Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie tej książki był bardzo udany!

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie tej książki był bardzo udany!

Wzruszająca książka o przyjaźni, oddaniu i lojalności. Choć to literatura dziecięca, to myślę, że dorosłych też urzeknie.

Wzruszająca książka o przyjaźni, oddaniu i lojalności. Choć to literatura dziecięca, to myślę, że dorosłych też urzeknie.

Czekała na swoją kolej od dawna i było warto 😌 końcówka historii smutna ale i dająca nadzieję, Charlotta rozbroiła mnie swoją madrością.Chce do niej wracać w przyszłości.

Czekała na swoją kolej od dawna i było warto 😌 końcówka historii smutna ale i dająca nadzieję, Charlotta rozbroiła mnie swoją madrością.Chce do niej wracać w przyszłości.

Świetna historia łącząca bajkowość, świat przygód, świat zwierząt, i czas wakacji (rzecz dzieje się na farmie, myślę, że wiejskie wakacje są wspólnym doświadczeniem wielu dzieci).
Całość o przyjaźni, empatii i o różnicach nie przeszkadzających we wspólnym życiu zwierząt w stodółce i wzajemnej pomocy.

Świetna historia łącząca bajkowość, świat przygód, świat zwierząt, i czas wakacji (rzecz dzieje się na farmie, myślę, że wiejskie wakacje są wspólnym doświadczeniem wielu dzieci).
Całość o przyjaźni, empatii i o różnicach nie przeszkadzających we wspólnym życiu zwierząt w stodółce i wzajemnej pomocy.

Książka podobała mi się. Merytorycznie jest poprawna i zawiera dużo pozytywnych emocji. Na jej podstawie powstał film.

Książka podobała mi się. Merytorycznie jest poprawna i zawiera dużo pozytywnych emocji. Na jej podstawie powstał film.

Świetna opowieść, nie tylko dla dzieci. W Polsce mało znana, trafiłem na nią przypadkiem, dzięki filmowi Leo, w którym ona się pojawia.
Bardzo wciaga, do przeczytania jednym tchem :)

Świetna opowieść, nie tylko dla dzieci. W Polsce mało znana, trafiłem na nią przypadkiem, dzięki filmowi Leo, w którym ona się pojawia.
Bardzo wciaga, do przeczytania jednym tchem :)

Pajęczyna Charlotty jest to ciekawa opowieść o zwykłej świni i zwykłym pająku. Powieść zaczyna się tym, że świnia ma być ubita. Na to nie zgadza się fern, bohaterka która wraz z charlottą, pajęcycą chce uratować życie wilburowi. Czy im się uda. Przeczytajcie a się dowiecie. Polecam tą powieść szczególnie wszystkim fanom twórczości Elwyna Brooks whita oraz wszystkim dzieciom.

Pajęczyna Charlotty jest to ciekawa opowieść o zwykłej świni i zwykłym pająku. Powieść zaczyna się tym, że świnia ma być ubita. Na to nie zgadza się fern, bohaterka która wraz z charlottą, pajęcycą chce uratować życie wilburowi. Czy im się uda. Przeczytajcie a się dowiecie. Polecam tą powieść szczególnie wszystkim fanom twórczości Elwyna Brooks whita oraz wszystkim dzieciom.

7.5/10

7.5/10

Bardzo ładnie opowiedziana książka dla dzieci. Możemy sie z niej dowiedzieć o sile przyjaźni i o tym jak dużo może ona zdziałać.

Bardzo ładnie opowiedziana książka dla dzieci. Możemy sie z niej dowiedzieć o sile przyjaźni i o tym jak dużo może ona zdziałać.

Pajęczyna Szarloty to niepopularny w Polsce tytuł. A to wielka szkoda. To ciepła opowieść o losie pewnej świni, która zaprzyjaźnia się z pająkiem. Takie trochę Dzieci z Bullerbyn tylko, że zamiast dzieci gadają zwierzęta. To książka o sile przyjaźni, lojalności i rodzinie upleciona z delikatnej pajęczyny słów. Jest idealnie wyważona pomiędzy baśniową opowieścią, bajką z morałem i komedią. Polecam bardzo ten tytuł, bo nasze serca skradł okrutnie mocno. Czytajcie!

Pajęczyna Szarloty to niepopularny w Polsce tytuł. A to wielka szkoda. To ciepła opowieść o losie pewnej świni, która zaprzyjaźnia się z pająkiem. Takie trochę Dzieci z Bullerbyn tylko, że zamiast dzieci gadają zwierzęta. To książka o sile przyjaźni, lojalności i rodzinie upleciona z delikatnej pajęczyny słów. Jest idealnie wyważona pomiędzy baśniową opowieścią, bajką z...

Książka jest cudowna. Urocza i wciągająca do ostatniego słowa. Ciekawa zarowno dla dzieci,jak i dorosłych. Bardzo polecam :)

Książka jest cudowna. Urocza i wciągająca do ostatniego słowa. Ciekawa zarowno dla dzieci,jak i dorosłych. Bardzo polecam :)

Przecudowna książka, pełna uczuć i dobroci, wzruszająca. Polecam również ekranizację

Przecudowna książka, pełna uczuć i dobroci, wzruszająca. Polecam również ekranizację

Ta książka jest bardzo ciekawa. Jak sie ja zacznie czytać to nie można przestać. Polecam tę książkę każdemu.

Ta książka jest bardzo ciekawa. Jak sie ja zacznie czytać to nie można przestać. Polecam tę książkę każdemu.

Piękna opowieść dla dzieci poruszająca wątki życia, śmierci i przyjaźni.
Autor nie koloruje życia. Najsłabsza świnka w miocie nie ma szans na przeżycie, jednak lituje się nad nią mała dziewczyna. Nadaje jej imię Wiluś i podejmuje troskliwą opiekę. Pod jej opieką świnka rośnie i jest szczęśliwa. Wilusiowi brakuje jednak jej przyjaciół. Niespodziewanie odnajduje jednak ją w stodole, w której mieszka. Jego przyjaciółką staje się pająk o imieniu Charlotta. Dzięki niej Wiluś jest szczęśliwy. Nowym zagrożeniem dla Wilusia staje się los jaki przypada każdej śwince, czyli przeznaczenie na obiad Świąteczny. Charlotta wymyśla sprytny plan uratowania przyjaciela. Tka napisy na swojej pajęczynie podkreślające wyjątkowość świnki. Ludzie uznają to za cud. Plan się powodzi i świnka staje się atrakcją z długim i szczęśliwym życiem.
Zwierzęta w książce cechują się wyjątkową inteligencją i wrażliwością, dużo większą niż ludzie. Autor nie stara się uniknąć wątków przemijania i śmierci. Uczy dzięki temu dzieci prawdy o życiu.
Opowieść jest napisana prostym językiem dla dzieci. Warto sięgać po takie tytuły dla najmłodszych. Uczą one dzieci wartości prawdziwej przyjaźni.

Piękna opowieść dla dzieci poruszająca wątki życia, śmierci i przyjaźni.
Autor nie koloruje życia. Najsłabsza świnka w miocie nie ma szans na przeżycie, jednak lituje się nad nią mała dziewczyna. Nadaje jej imię Wiluś i podejmuje troskliwą opiekę. Pod jej opieką świnka rośnie i jest szczęśliwa. Wilusiowi brakuje jednak jej przyjaciół. Niespodziewanie odnajduje jednak ją w...

Ciepła, zabawna, urocza i wzruszająca opowieść.

Ciepła, zabawna, urocza i wzruszająca opowieść.

Mimo, że to książka typowo dla dzieci a pająków w zasadzie nie lubię, historia Charlotty i Wilusia bardzo mnie ujęła. Sympatyczna lektura, chwyta za serducho :)

Mimo, że to książka typowo dla dzieci a pająków w zasadzie nie lubię, historia Charlotty i Wilusia bardzo mnie ujęła. Sympatyczna lektura, chwyta za serducho :)

Wspaniałe opowiadanie o przyjaźni. Prosta i piękna historia nie tylko dla dzieci.

Wspaniałe opowiadanie o przyjaźni. Prosta i piękna historia nie tylko dla dzieci.

Bardzo pouczająca opowieść o śwince Wilusiu i jego przyjaciółce Charlotcie. Na końcu bardzo smutna, ale z pozytywnym przesłaniem.

Bardzo pouczająca opowieść o śwince Wilusiu i jego przyjaciółce Charlotcie. Na końcu bardzo smutna, ale z pozytywnym przesłaniem.

"Pajęczyna Charlotty" to zachwycająca książka o niezwykłej przyjażni pomiędzy prosiaczkiem Wilusiem i tytułową pajęczycą.
Wiluś to najsłabszy prosiaczek w miocie, dzięki Frani, udaje się go uratować przed marnym końcem. Ale to nie jedyne kłopoty Wilusia. Nie zdradzjąc zbytnio fabuły dodam tylko, że w ocaleniu Wilusia pomogą pajęczyny.
Wspaniała książka dla dzieci, wzruszająca, mądra. Książka o wielkiej przyjażni, nie tylko między dziewczynką i jej zwierzęciem, ale też pomiędzy różnymi, skrajnie odmiennymi zwierzętami. Uczy czym jest lojalność, miłość, oddanie.

"Pajęczyna Charlotty" to zachwycająca książka o niezwykłej przyjażni pomiędzy prosiaczkiem Wilusiem i tytułową pajęczycą.
Wiluś to najsłabszy prosiaczek w miocie, dzięki Frani, udaje się go uratować przed marnym końcem. Ale to nie jedyne kłopoty Wilusia. Nie zdradzjąc zbytnio fabuły dodam tylko, że w ocaleniu Wilusia pomogą pajęczyny.
Wspaniała książka dla dzieci,...

"Pajęczyna Charlotty" jest przeuroczą opowiastką dla każdego. To historia pięknej przyjaźni zdolnej do największych poświęceń. Z pewnością będę ją czytać swoim dzieciom w przyszłości.

"Pajęczyna Charlotty" jest przeuroczą opowiastką dla każdego. To historia pięknej przyjaźni zdolnej do największych poświęceń. Z pewnością będę ją czytać swoim dzieciom w przyszłości.

"Pajęczyna Charlotty" nie jest u nas bardzo popularna jako dziecięca lektura, ale obijałam się o ten tytuł w wielu miejscach i w końcu postanowiłam przeczytać. I odetchnęłam z ulgą. Bo w przeciwieństwie do "O czym szumią wierzby", jest to zdecydowanie książka odpowiednia dla dzieci. O przyjaźni i poświęceniu. Bardzo przyjemna lektura. Polecam.

"Pajęczyna Charlotty" nie jest u nas bardzo popularna jako dziecięca lektura, ale obijałam się o ten tytuł w wielu miejscach i w końcu postanowiłam przeczytać. I odetchnęłam z ulgą. Bo w przeciwieństwie do "O czym szumią wierzby", jest to zdecydowanie książka odpowiednia dla dzieci. O przyjaźni i poświęceniu. Bardzo przyjemna lektura. Polecam.

Przeurocza, ale i piękna. Niby dla dzieci, ale i nam dorosłym pokazuję, że trzeba czasem się zatrzymać i popatrzeć. Nawet na pająka snującego sieć w stodole.

Przeurocza, ale i piękna. Niby dla dzieci, ale i nam dorosłym pokazuję, że trzeba czasem się zatrzymać i popatrzeć. Nawet na pająka snującego sieć w stodole.

"Pajęczyna Charlotty" to kolejna książka z tegorocznego wyzwania. Dlaczego akurat ta? Ponieważ zapadła mi w pamięć od dzieciństwa i tak została. Może się robię zbyt sentymentalna? Nie wiem... ale chciałam sobie przypomnieć czemu akurat Charlotta.

"Pajęczyna Charlotty" to opowieść o pewnym prosiaczku, który dostał szanse. Jako najsłabszy z miotu, z góry skazany na śmierć. Jednak córka gospodarza nie pozwoliła na to i zaopiekowała się nim. Prosiaczek dostał dumne imię Wilbur oraz duuużo miłości, a dzięki temu rósł jak na drożdżach. Niebawem stał się zbyt duży na zwierzątko domowe i trafił na farmę nieopodal gdzie zaprzyjaźnił się z pajęczycą Charlottą. Dopiero wtedy zaczęły się przygody Wilbura.

Chcąc wrócić do sielskich, dziecinnych lat sięgnęłam po Pajęczynę Chalotty. Nie pamiętałam z niej już nic poza wrażeniem jakie na mnie zrobiła, tak wiele lat temu. Bazując na tych odczuciach zanużyłam sie w lekturze i... z rozpędu po godzinie już skończyłam. Ojj... oj... jak mogłam sobie zrobić coś takiego? Wszelkie wyobrażenie jakie tliło mi się w głowie zostało zgaszone przez kubeł zimnej wody w postaci mojego obecnego wieku. Oj... do pewnych książek z dzieciństwa nie powinno się wracać, by nie zniszczyć ich obrazu jaki pozostawiły w naszej głowie. Ale będę sprawiedliwa. "Pajęczyna Charlotty" jest wspaniałą książeczką dla dzieci, która opowiada o przyjaźni i wsparciu. Pouczająca, napisana lekkim, prostym językiem. Na swój sposób urocza.

Wszystkim dzieciom i rodzicom jak najbardziej polecam. Dla mnie mocne 6/10.

"Pajęczyna Charlotty" to kolejna książka z tegorocznego wyzwania. Dlaczego akurat ta? Ponieważ zapadła mi w pamięć od dzieciństwa i tak została. Może się robię zbyt sentymentalna? Nie wiem... ale chciałam sobie przypomnieć czemu akurat Charlotta.

"Pajęczyna Charlotty" to opowieść o pewnym prosiaczku, który dostał szanse. Jako najsłabszy z miotu, z góry skazany na śmierć....

Mała cherlawa świnka to tylko problem. Takie zwierzęta są eliminowane, ponieważ zabierają za dużo czasu, energii oraz za dużo kosztują, a do tego same często bardzo szybko umierają i to nie z powodu niedokarmienia, ale wychłodzenia. Prosiaczki znajdujące się pod opieką maciory mogą liczyć nie tylko na regularne dostawy odpowiednego pokarmu, ale i ogrzanie w chłodniejsze wiosenne dni.
Opowieść Elwyna Brooksa White’a jest piękną historią dla dzieci niemającą nic wspólnego z faktami. Tytułowa świnka w książkowych realiach nie miałaby szans przeżycia bez całodobowego dostarczania ciepła w ciągu pierwszego miesiąca życia. Nie ma się jednak, co oburzać na fantazję pisarza, w którego książce pająk potrafi pisać. To właśnie te niezwykłe wydarzenia sprawiają, że jest to interesującą historią wielkiej mocy miłości, przyjaźni oraz znaczeniu przyrzeczeń.
Frania ratuje słabego i małego prosiaczka przed zabiciem. Jej podopieczny zyskuje imię (co w przypadku świń nawet w książce jest czymś niezwykłym) Wiluś. Dziewczynka każdego dnia dba o swojego nowego przyjaciela, dzięki czemu świnka rośnie na zdrową i silną. Frania poświęca zwierzakowi wiele czasu. W ciszy i skupieniu obserwuje go, spaceruje. Prosiaczek staje się zwierzęciem towarzyskim niczym pies.
Pewnego dnia jednak trzeba go sprzedać. Aby córce nie było przykro państwo Arable sprzedają jej przyjaciela krewnym, państwu Zuckermanom. Tam czworonożny bohater trafia do śmierdzącej piwnicy w stodole. Frania jednak nie opuszcza Wilusia i każdego dnia po lekcjach przychodzi do niego. Świnka tęskni za dziewczynką, kiedy ona jest w szkole lub musi wracać do domu. W nowym otoczeniu czuje się zagubiona. Pewnego dnia dzięki gęsi Wiluś może wydostać się poza swoje obejście i biega po sadzie, gdzie może zjeść leżące owoce, poczuć szczęście oraz wolność. To bardzo szybko się kończy. Zwabiony do chlewika traci nadzieję na odmianę swojego losu.
Kiedy nocą rozpacza z powodu osamotnienia zagaduje go ktoś przyjazny, kogo nie może dostrzec. Z niecierpliwością czeka do rana, aby poznać swoją niezwykłą przyjaciółkę. Dzięki pajęczycy Charlotcie jego los zostaje odmieniony: ma z kim rozmawiać, może na kimś polegać, a do tego znajduje w niej zwierzę, które dla niego gotowe jest na wszystko. Niezwykła przyjaźń pająka i świnki sprawiają, że każdy dzień Wilusia jest piękny. Nowa przyjaciółka uczy go w jaki sposób powinien dbać o kondycję oraz zdrowie i urodę. To dzięki jej wsparciu Wiluś z dnia na dzień rośnie na coraz piękniejszą świnkę, z czego pan Zuckerman jest bardzo zadowolony. Niestety pewnego dnia złośliwa owca mówi mu o prawdziwych intencjach człowieka: chce mieć z niego szynki na zimę. Wiluś nie chce umierać. Pragnie cieszyć się życie, przyjaźnią, otoczeniem. Aby go uspokoić Charlotta obiecuje zrobić wszystko, co w jej mocy. Okazuje się, że jest dużo sprytniejszym pająkiem niż można by przypuszczać. Zwykły szary pająk tka niezwykłą sieć, a w niej napis: „A to ci świnka”. Zdanie to przykuwa uwagę ludzi, którzy zaczynają jeszcze lepiej dbać o Wilusia.
Z każdym dniem staje się on piękniejszy i sławniejszy. Na farmę przyjeżdżają tłumy ludzi, aby obejrzeć świnkę i niezwykłą pajęczynę. Pewnego dnia Wiluś jedzie na jarmark, aby państwo Zuckerman mogli się tam pochwalić swoim zwierzęciem. Niestety nie zyskuje on pierwszej nagrody, która trafia do dużo większego wieprzka. Kiedy Zuckermanowie i państwo Arable tracą nadzieję na przyciągnięcie uwagi do świnki Charlotta tka kolejną sieć z napisem „Skromny”. To słowo na pajęczynie sprawia, że Wiluś zyskuje nagrodę specjalną. Charlotta w czasie jarmarku składa też jaja i przygotowuje się do śmierci. Jej przyjaciel zabiera kokon z jajkami na farmę i tam opiekuje się nim do czasu wyklucia się jej potomstwa. Niestety pewnego dnia musi obserwować jak małe pająki opuszczają miejsce przyjścia na świat i dają się ponieść przez wiatr. Smutek spowodowany rozstaniem szybko mija: trzy pajączki postanowiły zostać i zaprzyjaźnić się ze świnką.
Opowieść jest interesująca, pomaga zrozumieć jak bardzo ważna jest przyjaźń, a różnice między gatunkami nie są przeszkodą tylko pomagają osiągnąć cel. Nie zabraknie w niej też charakterów, które są mniej lubiane, ale okazują się potrzebne, a ich egoizm przypadkowo ratuje życie innym. Dokuczliwa owca tak naprawdę ratuje życie Wilusiowi, który uświadamia sobie jak kruchy jest jego los. Egoistyczny szczur kierujący się korzyścią bardzo pomaga. Odpowiednia nagroda pozwala wykrzesać w nim niezwykłe siły i uruchomić potencjał. „Pajęczyna Charlotty” bardzo pięknie pokazuje, że każdego trzeba cenić, ponieważ jest on niezbędnym elementem większej układanki. Opowieść czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Polecam młodym czytelnikom. Dzięki przygodom Charlotty i Wilusia autorowi w doskonały sposób udaje się pokazać jak wielkie znaczenie ma trzeźwe i przyjazne spojrzenia na świat. Widzenie w innych dobra, wykorzystywanie ich potencjału, a złośliwości innych mogą być przekuta na nasz sukces. Moja pięcioletnia córka słuchała przygód zwierząt z wielkim zainteresowaniem. Lektura jednak przeznaczona jest do nieco starszych czytelników. Niedługie rozdziały sprawiają, że nie znudzi się nią także przedszkolak lubiący opowieści o zwierzętach.

Mała cherlawa świnka to tylko problem. Takie zwierzęta są eliminowane, ponieważ zabierają za dużo czasu, energii oraz za dużo kosztują, a do tego same często bardzo szybko umierają i to nie z powodu niedokarmienia, ale wychłodzenia. Prosiaczki znajdujące się pod opieką maciory mogą liczyć nie tylko na regularne dostawy odpowiednego pokarmu, ale i ogrzanie w chłodniejsze...

Książeczka dla dzieci. Podobno klasyka gatunku, choć mi nieznana. A skoro tak, to trzeba było jak najszybciej nadrobić zaległości. Fajnie napisana książeczka o przyjaźni, dzieciństwie, dorastaniu ale także śmierci i nadziei. Jest niesłychanie bogata w warstwie emocjonalnej, a jednocześnie prosta w środkach wyrazu. Tak prosta, że aż trudno zrozumieć w jaki sposób udało się autorowi zmieścić tak dużo, w tak prostej historii.

Autor oparł fabułę wokół życia świnki i innych zwierząt dzięki czemu historia jest bardzo uniwersalna. Każde dziecko na kuli ziemskiej zrozumie sens tej opowieści. Czas również nie zdezaktualizuje jej treści.

Książeczka dla dzieci. Podobno klasyka gatunku, choć mi nieznana. A skoro tak, to trzeba było jak najszybciej nadrobić zaległości. Fajnie napisana książeczka o przyjaźni, dzieciństwie, dorastaniu ale także śmierci i nadziei. Jest niesłychanie bogata w warstwie emocjonalnej, a jednocześnie prosta w środkach wyrazu. Tak prosta, że aż trudno zrozumieć w jaki sposób udało się...

Pajęczyna Charlotty to przede wszystkim piękna opowieść o przyjaźni, godności i szacunku do życia dla każdej istoty. W książce poruszane są tematy ważkie, ale przedstawione w przystępny dla dzieci sposób. Autor zadbał też o to, aby obok poważnych tematów pojawiły się też i zabawne sceny, które urozmaicają całą historię. Ciekawie przedstawione zostało tu życie na farmie, zarówno to ludzkie, jak i zwierzęce. Autor zadbał też o ciekawe rozwiązanie różnych problemów, które na swojej drodze spotykają bohaterowie.

http://www.czytajac.pl/2016/09/pajeczyna-charlotty-e-b-white/

Pajęczyna Charlotty to przede wszystkim piękna opowieść o przyjaźni, godności i szacunku do życia dla każdej istoty. W książce poruszane są tematy ważkie, ale przedstawione w przystępny dla dzieci sposób. Autor zadbał też o to, aby obok poważnych tematów pojawiły się też i zabawne sceny, które urozmaicają całą historię. Ciekawie przedstawione zostało tu życie na farmie,...

Wiluś - to najsłabsza świnka w miocie, której tato Frani chciał się pozbyć, bo uznał, że nie przeżyje i sobie nie poradzi.
I oto mała dziewczynka Frania w cudowny sposób ratuje śwince życie. Tak zaczyna się ta piękna bajka, którą uwielbiają miliony dzieci na całym świecie.

Frania kochała Wilusia, lubiła go głaskać, karmić butelką. Każdego ranka Wiluś wychodził wraz z Franią na drogę, gdzie razem czekali na autobus szkolny. Dziewczynka machała śwince na pożegnanie, a Wiluś stał i patrzył za odjeżdżającym autobusem.
Gdy Wiluś zamieszkał w stajni, zaprzyjaźnił się z Charlottą. Był to pająk, który utkał sobie pajęczynę pod krokwią stajni. Jak Charlotta pomogła Wilusiowi? Jak uratowała go przed ponowną śmiercią i sprzedaniem?
Przeczytajcie tę niezwykłą historię o przepięknej przyjaźni dwóch zwierząt.
Autor w swej powieści swoim bohaterom użyczył cech ludzkich. Zwierzęta posługują się ludzkim językiem, jest tam także wiele ciekawych i wesołych dialogów.

Książka została przepięknie wydana, ma twardą oprawę, jest szyta i zawiera 22 rozdziały i 249 stron, więc jest to książka na wiele dni do poczytania. Litery są duże, kartki grube, tak aby dziecko samo mogło sobie czytać. Książkę z języka angielskiego przełożyła Maria Jaszczurowska, a ilustrował ją Garth Williams.

Przepiękna historia małej świnki to bajka bez przemocy o niezwykłej przyjaźni, która zaciekawi każde dziecko.
Wiluś nigdy nie zapomniał Charlotty. Ona była niezastąpiona i jedyna w swoim rodzaju.
Nieczęsto zdarza się, by ktoś umiał być tak wspaniałym przyjacielem. Charlottcie to się udało.

Drodzy rodzice i dziadkowie tej książki nie możecie przegapić dla swoich dzieci i wnuków. Musicie ją mieć, bowiem jest tak zachwycająca i poruszająca, że na pewno zachwyci Wasze małe pociechy.
Życzę wielu miłych, wspólnie spędzonych chwil przy czytaniu tej powieści.

Moja ocena: 10/10
Polecamy, zespół dobrerecenzje.pl

Wiluś - to najsłabsza świnka w miocie, której tato Frani chciał się pozbyć, bo uznał, że nie przeżyje i sobie nie poradzi.
I oto mała dziewczynka Frania w cudowny sposób ratuje śwince życie. Tak zaczyna się ta piękna bajka, którą uwielbiają miliony dzieci na całym świecie.

Frania kochała Wilusia, lubiła go głaskać, karmić butelką. Każdego ranka Wiluś wychodził wraz z...

Piękna książka o przyjaźni i dorastaniu dzieci. Coś co sprawiało im radość, teraz zajmuje im coraz mniej i mniej czasu. Ale prawdziwa przyjaźń, nie tylko między ludźmi jest ponadczasowa i trwała.

Piękna książka o przyjaźni i dorastaniu dzieci. Coś co sprawiało im radość, teraz zajmuje im coraz mniej i mniej czasu. Ale prawdziwa przyjaźń, nie tylko między ludźmi jest ponadczasowa i trwała.

Książka dla dzieci w której pająka spotyka godna śmierć, już człowiek wie że trafił na coś dobrego a jeśli dodać do tego fakt że uw pająk potrafi nazwać wszystkie 8 części swojej nogi o co prosić więcej? Genialny sposób na wprowadzenie trochę wiedzy i zaciekawienia naturą w chłonny dziecięcy umysł.

Książka dla dzieci w której pająka spotyka godna śmierć, już człowiek wie że trafił na coś dobrego a jeśli dodać do tego fakt że uw pająk potrafi nazwać wszystkie 8 części swojej nogi o co prosić więcej? Genialny sposób na wprowadzenie trochę wiedzy i zaciekawienia naturą w chłonny dziecięcy umysł.

Bardzo ciekawa książka o ratowaniu życia i poświęceniu jakiego może dokonać dziecko,tak małe dziecko,które przecistawia się rzezi małego,odepchniętego prosiaczka.Mały cherlak wykarmiony mlekiem z butelki w końcu jest całkiem przyzwoity i zdobywa nagrody w konkursach.Tylko dzieci widzą prawdę i rozumieją pewne sprawy nie zrozumiałe dla dorosłych:-)

Bardzo ciekawa książka o ratowaniu życia i poświęceniu jakiego może dokonać dziecko,tak małe dziecko,które przecistawia się rzezi małego,odepchniętego prosiaczka.Mały cherlak wykarmiony mlekiem z butelki w końcu jest całkiem przyzwoity i zdobywa nagrody w konkursach.Tylko dzieci widzą prawdę i rozumieją pewne sprawy nie zrozumiałe dla dorosłych:-)