Książka "Wyzwolenie" składa się z dwóch części. Pierwsza z nich to mowa wygłoszona przez Heideggera w 1955 roku. Porusza on w niej kwestię rozwoju technologicznego i tego, jak wypływa on na nasze życie, nakierowując nasze myślenie tylko i wyłącznie na aspekt skuteczności. Druga część książki to fragment rozważań Heideggera dotyczących tego, czym jest wyzwolenie, czyli myślenie właściwe.

O ile mowa zawarta w części pierwszej jest tekstem przejrzystym i nad wyraz trafnym, o tyle druga część jest wyjątkowo nieprzystępna. Heidegger zainspirowany Mistrzem Eckhartem stara się (chyba) wyeliminowywać myślenie pojęciami i skłonić czytelnika do bezpośredniego oglądu bycia-w-świecie. Wydaje mi się jednak, że z tego typu tekstów lepiej sięgnąć np. po "Kazania" Bodhidharmy. Tekst Heideggera nie wydaje się być zresztą czymś w pełni ukończonym i zredagowanym.

Książka "Wyzwolenie" składa się z dwóch części. Pierwsza z nich to mowa wygłoszona przez Heideggera w 1955 roku. Porusza on w niej kwestię rozwoju technologicznego i tego, jak wypływa on na nasze życie, nakierowując nasze myślenie tylko i wyłącznie na aspekt skuteczności. Druga część książki to fragment rozważań Heideggera dotyczących tego, czym jest wyzwolenie, czyli...