Mroczna historia Hollywood

Taka malutka czcionka,a o takich wielkich ikonach mowa. Może to i lepiej,bo mocno hamowała moje zapędy czytelnicze. A szkoda byłoby za szybko treść pochłonąć, bo więcej szczegółów umknęłoby. Czy jakieś mity ta książka wyjaśnia? Nawet nie wiem,bo nie takie pobudki sprawiły, że sięgnęłam po nią. Mnie zachęciła duża ilość fotografii, chęć powspominania muzyki, która kształtowała wcześniejsze pokolenia. A jako, że że względów technicznych czytałam dość opieszale,to i kilka fajnych kawałków w międzyczasie przypomniałam sobie z przyjemnością. Fajna książka dla oldfanów.

Autor nie zawiódł, znowu barwna opowieść nt. gwiazdy z Hollywood w tle. Facet żył "na bogato", ale nie ominęły go również tragedię. Jak zawsze pojawiły się wątki poboczne - co u Forestiera jest standardem, który zawsze dodaje to "coś" każdej książce.

Książka zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie. Pojawiało się wiele nazwisk, tytułów filmów, jednak ze względu na to, że znam te nazwiska i większość filmów, odbiór książki był dla mnie niezwykle łatwy. Biografia interesująca, zwłaszcza dla osób które cenią talent aktorski Michaela Douglasa. Według mnie zostało wszystko odpowiednio wyważone - informacje o życiu prywatnym i o karierze aktorskiej, producenckiej (ogólnie mówiąc - filmowej). Ciekawe spojrzenie na karierę aktorską syna bardzo sławnego ojca. Książka ukazała ile jest takich osób (aktorów/aktorek), które musiały zmierzyć się ze sławą swoich rodziców i udowodnić, że też potrafią. Właśnie w biografii Douglasa pokazano ciężką pracę (i walkę ze samym sobą), aby zasłynąć - nie znanym nazwiskiem, a prawdziwym talentem. Co do życia prywatnego, znajdziemy wszystkie najbardziej przełomowe momenty w życiu Michaela (śluby, rozwód, narodziny dzieci, problemy z pierwszym synem, relacje ze sławnym ojcem). Ponadto, co w rodzinie Douglasów jest widoczne gołym okiem, w książce poruszono temat genów i ich mocy. Geny mają w tym przypadku wpływ nie tylko na wygląd, ale także na zachowanie, charakter, wybory partnerek, a nawet wychowanie dzieci - u Douglasów jest to niemal przekalkowane. Podsumowując, dobra biografia, szybko się ją czyta, ponieważ jest interesująca i napisana zwięźle i na temat.Dodatkowo można zobaczyć kilka ciekawych fotografii, które co jakiś czas pojawiają się w książce. Dla wielbicieli Michaela Douglasa i jego filmografii godna polecenia.

Mimo, że biografia nie wyczerpuje, moim skromnym zdaniem, tematu (wiele wydarzeń z biografii aktorki zostało ledwie wspomnianych), to napewno jest to książka bardzo rzetelna. Szacunek dla Autorki, że nie szukała taniej sensacji, skandali wyssanych z palca etc. Jeśli ktoś chce zacząć badać życie ten niezwykłej postaci, to jest to bardzo dobra książka na początek.

Yves Saint Laurent to marka sama w sobie. Legenda światowego krawiectwa. Zaczął mnie pasjonować od momentu zaznajomienia się z pierwszą biografią na jego temat. Miałam również przyjemność zwiedzać ogród w Marrakeszu nazwany jego imieniem. Yves bardzo ukochał sobie to miasto. Maria –Dominique Lelievre w książce „Yves Saint Laurent. Niegrzeczny chłopiec” skupia się na jego charakterze, na cierpieniach, na chorobach psychicznych, z którymi się zmagał. Brak tutaj jest uszeregowanego toku wydarzeń, opisu każdej jego kolekcji czy kolejnych sukcesów. Przyznam szczerze, że początkowo taki rodzaj biografii nieco mnie odrzucił. Widocznie mój matematyczny umysł odtrącił taką formę zapisu. Jednak z rozdziału na rozdział coraz bardziej wsiąkałam w życie Yvesa. Razem z autorką podróżowałam zakamarkami jego umysłu, jego serca, jego czasem niezrozumiałych zachowań. Autorka przytaczała konkretne sytuacje ukazujące charakter Yvesa. Nie czuję niedosytu. Zachęcam jednak do zapoznania się z tą książką dopiero po przeczytaniu biografii Saint Laurenta autorstwa Laurence Benaim. Wtedy uzyskamy klarowną całość życia i kariery tego wybitnego krawca. Dla mnie był i będzie on zawsze wielkim artystą. Moja recenzja: instagram: my.books.shelf

Dobrze napisana książka o powiązaniach mafii z Hollywoodem. To truizm, że wielkie pieniądze przyciągają jak magnes przestępców. Nie tylko w świecie kina, ale i hazardu, dystrybucji płyt DVD, alkoholu czy narkotyków. No i jest jeszcze polityka, bardzo z tą walką o pieniądze i wpływy powiązana.

Książka mną trochę wstrząsnęła. Nie zdawałam sobie sprawy, że już tyle lat temu istniała taka rozwiązłość - myślałam, że tego spodziewać się można bardziej po naszych czasach, gdzie z kazdej strony słychać o kolejnych zdradach i rozwodach. Cieszę się, że trafiłam na tę pozycję i że dzięki niej mogłam chociaż trochę dowiedzieć się o "kanonie kobiecego piękna". W gruncie rzeczy, szkoda mi jej, bo okazało się, że nie była wcale taka szczęśliwa jak jest przedstawiona na zdjęciu, z którego jest najbardziej znana. Myślę, że teraz będę zupełnie inaczej patrzeć na tę piękna, lecz nieszczęśliwą kobietę. Jedno jest pewne - to moja pierwsza biografia jakiejkolwiek gwiazdy i na pewno nie jest ostatnią, jaką przeczytam.

Kristo - krótko. Nie wiem, czy to najlepsza biografia Bulsary, nie czytałem innych. Wydaje się rzetelna a pomiędzy kolejnymi wydarzeniami przemyka myśl, że facet miał wszystko, czego pragnął, sławę, pieniądze, miłość, szacunek a stracił w krótkim czasie przez zamiłowanie do nieostrożnej rozwiązłości. Obejrzany później film o Queen i Mercurym - "Bohemian Rapsody" utwierdził mnie w tym przekonaniu, że Freddie to był barwny motyl, nocna ćma, żyjąca tylko po to, by ubarwić życie milionów fanów.

Widać, że James – chcąc nie chcąc – jest produktem marketingowym Hollywoodu. Pewną kultywowaną ideą – bo o "karierze" złożonej z 3 poważnych ról (z czego tylko jedna była rolą główną), to nie można szczerze mówić zbyt długo... a już na pewno nie w TAKICH superlatywach, jak robią to osoby cytowane w książce. Cóż, Ameryka. Chociaż jestem świadom, że jego gra mogła być bardziej przełomowa, niż widać to z dzisiejszej perspektywy. Wracając jeszcze do tego produktu marketingowego – takie wykorzystanie jego osoby jest tym bardziej przykre i cyniczne, jeśli był tak refleksyjną i głęboką osobą, jak się go opisuje w książce. Jednak pozostaje pytanie; był taki, czy tylko wyglądał na takiego/opisano go tak? Bo na zdjęciach na takiego wygląda, z opisu też, ale w wypowiedziach (cytatach z Deana) próżno tej głębi szukać... Czyżby mit dopisano po śmierci? Nie miałbym problemu posądzić o to Hollywood...

Ciekawa pozycja przybliżająca biografie legendarnego zespołu. Podobnie jak filmowa opowieść o zespole. Choć i jedna i druga pozycja głośno stara się krzyczeć, że jest biografia Merkurego,ma wrażenie, że po jego życiu prześlizguje się jedynie, skupiając się na muzyce, kolejnych albumach, menadżerach, kontraktach. Tu impreza, tam klub... Ale wszystko przysłania muzyka. Czy dobrze? W.sumiw dobrze, ale spodziewałam się więcej Freddie'go we Freddie'm. Więcej człowieka, mniej człowieka orkiestry.

To nie jest idealna biografia Monroe (żadna nie jest) ale niewiele jej brakuje. Spoto jako nieliczny (a może jedyny) najbardziej zbliżył się do osoby Marilyn i szczegółowo opisał jej życie i karierę. Co ważne jest to biografia w miarę obiektywna nie pomijająca ciemnych stron charakteru aktorki. Bardzo polecam.

James Dean do tej pory nie był dla mnie kimś specjalnie inspirującym i znaczącym. Kojarzyłam tę postać ze szklanego ekranu i kiedy pojawiła się okazja przeczytania czegoś na jego temat, stwierdziłam, że to dobra okazja by poszerzyć swoją wiedzę o tych "dawniejszych" celebrytach Na samym początku zaskoczyła mnie forma tej książki. Dlaczego? Spodziewałam się typowej biografii. Zdarzenia w kolejności chronologicznej i oczywiście narrracja trzecioosobowa. Jakże się zdziwiłam, kiedy pierwszym rozdziałem była relacja zmarłej matki na temat tego jak poznała ojca Deana. Później kolejno są pokazane punkty widzenia ojca aktora, jego nauczycieli i znajomych. Czy taka forma jest przystępna? Oczywiście że tak! Czytając miałam wrażenie, że jestem w środku akcji i mogę na bieżąco śledzić co dzieje się u bohaterów. Poza tym każda z postaci mówiła własnym głosem co było bardzo niezwykłe, ale też budziło wątpliwości. Czytając pewne fragmenty miałam wrażenie, iż autor książki nie był w stanie dotrzeć do takowych informacji i je dodał by uatrakcyjnić fabułę. Powstaje wtedy pytanie co jeszcze zostało dodane. Które elementy książki są faktami z życia Jamesa Deana? Mam nadzieję, że moje odczucia są mylne, ale takie wrażenie po książce u mnie zostało. Podsumowując, książka jest w miarę ciekawa. Na pewno zaskakuje jej forma i fakt że czyta się ją dość szybko i łatwo, ale zwracając uwagę na to jaką niesie ze sobą treść, książka troszkę traci. Nie była dla mnie aż tak fascynująco ciekawa i interesująca jak być powinna. Może to dlatego że nie jestem fanką Pana Deana. Na pewno czytało się to wszystko łatwo i przyjemnie aczkolwiek brakowało tu czegoś co wspominałabym przez długi czas.

Dla przeciętnego czytelnika, który nie jest fanem Queen, to opracowanie może wydawać się zbyt szczegółowe. Myślałam tak przez pierwszych 100-150 stron, gdzie autor opisuje losy członków zespołu przed Queen. Później zaczęłam doceniać ogrom pracy włożony w zebranie tych wszystkich informacji, a także czuć więź z zespołem, który do tej pory kojarzyłam tylko z największych hitów i przez wyróżniającego się frontmana. Ta książka pozwoliła mi poznać ich lepiej i zrozumieć osobowości całej czwórki (a nawet otoczenia), nie samego Freddiego. Po tak rozbudowanym wstępie kluczowe momenty takie jak Live Aid, czy koncert na Wembley po śmierci Mercury'ego, robią mocniejsze wrażenie.

+ łatwa w odbiorze + krótkie zdania i użycie czasu teraźniejszego ożywiają historię. + fotografie i schemat inwazji w Zatoce Świń. - uproszczenia i "tabloidowy" styl (to akurat może niektórym odpowiadać) - opiera się głównie na Raporcie Komisji Warrena (autorzy nie omawiają teorii alternatywnych) - literówki w polskim wydaniu (np. nazwisko Boundy zamiast Bundy, str. 121), - brak odnośników do źródeł; - dla zaznajomionych z tematem lista (w książce jest to raczej opis) materiałów źródłowych może wywołać niedosyt

Biografia pt. "Elvis. Król rock'n'rolla" stanowi świętą księgę dla fana Elvisa Presleya. Książka ta liczy prawie 500 stron, jednak uważam, że temat nie został do końca wyczerpany. Po przeczytaniu tej wspaniałej biografii mogę powiedzieć, że 70% treści dotyczy kariery muzycznej i filmowej Elvisa Presleya, a tylko 30% tyczy się jego życia prywatnego i właśnie o te informacje uzupełniłabym lub rozszerzyłabym tą pozycję. Świetne w tej książce jest to, że oddaje klimat tamtych lat, głównie lat 50-tych, 60-tych i 70-tych. Biografia ta zaskakuje, wciąga, ale także wzrusza. Książka opowiada o życiu Elvisa Presleya w sposób chronologiczny, nie pomijając żadnego kluczowego momentu jego życia. Tak jak wspomniałam powyżej, zbyt szczątkowo i ogólnikowo opisano jego relację z Priscillą, ślub, narodziny córki, rozwód, itp. sytuacje w jego życiu, które tak bardzo wpłynęły na jego psychikę, zdrowie, a także karierę. W biografii jest bardzo dużo treści poświęconych informacjom o kontraktach, sesjach nagraniowych, kulisach koncertów, wydanych albumów muzycznych, kolejnych nakręconych filmach. W książce pojawia się wiele nazwisk współpracowników, znajomych i członków rodziny Elvisa, a także sporo dat. Biografia jest bardzo szczegółowa, stanowi kompendium wiedzy o karierze Elvisa Presleya. Na mnie ta biografia wywarła ogromne wrażenie, na pewno będę do niej często wracać. Ogromny plus za ciekawe i dobrej jakości zdjęcia. Jedną gwiazdkę odejmuję za zbyt "skąpe" treści na temat jego życia prywatnego. Wspomnę też, że im bliżej końca zarówno recenzowanej książki, jak i życia Elvisa Presleya, biografia staje się bardziej dramatyczna i emocjonująca. Podsumowując, bardzo dobra pozycja, pomimo prawie 500 stron dla mnie zbyt krótka :) Książka ta opisuje życie króla, legendy, fenomenalnej ikony muzycznej , więc z czystym sumieniem polecam tą pozycję.

Chciał doświadczyć wszystkiego. Jakby pomieszał krew z jakiejś tajemnej rany z krwią pokolenia. Był artystą, który patrzył na świat i do niego przemawiał, nie potrzebując używać słów: "Ważne jest nie to, co o mnie myślicie, lecz to, co ja myślę o was". Yves Saint Laurent nie bronił statusu zawodowego, nawet jeśli zdawał sobie sprawę, że największym zagrożeniem dla krawiectwa nie było jej kopiowanie, lecz to, że w ogóle przestanie istnieć. Był jedynym, który budował swój los na samobójstwie zawodu. Moja recenzja: instagram: our.books.shelf

Steven Tyler i Aerosmith są dla mnie absolutnie numerem jeden, dlatego między innymi sięgnęłam po tę książkę. Niektórzy zarzucają jej chaotyczność i przeskakiwanie z tematu na temat, ale to jest właśnie wartość tej autobiografii. Książka jest tak szalona, pełna radości i energii jak jej bohater. Tyler niczego nie owija w bawełnę, pisze z całą szczerością i humorem, ma do siebie dystans. Gorąco polecam fanom zespołu i jego frontmana.

"Jestem jedynym z nielicznych aktorów, którzy mogą robić to, co chcą (...)" - Jack Nicholson. Zachęcona ostatnio przeczytaną biografią pt. "Michael Douglas. Biografia." Marca Eliota, zdecydowałam sięgnąć po jego inną książkę - biografię pt. "Nicholson. Biografia". Uwielbiam Nicholsona, jego charyzmę, grę aktorską. Uważam, że jest to naprawdę wybitny aktor. Wachlarz zagranych ról, barwne życie - zarówno zawodowe, jak i prywatne oraz ryzykowne zainteresowania ( a raczej namiętności) - jest o czym pisać...Biografia liczy ponad 360 stron (bez aneksów). Szczerze przyznam, że liczyłam na coś lepszego, a przynajmniej tak dobrego jak wspomniana powyżej biografia Douglasa. Oczywiście autor opisuje karierę aktorską Nicholsona od samego początku, od pierwszych kroków stawianych w showbiznesie. Jednak ilość nazwisk (reżyserów, scenarzystów, producentów, aktorów/aktorek), z którymi współpracował lub miał pracować Jack Nicholson jest tak duża, że często traci się orientację o czym się w danym momencie czyta. Ponadto tytuły filmów, w których Nicholson zagrał (to akurat jest na miejscu) i tych, w których miał zagrać , lecz nie zagrał albo nie chciał zagrać i kto zagrał zamiast niego jest zbyt wiele i to przytłacza. Książka wtedy traci swoje tempo. Co niejednokrotnie jest wadą, tutaj byłoby zaletą - zbyt mało dat (przynajmniej co jakiś czas autor mógłby podać chociaż sam rok wydarzeń, aby czytelnik mógł to wszystko sobie poukładać). To co nie jest minusem dla autora biografii, lecz dla samego Nicholsona to zatrważająca ilość kobiet, z którymi był w związku (zdecydowanie najmniej), z którymi się spotykał, z którymi sypiał (zdecydowanie najwięcej). Naprawdę można się pogubić, która z kobiet była tą najważniejszą (jeśli w ogóle taka była, w książce uznano za taką Anjelicę Huston), a która była tylko matką jego dzieci (a dzieci naliczyłam chyba pięcioro z czterema kobietami). Życie erotyczne Nicholsona było bardzo barwne i urozmaicone... No facet naprawdę się nie nudził ani nie mógł narzekać na samotność - o ironio, matce jego dwójki dzieci kupił dom obok swojego domu, bo potrzebował samotności i bycia ze samym sobą (to była jego męska jaskinia). Podboje seksualne Nicholsona przeplatają się przez całą książkę (na każdym etapie jego kariery - lata 60, 70, 80, 90, 00..........). Poza kobietami, Nicholson słynął z namiętności do narkotyków i alkoholu (ale przede wszystkim narkotyków). Jack przez większość swojej kariery był upalony. Co ciekawe, nie przeszkadzało to w jego pracy, nigdy nie odbiło się to na jego karierze, grze aktorskiej, zdolnościach artystycznych i formie. Temu także autor poświęca wiele stron biografii. Co najważniejsze kariera Nicholsona została opisana bardzo dokładnie i szczegółowo (tak jak wspomniałam powyżej , dla mnie zbyt szczegółowo). Wszystkie najważniejsze i te mniej ważne filmy Nicholsona zostały wspomniane. Ponadto w książce przechodzimy przez wszystkie 12 nominacji Jacka do Oscara, w tym 3 zwycięstwa (moim zdaniem rola Nicholsona w "Lepiej być nie może" jest rewelacyjna i Oscar jak najbardziej zasłużony). Pomimo, że Nicholson jest kontrowersyjnym artystą z barwnym życiem prywatnym, nic nie traci z mojej sympatii do niego i jego talentu. Jedynie Jack Nicholson może się szczycić charakterystycznym znakiem rozpoznawczym - uśmiechem za 1000000$, który niejednokrotnie rozgrzał serca wielu kobiet (i pewnie mężczyzn też). Podsumowując, warto przeczytać biografię, zwłaszcza jeśli się jest sympatykiem Jacka Nicholsona. Jest to spora dawka wiedzy nim samym i o jego rolach. Po przeczytaniu tej książki na pewno zmieni się dotychczasowy obraz Nicholsona , lecz czy na gorsze ? To już zależy od czytelnika :)

Jakże mieszane uczucia miałam podczas lektury, i mam nadal. Trzeba przyznać autorowi, że uczynił tę biografię emocjonalną i „nasyconą”, nie pozostawiającą obojętnym. Jak i sama JG, wzbudzająca całą paletę reakcji. P.S. „Ikoną LGBT” można nazwać Kurta Cobaina czy Lady Gagę. Nie powiedziałabym tego o kobiecie podświadomie powielającej schematy. Trudno jednak surowo oceniać, choć Tołstoj już wcześniej od Judy wiedział (Wojna i Pokój), że w naturze nie ma „początku” i wszystko ma swoje korzenie w przeszłości. Judy jednak posiadła innego rodzaju talent.

Autobiografie i biografie muzyków rockowych to jeden moich ulubionych gatunków książek. Tutaj mamy do czynienia z historią życia opowiedzianą nam przez samego artystę. Śledzimy życie Roda począwszy od dzieciństwa, przechodząc przez poszczególne szczeble kariery. Pełne spektrum od rock n' rollowego zespołu The Faces po solowe popowe dokonania. Mnóstwo historii związanych z nagrywaniem poszczególnych albumów i anegdot z życia prywatnego artysty. Dowiemy się sporo o jego ulubionym wieloletnim hobby jakim jest modelarstwo kolejowe, o fascynacji futbolem, o tym, że w wielu brytyjskich salonach fryzjerskich możemy poprosić o fryzurę ,,na Roda", oraz o życiowej miłości do pięknych długonogich blondynek. Książka napisana dobrym językiem czyta się lekko i przyjemnie. Polecam 8/10.