Kolejna odsłona przygód przebojowej Ślwki.

Tym razem dostajemy zagadkę kryminalną z Rangerem w roli głównej - kto może chcieć mu zaszkodzić?
A w życiu Stephanie pojawia się niespodziewany gość z przeszłości w postaci Briggsa, który nie pozwoli jej się nudzić... Dodajmy do tego Gru i jego minionki (serio, też byłam zaskoczona!) i gwarantuje to sposób na pozbycie się nudy!

Kolejna odsłona przygód przebojowej Ślwki.

Tym razem dostajemy zagadkę kryminalną z Rangerem w roli głównej - kto może chcieć mu zaszkodzić?
A w życiu Stephanie pojawia się niespodziewany gość z przeszłości w postaci Briggsa, który nie pozwoli jej się nudzić... Dodajmy do tego Gru i jego minionki (serio, też byłam zaskoczona!) i gwarantuje to sposób na pozbycie się nudy!

Przed czytaniem książek po angielsku, zawsze sprawdzam sobie opinie o niej na portalu goodreads. I szczerze powiedziawszy, jakieś 80% ludzi oceniało tę książkę ŹLE. Praktycznie w każdej recenzji, ludzie żalili się na kilka kwestii: brak wyraźnych decyzji w sprawie trójkąta Stephanie-Morelli-Ranger, nieudolność Stephanie i wieczne wzbranianie się przed używaniem broni palnej, nieudolność Stephanie w jej pracy, wybuchy domów/samochodów czy na kolejne porwania Stephanie.

Ja jestem w stanie przymknąć oko na te kwestie, o ile faktycznie zagadka kryminalna mi to w jakiś sposób rekompensuje. Tutaj tak nie było...

Bo część zagadki, która była powiązana ze środowiskiem Rangera, była nudna jak flaki z olejem, mimo że dostaliśmy tutaj nieco bardziej rozgadaną wersję Rangera (miał w tej książce sporo kwestii, które były normalnymi złożonymi zdaniami, a nie jednowyrazowymi odzywkami).

A druga zagadka kryminalna, przez którą Stephanie dorobiła się: a) chwilowego niechcianego i nielubianego lokatora, b) dziury w apartamencie zrobionej przez wyrzutnię rakiet, c) kolejnej eksplozji na koncie (tym razem w powietrze wyleciało Porshe Rangera...), d) 10 rozdygotanych psów chichuachua - rozwiązała się sama. SERIO. Osoba, która była odpowiedzialna za te eksplozje, przyszła na sam koniec książki do mieszkania Stephanie i sama się do wszystkiego przyznała....

Od paru (parunastu) książek, mam też jedno główne zastrzeżenie do całej tej serii. Morelli jest najnudniejszą postacią z całego cyklu! Poważnie! Jak już dostajemy sceny z nim, to albo wścieka się na Stephanie i jej pracę, albo się do niej dobiera, albo ogląda mecz, albo wyzywa na Boba, który coś zeżarł... Serio, Stephanie ma już głębsze rozmowy z Rangerem - Panem Tajemniczym i Mrocznym i MAŁOMÓWNYM...

Podsumowując - to była chyba najsłabsza część z całej tej serii. W każdym razie, mnie ta część najbardziej zirytowała i zmęczyła. (Chociaż skłamałabym, gdybym powiedziała, że się przy niej też nie pośmiałam ;))

Przed czytaniem książek po angielsku, zawsze sprawdzam sobie opinie o niej na portalu goodreads. I szczerze powiedziawszy, jakieś 80% ludzi oceniało tę książkę ŹLE. Praktycznie w każdej recenzji, ludzie żalili się na kilka kwestii: brak wyraźnych decyzji w sprawie trójkąta Stephanie-Morelli-Ranger, nieudolność Stephanie i wieczne wzbranianie się przed używaniem broni...