich skrywa jakieś tajemnice, co dodatkowo podkręca atmosferę niepokoju I niepewności.

Fabuła „Krewnych” jest dynamiczna, pełna niespodziewanych zwrotów akcji, a tempo historii nie zwalnia nawet na moment. Autor nie pozwala nam na chwilę wytchnienia, ciągle podsuwając nowe tropy, które wydają się prowadzić donikąd. To sprawia, że książka trzyma w napięciu do samego końca, a finał zaskakuje i jednocześnie satysfakcjonuje.

Podsumowując, Piotr Górski po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzem w swoim fachu. „Krewni” to kryminał z najwyższej półki – mroczny, wciągający i nieprzewidywalny. Dla fanów gatunku, a zwłaszcza dla tych, którzy już pokochali komisarza Kruka, to lektura obowiązkowa.

"Krewni" Piotra Górskiego to trzecia część serii z komisarzem Sławomirem Krukiem. W tej odsłonie Kruk podejmuje się kolejnego zawiłego śledztwa, które rozpoczyna się makabrycznym odkryciem – w łóżku odnalezione zostają zwłoki Basi Malewskiej, a pod jej głową spoczywa starannie umyta, pozbawiona lakieru i obcięta ręka. Dziewczyna wyglądała jakby spała, lecz w rzeczywistości...

W mojej opinii najsłabsza z serii.

W mojej opinii najsłabsza z serii.

Seria z komisarzem Krukiem ma coś w sobie takiego, że .... po prostu się ją czyta, albo nie, lepszym słowem będzie...płynie :)
Ta część mnie również nie rozczarowała i cieszę się, że jeszcze wiele przede mną. Oceńcie sami. Ja polecam!

Seria z komisarzem Krukiem ma coś w sobie takiego, że .... po prostu się ją czyta, albo nie, lepszym słowem będzie...płynie :)
Ta część mnie również nie rozczarowała i cieszę się, że jeszcze wiele przede mną. Oceńcie sami. Ja polecam!

Kruk rozpoczyna nowe śledztwo. W mieszkaniu Dariusza Koniecznego zostają znalezione zwłoki jego siostrzenicy Basi Malewskiej. Sprawca odciął dziewczynie dłoń i włożył pod głowę, jakby spała.
Kruk zostaje skierowany na terapię do policyjnej psycholog Moniki Paczulskiej.

Tak jak we wcześniejszych tomach, tak i teraz śledztwo jest niezwykle zagmatwane. Nic nie jest tym, czym się początkowo wydaje. Nie można stwierdzić, która z licznego grona bohaterów jest szczera, a która inscenizuje wcześniej zaplanowany teatrzyk.

To, co początkowo wzięłam za finał wątku kryminalnego, okazał się plot twistem. Autor zmienił perspektywę i odwrócił optykę dotychczasowych wydarzeń. Świetne kryminalne śledztwo zostało wyjaśnione, ale będzie miało kontynuację w kolejnym tomie, gdyż ustalenia Kruka wywróciły się do góry nogami.

Trzeci tom nie zwalnia tempa.

Kruk rozpoczyna nowe śledztwo. W mieszkaniu Dariusza Koniecznego zostają znalezione zwłoki jego siostrzenicy Basi Malewskiej. Sprawca odciął dziewczynie dłoń i włożył pod głowę, jakby spała.
Kruk zostaje skierowany na terapię do policyjnej psycholog Moniki Paczulskiej.

Tak jak we wcześniejszych tomach, tak i teraz śledztwo jest niezwykle zagmatwane. Nic nie jest tym, czym...

Ciekawa, zagmatwana fabuła, kilka mylnych tropów i zaskakujące, choć sprawiedliwe, zakończenie. Bardzo lubię postać Sławka i jego analityczny umysł. Polecam!

Cytaty:
"Spędzasz w pracy całe dnie, zdarza ci się narażać życie, a w zamian dostajesz kiepską pensję, pretensje, niezadowolenie i skargi."

"Nikt nie potrafi bardziej nienawidzić niż ci, którzy przysięgali sobie nawzajem, że póki śmierć ich nie rozłączy… w zdrowiu, w chorobie… i podobne głupstwa… Może tylko ci, którzy wierzą przysięgom, że za dzień, za miesiąc rzucą stare życie i rozpoczną nowe… razem… A to nigdy nie następuje."

"Nigdy nie należy być zbyt pewnym siebie, zwłaszcza gdy jest się idiotą."

Ciekawa, zagmatwana fabuła, kilka mylnych tropów i zaskakujące, choć sprawiedliwe, zakończenie. Bardzo lubię postać Sławka i jego analityczny umysł. Polecam!

Cytaty:
"Spędzasz w pracy całe dnie, zdarza ci się narażać życie, a w zamian dostajesz kiepską pensję, pretensje, niezadowolenie i skargi."

"Nikt nie potrafi bardziej nienawidzić niż ci, którzy przysięgali sobie...

Czyta się szybko , fabuła wciąga, koniec zaskakuje. Komisarz ma umysł zaskakujący. Tak długo kombinuje i dociekawa różnych faktów , by połączyć je w jedną spójną całość.

Czyta się szybko , fabuła wciąga, koniec zaskakuje. Komisarz ma umysł zaskakujący. Tak długo kombinuje i dociekawa różnych faktów , by połączyć je w jedną spójną całość.

Kolejny tom o komisarzu Sławomirze Kruku, mamy bardzo zagmatwane śledztwo. Historia zaczyna się bestialskim morderstwem młodej Barbary Malewskiej, w gronie podejrzanych znajdują się jej były chłopak Leon Stompur i jego dziwny kolega Antoni Łozowski. W trakcie dochodzenia Kruk odkrywa, że ojciec zamordowanej Barbary, zmarł w bardzo dziwnych okolicznościach, z przedawkowania narkotyków, a matka Leona zaginęła. Ciągle wychodzą dziwne, tajemnicze powiązania, liczne sekrety bohaterów powieści. Pojawią się nowe zwłoki i kolejni podejrzani.
Teraz dlaczego dałem taką słabą ocenę, nie lubię kiedy są nieścisłości, błędy. Kiedy pojawia ich jest co raz więcej, zaczynam się irytować.
Przykład
1 Waldemar Malewski zmarł 30.05.2015 i minął od tego rok (strona 122), ale trochę dalej Kruk pyta kolegi, który zajmował się dziwną śmiercią Malewskiego - "Pamiętasz sprawę sprzed dwóch lat " (strona 213). To minął rok czy 2 lata ?
2 Zaginięcie matki Leona, Pani Karoliny, mąż zgłosił zaginięcie 1.06.2015 i też minął ponad rok (strona 122), ale na stronie 360 mamy, że zaginięcie Pani Karoliny nastąpiło 14.06.2016

Kolejny tom o komisarzu Sławomirze Kruku, mamy bardzo zagmatwane śledztwo. Historia zaczyna się bestialskim morderstwem młodej Barbary Malewskiej, w gronie podejrzanych znajdują się jej były chłopak Leon Stompur i jego dziwny kolega Antoni Łozowski. W trakcie dochodzenia Kruk odkrywa, że ojciec zamordowanej Barbary, zmarł w bardzo dziwnych okolicznościach, z przedawkowania...

Seria kryminalna ze Sławomirem Krukiem ma swój niepowtarzalny klimat. Czyta się samo.
"Krewni" Piotr Górski
Ktoś zabił młodą kobietę, Basię. Dziewczynę uduszono, jakby mało tego było, odcięto jej rękę i starannie umyto. Na pytanie -kto? odpowiedzi szuka komisarz Kruk. W trakcie śledztwa pojawiają się kolejne wątki i ofiary, które finalnie układają się w całość.
Ważny, choć tylko nieznacznie zaznaczony i pozostawiony bez rozwiązania, wątek przemocy domowej w domu policjanta. Wydaje mi się, że będzie kontynuowany w kolejnej części.
Polecam! Warto!

Seria kryminalna ze Sławomirem Krukiem ma swój niepowtarzalny klimat. Czyta się samo.
"Krewni" Piotr Górski
Ktoś zabił młodą kobietę, Basię. Dziewczynę uduszono, jakby mało tego było, odcięto jej rękę i starannie umyto. Na pytanie -kto? odpowiedzi szuka komisarz Kruk. W trakcie śledztwa pojawiają się kolejne wątki i ofiary, które finalnie układają się w całość.
Ważny, ...

Ciekawa fabuła, wartka akcja, ciężko oderwać się od czytania.

Ciekawa fabuła, wartka akcja, ciężko oderwać się od czytania.