rozwiń zwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Muminki zebrane. Tom 2

Okładka książki Muminki zebrane. Tom 2 autora Tove Jansson, 9788310144706
Okładka książki Muminki zebrane. Tom 2
Tove Jansson
8,4 / 10
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia Cykl: Muminki (tom 6-9) literatura dziecięca
464 str. 7 godz. 44 min.
Kategoria:
literatura dziecięca
Format:
papier
Cykl:
Muminki (tom 6-9)
Data wydania:
2025-10-29
Data 1. wyd. pol.:
2012-10-10
Liczba stron:
464
Czas czytania
7 godz. 44 min.
Język:
polski
ISBN:
9788310144706
Tłumacz:
Teresa Chłapowska
Średnia ocen
8,4 8,4 / 10
61 opinii 464 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Muminki zebrane. Tom 2 w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Muminki zebrane. Tom 2

Edyta
Edyta
książek na półce przeczytane 760 napisanych opinii 327

Oceny książki Muminki zebrane. Tom 2

Średnia ocen
8,4 / 10
464 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
129 ocen
9
97 ocen
8
134 ocen
7
74 ocen
6
22 ocen
5
3 ocen
4
3 ocen
3
0 ocen
2
2 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
566
566
agaczytawszedzie
20.03.2026
10 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Dzieciństwo powinno kojarzyć się głównie z beztroską, zabawą, radością czyli wszystkim co dobre. Niestety wiemy jakie jest życie, i nie każdy tylko i wyłącznie dobrze wspomina młodzieńcze lata. Jednak są takie rzeczy, które pozwalają nam odnajdywać we wspomnieniach te radosne momenty. Dla mnie są to właśnie "Muminki". Jest to jedna z pozytywnych części mojego dzieciństwa dlatego tak chętnie sięgnęłam po "Muminki zebrane".
Za mną tom 2. Długo schodziło mi z czytaniem bo większość książki, rozdział po rozdziale czytałam wieczorami na dobranoc Amelce. Ona również pokochała te małe trolle i chyba widzi jaki ja mam do nich sentyment.
Zaczęłyśmy czytać drugi tom w całkiem fajnym momencie, kiedy to śnieg zaczynał topnieć, coraz bardziej było czuć wiosnę. Właśnie z początkiem książki, kiedy to Muminek wyrywa się z zimowego snu, tu również powoli zaczyna rozkwitać życie. Niby zbieg okoliczności, a jaki fajny klimat wprowadził nam do tej historii. W tych opowieściach bardzo podoba mi się to, że nie jest to zwykła bajka. Przygody Muminków i ich przyjaciół często niesie za sobą cenną naukę i przesłanie. Wystarczy tylko się na nie otworzyć, aby je dostrzec.
Wydawnictwo Nasza Księgarnia przekazała w nasze ręce kawałek dzieciństwa nie jednego czytelnika. W dodatku zapakowali je w piękne wydanie z barwionymi brzegami, twardą oprawą i klasycznymi, skromnymi ilustracjami. Teraz, po 80 latach od powstania Muminków, dwa piękne tomy w formie cudownej pamiątki staną na półce w mojej biblioteczce. Kto wie? Może kolejne pokolenia również się do nich przekonają?

Dzieciństwo powinno kojarzyć się głównie z beztroską, zabawą, radością czyli wszystkim co dobre. Niestety wiemy jakie jest życie, i nie każdy tylko i wyłącznie dobrze wspomina młodzieńcze lata. Jednak są takie rzeczy, które pozwalają nam odnajdywać we wspomnieniach te radosne momenty. Dla mnie są to właśnie "Muminki". Jest to jedna z pozytywnych części mojego dzieciństwa...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

1581 użytkowników ma tytuł Muminki zebrane. Tom 2 na półkach głównych
  • 839
  • 706
  • 36
565 użytkowników ma tytuł Muminki zebrane. Tom 2 na półkach dodatkowych
  • 399
  • 69
  • 54
  • 15
  • 11
  • 10
  • 7

Tagi i tematy do książki Muminki zebrane. Tom 2

Muminki Włóczykij Ryjek mała Mi

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Świat Muminków stworzony przez Tove Jansson Philip Ardagh, Frank Cottrell Boyce, Tove Jansson
Ocena 8,3
Świat Muminków stworzony przez Tove Jansson Philip Ardagh, Frank Cottrell Boyce, Tove Jansson
więcej
Tove Jansson
Tove Jansson
Tove Marika Jansson (ur. 9 sierpnia 1914 w Helsinkach, zm. tamże 27 czerwca 2001) – fińska pisarka szwedzkojęzyczna, malarka, ilustratorka i rysowniczka komiksowa, znana najbardziej jako autorka książek o Muminkach. Publikacja pierwszej powieści Jansson, Małe trolle i duża powódź, napisanej w 1939, miała miejsce w 1945 (wyd. polskie 1995), jednak największą sławę przyniosły jej utwory przedstawiające świat Doliny Muminków. Kometa nad Doliną Muminków ukazała się w 1946, odnosząc znaczący sukces, podobnie jak kolejne powieści z serii. Dolina Muminków w listopadzie, ostatnia z cyklu, została wydana w 1980. Seria o Muminkach zyskała szczególną popularność dzięki unikatowej atmosferze świata w niej przedstawionego, bezpośredniemu i humorystycznemu językowi, bez przesadnego moralizatorstwa, niespotykanemu dotąd w literaturze dziecięcej, a także ilustracjom autorstwa samej Jansson. W latach 1947–1948 oraz 1954-1959 Jansson stworzyła (czasem współtworzyła z bratem Larsem) 22 komiksy o przygodach Muminków. Później seria była kontynuowana przez Larsa Janssona, który był samodzielnym autorem kolejnych 52 komiksów. Oprócz cyklu o Muminkach Jansson jest także autorką książek dla dorosłego odbiorcy, twórczynią dzieł plastycznych (obrazów i fresków) i ilustratorką książek, takich jak m.in. Hobbit, czyli tam i z powrotem Tolkiena, czy Alicja w Krainie Czarów Lewisa Carrolla. Tove Jansson została uhonorowana Nagrodą Szwedzkiej Akademii w 1994 (nagrody takie otrzymali również m.in. Astrid Lindgren i Ingmar Bergman). W 1966 została odznaczona Medalem Hansa Christiana Andersena – międzynarodową nagrodą dla twórców książek dla dzieci. Książki o Muminkach zostały przetłumaczone na 34 języki i wydane w milionach egzemplarzy. Po fińskim eposie Kalevala i utworach literackich pisarza Miki Waltariego są one najczęściej tłumaczonymi dziełami literatury fińskiej. Fińskim wydawcą książek Tove Jansson jest Schildts Forlags Ab.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Żelazny Olbrzym Ted Hughes
Żelazny Olbrzym
Ted Hughes Chris Mould
Historia będąca inspiracją dla animacji Warner Bros "Stalowy Gigant" z 1999 r. Przyznam, że przez znajomość i miłość do animacji spodziewałam się tu więcej elementów z niej, a dostałam niespodziankę. Nie dość, że zakończenia kompletnie się różnią, to niektóre cechy głównego bohatera mocno odbiegają od tego co widzimy w animacji. Tak naprawdę trzy pierwsze rozdziały są w miarę kompatybilne, ale tu historia kończy sie zupełnie inaczej - rodem legendy o Smoku Wawelskim. To było dla mnie całkiem pozytywne zaskoczenie. Pasuje do klimatu całej bajki i ilustracje bardzo ładnie dopełniają klimatu historii. Kreska jest lekko chaotyczna, ale posiada wiele pięknych detali, które warto docenić. Polecam fanom animacji i nie tylko!
comboometga - awatar comboometga
oceniła na 8 8 miesięcy temu
Skrzaty Wil Huygen
Skrzaty
Wil Huygen Rien Poortvliet
Skrzaty stały się od dawna czymś więcej niż folklorystycznym produktem ludzkich fantazji. Choć są małego wzrostu, nietrudno je przegapić. Przedostały się do przestrzeni rozrywkowej, buszują jeszcze w niektórych ogródkach, natykamy się na nie w miejskich obszarach, a czasami ozdabiają także wnętrze naszego domu. Skrzaty są miłe dla oka i cieszą się ogólną sympatią. Może zabrzmi to śmiesznie albo nawet niedorzecznie, ale sama nie miałabym nic przeciwko, gdyby istniały na świecie takie skrzaty. Niezależnie od tego całego wiążącego się z nimi magicznego kramu, podoba mi się ten eksperyment myślowy, że gdzieś w ukryciu żyją miniaturowe wersje ludzi. Wygląda na to, że Wil Huygen kierował się podobnymi zamiłowaniami w trakcie pisania swojej książki. W jaki sposób przedstawił skrzaty? Posiłkował się przede wszystkim ogólną wiedzą, którą znamy z wierzeń ludowych, ale też dorzucił kilka ciekawych informacji od siebie. Wykazał się pewną wyobraźnią, gdy opisywał skrzacią fizjologię, ich kulturę czy życie codzienne. Interesujące były też próby dostosowania tych miniaturowych istot do tego ogromnego otoczenia oraz ich symbioza z naturą. Spodobała mi się też ta niby realistyczna narracja, w której ukazano skrzaty jako realne stworzenia, które żyją gdzieś wśród nas. Autor „rozbija” w pomysłowy sposób wszelkie argumenty, które negują istnienie małych ludzi w czerwonych czapeczkach. Ukazuje je jako istoty, które opanowały tak perfekcyjnie sztukę kamuflażu i tropienia, że nie w sposób je odnaleźć. Od razu skojarzyło mi się to z popularnym paradoksem Schrödingera i powiedzeniem, że jeśli coś jest logiczne, to nie musi być zawsze prawdziwe. Jednak te skrzacie historie nie byłyby w połowie takie interesujące, gdyby nie piękne ilustracje Riena Poortvlieta. Ten holenderski artysta uchodził nie tylko za utalentowanego samouka, ale także za „rysunkowego gawędziarza”. Jednak nie zasłynął jedynie z ilustrowania skrzatów. Jego specjalnością były przede wszystkim leśne pejzaże i dzikie zwierzęta. Szczególnie zainteresowanie wzbudzają jego jesienne i zimowe motywy. Muszę przyznać, że bardzo umiejętnie wkomponował w te naturalistyczne obrazy małe skrzaty z ich szpiczastymi czapeczkami. Nie każdy potrafiłby to uczynić w tak swobodny sposób. Artysta i autor dobrze się ze sobą dobrali i stworzyli razem fantastyczną książkę, która zainteresuje zarówno dzieci, jak i dorosłych.
Ann-chan - awatar Ann-chan
ocenił na 8 3 lata temu
Czarnoksiężnik z krainy Oz L. Frank Baum
Czarnoksiężnik z krainy Oz
L. Frank Baum
Jako dziecko uwielbiałam oglądać "Czarnoksiężnika z Krainy Oz" z 1939 roku, z Judy Garland w roli głównej. Aż dziw, że dopiero teraz miałam przyjemność zapoznać się z książkowym pierwowzorem. A była to prawdziwa przyjemność i wywołała u mnie wiele miłych wspomnień. Książka jest fantastycznym przeżyciem. Mamy tu grupę przyjaciół z wyboru, opowieść drogi, opowieść przygodową, baśń i trochę także powieść psychologiczną. Może dość nietypowy zestaw, ale to właśnie on sprawia, że ta historia jest tak unikalna i wciąż się ją bardzo przyjemnie czyta. Śmiem twierdzić, że mi sprawiła więcej przyjemności niż słynna Alicja.
athaiya - awatar athaiya
oceniła na 7 19 dni temu
Muminki zebrane. Tom 1 Tove Jansson
Muminki zebrane. Tom 1
Tove Jansson
„Muminki zebrane” (tom 1 i 2) to prawdziwa gratka dla czytelników w każdym wieku zarówno tych, którzy wychowali się na opowieściach Tove Jansson, jak i dla nowych odkrywców Doliny Muminków. Jubileuszowe, dwutomowe wydanie przygotowane przez Nasza Księgarnia z okazji 80-lecia serii to coś więcej niż zbiór książek, to pięknie wydany hołd dla jednej z najważniejszych sag literatury dziecięcej. Już samo wydanie robi wrażenie: eleganckie tomy, barwione brzegi, oryginalne ilustracje autorki. To książki, które chce się mieć na półce i do których chce się wracać. Estetyka idzie tu w parze z treścią, a ta od lat nie traci na aktualności. Pierwszy tom obejmuje pięć powieści: „Małe trolle i duża powódź”, „Kometa nad Doliną Muminków”, „W Dolinie Muminków”, „Pamiętniki Tatusia Muminka” oraz „Lato Muminków”. To tutaj poznajemy Dolinę Muminków i jej mieszkańców: Muminka, Mamę i Tatusia Muminka, Pannę Migotkę, Włóczykijka, Małą Mi i całą galerię niezwykłych postaci. Od pierwszych stron widać, że to nie są zwykłe bajki,obok humoru i przygody pojawiają się refleksje o lęku, dorastaniu, wolności i potrzebie przynależności. Katastrofa w postaci komety, letnie wędrówki czy wspomnienia Tatusia Muminka stają się pretekstem do opowieści o tym, kim jesteśmy i czego szukamy w życiu. Drugi tom zawiera: „Zima Muminków”, „Opowiadania z Doliny Muminków”, „Tatuś Muminka i morze” oraz „Dolina Muminków w listopadzie”. Tu klimat staje się bardziej melancholijny. Zima przynosi samotność i ciszę, morze niepokój i konfrontację z własnymi ambicjami, a listopadowa Dolina Muminków zadumę nad przemijaniem i zmianą. Widać wyraźnie, że cykl dojrzewa razem z czytelnikiem. To już nie tylko ciepłe historie dla dzieci, lecz pełnoprawna literatura, która porusza także dorosłych. Siła Muminków Seria promuje wartości takie jak przyjaźń, rodzina i akceptacja, ale robi to bez moralizowania. Bohaterowie miewają humory, popełniają błędy, uciekają przed problemami, a czasem po prostu chcą pobyć sami. I właśnie dlatego są tak bliscy czytelnikowi. Dolina Muminków to miejsce, gdzie można być sobą, nawet jeśli jest się ekscentrykiem, marzycielem albo kimś, kto potrzebuje dużo ciszy. „Muminki zebrane” to wydanie kompletne, piękne i ponadczasowe. Sprawdzi się jako prezent, jako powrót do dzieciństwa albo jako pierwsze spotkanie z literaturą, która pod pozorem prostoty, mówi o rzeczach najważniejszych. To klasyka, która nie starzeje się ani trochę.
Czarna_ironia_czyta_ - awatar Czarna_ironia_czyta_
ocenił na 8 1 miesiąc temu
Tam, gdzie żyją dzikie stwory Maurice Sendak
Tam, gdzie żyją dzikie stwory
Maurice Sendak
Nieczęsto piszę opinie ale tutaj czuję, że muszę bo zaskakują mnie opinie czytelników sugerujące brak morału/przesłania. Drodzy rodzice, to jest bardzo ważna i wartościowa książka dla maluchów idealna jako zaczyn do wspólnych rozmów o wartościach. Uwaga spoiler. Mały Maks broi i wyprowadza mamę z równowagi (kto ma dzieci ten wie). Mama odsyła Maksa do jego pokoju bez kolacji. Tam rozzłoszczony chłopiec ucieka w świat fantazji, w których oddala się do odległej, fantastycznej krainy dzikich, strasznych stworów, które poskramia i zostaje ich królem. Słowem, wszystko jest tak jak on chce. Stwory słuchają wszystkich rozkazów swego króla, który zarządza dzikie harce, psoty i zabawy bez limitu do czasu... aż uświadamia sobie, że jest samotny a "władza i bezgraniczna autonomia" nie uczyniły go szczęśliwym. Maks zapragnął wrócić do domu pomimo zachęt dzikich stworów by zostać i psocić dalej. Gdy wrócił, na jego stoliku czekała już pachnąca i "jeszcze ciepła kolacja". Trochę o granicach, trochę o miłości i wzajemności, sporo o przezwyciężaniu dziecięcej "pasji" i tym, że miłość matki "zaczeka na stoliku". Jeden z moich ulubionych picturebookow dla dzieci. Piękne, stonowane ilustracje. 10/10.
Pani - awatar Pani
ocenił na 10 8 miesięcy temu
Co było potem? Książka o Mimbli, Muminku i Małej Mi Tove Jansson
Co było potem? Książka o Mimbli, Muminku i Małej Mi
Tove Jansson
Jeżeli chodzi o twórczość pani Tove Jansson dotyczącą Muminków, to nie jestem obiektywna - uwielbiam ją w każdym przejawie. I tym razem nie jest inaczej. W tym dłuższym utworze wierszowanym towarzyszymy Muminkowi, który stara się dotrzeć do swojej Mamy z bańką mleka, i który przeżywa po drodze przerażające czasami przygody. Książka jest ciekawie skonstruowana - na każdej stronie wycięty jest fragment, przez który czytelnik może podejrzeć i pozgadywać, co też nowego się przydarzy Muminkowi i jego towarzyszom. Moim zdaniem rewelacyjna do czytania małemu dziecku :) Polecam!
aredhela - awatar aredhela
oceniła na 10 1 rok temu
Dźwięki kolorów Jimmy Liao
Dźwięki kolorów
Jimmy Liao
Pierwsze, na co zwracam uwagę, to ogromne, kolorowe ilustracje. Widzę śpiącą na brzuchu dziewczynkę. Wzrok przykuwa cytat z wiersza Wisławy Szymborskiej. Później ta sama dziewczynka, w ciemnych okularach, przemierza stacje miasta, zadziwiając mnie filozoficznymi przemyśleniami na temat życia. Nie bać się. Wątpić. Poznawać. Gubić się. Szukać. Życiem się zachłysnąć. Jak łykiem dobrej mocnej herbaty. Delektować się codziennością. Dostrzegać jej braki. Pytać. Pytać. Pytać. "Z której stacji zazwyczaj wyruszasz? Na której wysiadasz? Czy wczorajsza stacja różni się czymkolwiek od dzisiejszej?" Zdania, które bolą. Słowa, przy których płaczę. Refleksja nad życiem. Ogrom emocji. Prostota, która urzeka. Prawda, która powala. Wyławianie tego, co ukryte to ogromna przyjemność, która rozbudza wyobraźnię i kreatywność. Rozbudza miłość do słów. Pozwala wkraczać do innych, głębszych, bogatszych światów. Książka Liao to wspaniały wstęp do poznawania poezji. Dla dzieci. Dla dorosłych to podróż w krainę prawd ważnych. Odkrywanie niezwykłości w codzienności. Piękna, ważna i niezwykła książka. Inna. Wzruszająca.
Justyna - awatar Justyna
oceniła na 9 2 lata temu
Zamek Soria Moria. Baśnie norweskie Peter Christen Asbjørnsen
Zamek Soria Moria. Baśnie norweskie
Peter Christen Asbjørnsen Jørgen Moe Maria Ekier
„Nie gardź nigdy dziećmi ubogiego, bo nikt nie wie, co z nich wyrośnie, w dziecku jest zadatek na człowieka, a rozumu nabywa się z wiekiem.” Najlepszy wybór baśni skandynawskich, jaki trafił w moje ręce. Mamy tutaj mroczne lasy, potężne góry, rwące potoki, stare zamczyska, wiedźmy, trolle, a także książąt zaklętych w białe niedźwiedzie, a nie w żaby, do czego przywykliśmy. Wspaniale było przypomnieć sobie poszczególne baśnie i ich bohaterów, ponownie zauważyć różnice pomiędzy tymi baśniami a klasycznymi, które zna każdy z nas. Dla Skandynawów baśnie miały zawsze ogromne znaczenie i ich wpływ widoczny jest w kulturze. Pozycja godna polecenia!
Antares - awatar Antares
ocenił na 8 1 rok temu
O czym szumią wierzby Kenneth Grahame
O czym szumią wierzby
Kenneth Grahame
Trochę "Kubuś Puchatek", a trochę "Trzech panów w łódce (nie licząc psa)". Świat przedstawiony odbija stosunki społeczne w XIX-wiecznej Anglii: bohaterowie są niczym posiadacze ziemscy (zwłaszcza Ropuch): nie wytwarzają dóbr, po prostu nie pracują, spędzają dnie na wycieczkach, piknikach, spacerach, spożywaniu smakowitych śniadań, obiadów i kolacji, o podwieczorkach nie zapominając i grzaniu się przy kominku. Zabawna jest segregacja zwierząt: Kret, Szczur, Borsuk i Ropuch są osobami, ale koń i kanarek to już tylko zwierzęta bez charakteru. Ale to, co najpiękniejsze w tej opowieści, to pochwała życia takiego, jakie jest, to kontemplacja codzienności. Leśno-łąkowa przyroda ukazuje się jako świat archetypiczny: dom-przyjaciel-spacer-kolacja przy kominku-bezpieczne schronienie-zapasy na zimę. Nic więcej nie trzeba. "O czym szumią wierzby" to lektura, która daje oparcie. Wszystko jest na swoim miejscu. PS. Czytajcie koniecznie wydania z ilustracjami Ernesta Sheparda!
MinervaClark - awatar MinervaClark
ocenił na 8 12 dni temu
Z powrotem, czyli fatalne skutki niewłaściwych lektur Zbigniew Batko
Z powrotem, czyli fatalne skutki niewłaściwych lektur
Zbigniew Batko
Żeby zrozumieć, trzeba to przeczytać. Bywało że śmiałam się w głos, bywało, że czytałam to samo zdanie dwa razy bo szermierka słowna zaszła za daleko 🤣 poziom humoru i abstrakcji jest wspaniały, a sama abstrakcja paradoksalnie charakteryzuje się logiką i konsekwencją. Jedna z tych książek których się nie zapomina. Zdecydowanie też polecam wydanie z 1984 roku, z ilustracjami jak żadne inne, pięknie komponującymi się z opisanym światem.
Syngonium_mottled - awatar Syngonium_mottled
ocenił na 9 1 miesiąc temu
Kubuś Puchatek. Chatka Puchatka Alan Alexander Milne
Kubuś Puchatek. Chatka Puchatka
Alan Alexander Milne
Zbiór zawierający obydwie części opowiadań o Kubusiu Puchatku, oryginalny pierwowzór wszystkich innych książek i filmów o Kubusiu Puchatku oraz jego przyjaciołach. Świetna pozycja dla młodszych jednocześnie będąca klasyką którą powinien znać każdy. Nadmierne zachwalanie tej książki jest zbędne bo jak wiadomo co dobre obroni się samo- tej jak widać niemal 100 lat od wydania nie umniejsza popularności.
QQA - awatar QQA
oceniła na 9 9 miesięcy temu
Dziadek do orzechów E.T.A. Hoffmann
Dziadek do orzechów
E.T.A. Hoffmann
Zawsze ze wzruszeniem sięgam po tę stareńką, rozsypującą się w rękach książkę (Wydanie: Książka i Wiedza 1951 rok!) z dedykacją od św. Mikołaja dla mojego taty... i właśnie dlatego nigdy nie kupiłam późniejszego wydania. Ta zresztą, poza felerem w postaci luźnych kartek ma wszystkie zalety, które powinna mieć książka dla dzieci. Duży format (wszystkie późniejsze były już mniejsze) i, przede wszystkim, artystyczne ilustracje Jana Szancera. To właśnie dla nich , a nie dla samej (sympatycznej i pięknej, muszę to przyznać) opowieści o małej Klarze, niedobrym Ojcu Chrzestnym, poczciwym Dziadku do Orzechów, obrzydliwej Mysibabie i jej ohydnym siedmiogłowym synu czy niewdzięcznej księżniczce Pirlipacie – co kilka lat, z najwyższej półki w mojej biblioteczce, ściągam to cudeńko...
Katarzyna - awatar Katarzyna
oceniła na 9 25 dni temu
Powrót do Stumilowego Lasu David Benedictus
Powrót do Stumilowego Lasu
David Benedictus
Podtrzymuję tezę postawioną kilka lat temu w recenzji Kubusia Puchatka, iż dzieło A.A. Milnego to niedościgniony wzór powieści dla dzieci. Książka Benedictusa to dobra próba, ale nadal ucznia, który nigdy nie dogoni swego mistrza. https://portafortunas.pl/recenzja-powrot-do-stumilowego-lasu-david-benedictus/
Portafortunas - awatar Portafortunas
ocenił na 7 2 lata temu
Opowieści z ulicy Broca Pierre Gripari
Opowieści z ulicy Broca
Pierre Gripari
Jak powiedziałam, tak uczyniłam. To znaczy, że odpoczywając od książek i poradników psychologicznych, sięgnęłam po coś lżejszego, ale bardzo dobrego! Tak Wam rzeknę ponownie: czytajcie książki dla dzieci - nie tylko dzieciom, ale i sobie! Ja przeniosłam się dzisiaj na ulicę Broca w Paryżu, gdzie działy się rzeczy niezwykłe i nieco absurdalne, ale jednocześnie urocze i z wartościowym przekazem w tle. Początkowo myślałam po zapowiedziach jednej z recenzentek, że będzie tu dziwniej, ale wcale tak nie było. Albo... Mój próg dziwności jest znacznie wyższy niż w przypadku niektórych osób. Tak, to może być to... Pierre Gripari stworzył niesamowite, baśniowe opowieści osadzone jednak w nieco bardziej współczesnych realiach, a towarzyszyły mu w tym, a jakże, zaprzyjaźnione dzieci paryskie. Tworząc dla najmłodszych dobrze przecież liczyć się z ich zdaniem, przy okazji ucząc tego, w jakich kierunkach podąża dziecięca wyobraźnia. A może w takie rejony, że dech zapiera, a niekiedy zaskoczenie odbiera mowę... Wracając jednak do książki, powiem, że składa się z 9 historii. Każda, jak to z baśniami bywa, kończy się morałem i skłania do refleksji. Nie brakuje tu symboli i metafor, które być może inaczej odczytają dzieci, a inaczej dorośli. Moje typy to: "Skubidu, wszystkowiedząca lalka" (dla mnie to przede wszystkim opowieść o szukaniu wyjścia w sutuacjach beznadziejnych, wynikających z ludzkiej podłości i o ufności rzeczom niewidzialnym, intuicyjnym), "Wróżka z kranu" (świetna do opowiedzenia o dobrych złego początkach i odwrotnie, ale też o oczekiwaniach rodziców względem dzieci), "Miły Diabełek" (oj, tak nasycona treścią historia, że nie wiem, od czego zacząć, ale na pewno sporo tu o tym, że środowisko nie musi mieć na człowieka tak wielkiego wpływu, jeśli znajdzie się ktoś, kto pomoże rozwinąć skrzydła, o dziecięcej krzywdzie też jest tu sporo) i "Książę Blub i syrena" (o tym, że rodzice nie zawsze mają rację). Z tą zachęta Was zostawiam! https://www.instagram.com/justynaczytuje/?hl=pl https://www.facebook.com/JustynaCzytuje
justynazwanaruda - awatar justynazwanaruda
oceniła na 9 1 rok temu
Po drugiej stronie Lustra i co tam Alicja znalazła Lewis Carroll
Po drugiej stronie Lustra i co tam Alicja znalazła
Lewis Carroll
Wydanie ilustrowane dodaje tej pozycji koloru i lepiej można zobaczyć opisywany świat . Książka momentami jest dziwna ale w końcu to sen . Uwielbiam całe uniwersum wszelkie filmy i inne książki dla których inspiracją była oryginalna Alicja . Warto czasem wrócić do początku i zobaczyć od czego się to zaczęło.
Paulina Trzmielewska - awatar Paulina Trzmielewska
oceniła na 7 11 miesięcy temu
Piotruś Pan w Ogrodach Kensingtońskich James Matthew Barrie
Piotruś Pan w Ogrodach Kensingtońskich
James Matthew Barrie
Wszyscy znają Piotrusia Pana. Nawet "[...] Jeżeli (...) pobiegniesz do babuni i jej zapytasz z kolei czy, kiedy była małym dzieckiem, słyszała co o Piotrusiu Panu, babunia odpowie tak samo jak matka: - "Naturalnie, moje dziecko, że słyszałam o nim"[...]". Przekład pani Rogoszówny jest bardzo zaskakujący, nie ma Nibylandii tylko Leśny Park, nie ma Wendy ale jest za to Tonia, ale to w niczym nie uwłacza tej historii bo elfy tak zaczarują twój umysł, że od razu przeniesiesz się w krainę fantazji :)
Gosia - awatar Gosia
oceniła na 7 7 lat temu
Botanicum Kathy Willis
Botanicum
Kathy Willis Katie Scott
Mimo, że Botanicum widnieje na półkach z literaturą dziecięcą, myślę że dorośli również mogą czerpać wielką przyjemność z obcowania z tą pozycją. W książce znajdziemy podstawowe informacje o świecie roślin ale ta pozycja to bardziej uczta dla oczu. Przepięknie wydana, podoba mi się wszystko- format A4, faktura papieru, czcionka, cudowne ilustracje. Przeprowadza przez historię powstania roślin, ich ewolucję, aż do wyodrębnienia współczesnych grup, omawia najważniejsze przystosowania roślin do różnych środowisk, ciekawe gatunki.
literackie_konfitury - awatar literackie_konfitury
ocenił na 9 3 lata temu
Sekretne życie Krasnali w Wielkich Kapeluszach Wojciech Widłak
Sekretne życie Krasnali w Wielkich Kapeluszach
Wojciech Widłak Paweł Pawlak
Książka to małe dzieło wydawnicze! Zupełnie nie rozumiem, czemu w bibliotece znajduje sie w dziale dla dzieci, kiedy to właśnie lektura dla dorosłych. Ilustracje są przepiękne, każda strona zachwyca, chętnie przeczytała bym więcej rozdziałów i oglądała więcej ilustracji. Ale wszystko, co dobre zawsze się kończy.
Flambir - awatar Flambir
ocenił na 7 3 lata temu
Aksamitny Królik, czyli jak zabawki stają się prawdziwe Margery Williams
Aksamitny Królik, czyli jak zabawki stają się prawdziwe
Margery Williams
Są takie bajki, które czyta się dziecku na dobranoc z wielką przyjemnością. Są pisane prostymi zdaniami z wielkim ładunkiem emocjonalnym. W pewnym momencie doszłam nawet do wniosku, że czytam ją bardziej dla siebie niż dla córki ;). Obie się wzruszałyśmy. Bardzo polecam. Zdaje egzamin nawet przy dziecku z ADHD które zwykle traci skupienie przy trzecim zdaniu zwykłej bajki :)
Marta Śliwa - awatar Marta Śliwa
oceniła na 10 5 miesięcy temu
Wesoła gromadka Bohdan Butenko
Wesoła gromadka
Bohdan Butenko
Kultowe dzieło, które czytać można wiele razy i za każdym razem przyciąga z takim samym zainteresowaniem. Wesołą Gromadkę czytałem już naprawdę wiele razy od dzieciństwa i z sentymentem co jakiś czas do niej wracam. Nie wiem jak to o mnie świadczy, ale jest w jakiś sposób częścią mojego dzieciństwa. Należy jednak podkreślić jej pozytywne przesłanie - w mocny i dowcipny sposób uczy, że życie nie jest kolorowe i za błędy po prostu trzeba zapłacić. Myślę, że wpłynęło bardziej pozytywnie na kształtowanie mojego dziecięcego umysłu, niż niejedna, lukrowana bajka. I do tego te rysunki.... Całość świetna!
Łukasz - awatar Łukasz
ocenił na 10 5 lat temu

Inne materiały dotyczące książki Muminki zebrane. Tom 2

Cytaty z książki Muminki zebrane. Tom 2

Więcej
Tove Jansson Muminki. Księga druga Zobacz więcej
Tove Jansson Muminki. Księga druga Zobacz więcej
Tove Jansson Muminki. Księga druga Zobacz więcej
Więcej