Mob w maszynie

Zapraszamy do lektury szóstego tomu serii w świecie Minecrafta. Czy można zaufać osobie przemienionej w potwora? Czy morderczy instynkt da się poskromić? Jak wiele czasu pozostało bohaterom zanim na zawsze staną się częścią świata gry? Odpowiedzi na te pytania szukajcie w książce "Nieśmiertelny zombi". Świątynia zostaje zniszczona, a naszym bohaterom z trudem udaje się wyjść z życiem. Nie obywa się jednak bez ofiar - Larrisa zostaje ugryziona przez swoją matkę i zmienia się w zombie. Czy dziewczynie uda się zapanować nad morderczym instynktem? I czy chłopcy będą mogli jej zaufać, nie obawiając się, że niespodziewanie nowa natura przejmie nad nią kontrolę? Dla Andre okaże się to szczególnie trudne. Tymczasem Suzy przechodzi na stronę Herobrine i razem próbują odzyskać smocze jaja, które mieszkańcy Estermeadu wykradli mu dawno temu. Co skłoniło dziewczynę do zmiany strony? Odpowiedzi na to pytane przyjdzie nam szukać w kolejnych tomach serii. Fabuła komplikuje się coraz bardziej, nie pozwalając czytelnikowi na chwilę nudy, czy wytchnienia, pędząc w zawrotnym tempie cały czas do przodu. Powracają postacie znane z poprzednich tomów i to co wydawało się nie związanymi ze sobą epizodami powoli łączy się w spójną całość. Każdy ma bowiem swój udział w losach dwóch światów - wirtualnego i rzeczywistego, coraz mocniej ze sobą związanych. Co gorsza okazuje się, że wysyłając ich tutaj Notch nie przewidział wielu rzeczy. Josh, Andre i Suzy powoli stają się częścią świata gry - maleje ich nadludzka wytrzymałość i moce, które obiecywał im twórca Minecrafta. Także klucz mający im umożliwić powrót do domu zdaje się tracić swoją moc. Bohaterowie muszą się śpieszyć. "Przygody w świecie Minecrafta" niewątpliwie zyskują z każdym kolejnym tomem, zapewniając sporo rozrywki. Warto podsunąć ją młodszym czytelnikom, z pewnością na kilka ładnych godzin nie będą mogli wyrwać się z wykreowanej na kartach tomików wirtualnego świata Minecrafta. Ocena: 8/10 Andromeda Za egzemplarz recenzencki serdecznie dziękuję wydawnictwu Arkady. Po więcej recenzji zapraszamy na blog KZTK: http://koszztk.blogspot.com/

Książka dla fanów Minecrafta. Dużym plusem dla dzieci, które dopiero uczą się czytania, jest duża czcionka. Dzięki temu o wiele łatwiej samodzielnie zaznajomić się z lekturą młodszym czytelnikom. Kolejne tomy można zakupić zarówno w twardej jak i miękkiej okładce, a także w gustownym minecraftowym pudełku, mieszczącym dokładnie cztery tomy serii. Więcej na: https://konfabula.pl/propozycje-ksiazek-dla-fana-minecrafta/

Alfred założył upragnione biuro detektywistyczne, a za nim pierwsze sukcesy. Przed nim nie lada wyzwanie i to w odległym kraju. Wraz ze Stefanem, Maćkiem i panią Jadzią wyruszają do Egiptu. Mają zająć się poszukiwaniami pewnej zaginionej figurki. Jest tylko jeden problem – ktoś ich śledzi. Czyżby zamierzał przeszkadzać im w odkryciu prawdy? Czy Alfred z przyjaciółmi dowiedzą się prawdy? Co ich jeszcze spotka w Egipcie? To tom drugi, a ponieważ pierwszy okazał się naprawdę udaną książką, z niemałymi oczekiwaniami sięgnęliśmy po niego. Jak wrażenia? Tak samo pozytywne, jak przy tomie poprzednim. Historia w książce okazała się dość ciekawa, wciągająca, a momentami zaskakująca. Zagadkę dziecko odkrywa razem z bohaterami i uwierzcie nam, wcale nie jest to takie proste. Śmiało mogę napisać, że jest to jedna z ciekawszych książek detektywistycznych dla dzieci od 6 roku życia. Tekst jest napisany większą czcionką, a to sprawia, że doskonale zda egzamin dla dzieci dopiero zaczynających przygodę z czytaniem. Ilustracje ciekawe, adekwatne do treści. Zdecydowanie przyciągają wzrok i zachęcają do sięgania po książkę. „Alfred Wiewiór. Tom 2. Alfred Wiewiór i posążek faraona” to drugi tom serii detektywistycznej dla dzieci. Synowi zdecydowanie przypadła do gustu i z przyjemnością polecam. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2023/02/alfredwiewioriposazekfaraonawydawnictwowilga.html

Grupa przyjaciół staje do walki z hordami wrogich mobów w świecie Minecrafta. Czy zdołają pokonać przytłaczające siły przeciwników? Ta przygoda nauczy dzieci, że nie każdy problem da się rozwiązać siłą – czasem kluczem do zwycięstwa jest spryt i dobra strategia.

Seria o przygodach skarpetek niezmiennie trzyma wysoki poziom. Kolejny raz świetnie bawiłam się podczas lektury. Za kapitalne zakończenie dodaję punkty, tego się nie spodziewałam! Cóż za wyobraźnia i kreatywność u autorki, czapki z głów a może skarpetki ze stóp? :D Uśmiech nie schodzi mi z twarzy. Fantastyczna historia. Ode mnie 9/10.

Rowley postanawia napisać swoją własną książkę, a pomaga mu w tym Greg. W tej książce jest dużo fajnych i śmiesznych przygód ale również przerażających. Część bohaterów jest inspirowana mitologia grecką i niektóre są naprawdę przerażające. Najbardziej podobały mi się końcówki rozdziałów jak Rowley rozmawiał z Gregiem o tym co działo się w rozdziale i o tym co trzeba w nim poprawić. Michał lat 10

Jakie byłoby Twoje życzenie, gdyby w Twoje ręce trafiła lampa Aladyna? To z pozoru niewinne pytanie po lekturze tej książki uświadomiło mi, że możliwość wpływania na rzeczywistość mogłaby przynieść naprawdę nieprzewidywalne skutki. Przekonał się o tym Kamil, który pewnego dnia znalazł lampę na śmietniku. Ot zwykła lampa, z której wyłonił się całkiem niezwyczajny dżin i zaproponował spełnienie marzenia. Szybko okazało się, że jedno, pozornie błahe, może uruchomić całą lawinę zdarzeń. Bo przecież zaczyna się niewinnie - od prośby o zniknięcie jedynki z matematyki. Problem w tym, że Kamil nie zatrzymuje tej informacji dla siebie. Lampa trafia w kolejne ręce, a życzenia zaczynają się mnożyć. Coraz śmielsze, coraz mniej przemyślane. I coraz bardziej komplikujące rzeczywistość. W pewnym momencie robi się naprawdę gorąco, bo wypowiedzianych życzeń nie da się cofnąć. Aż w końcu lampa trafia do Darii. I to od niej zależy, co stanie się dalej. Czy spróbuje odwrócić skutki tego, co już się wydarzyło? A może pójdzie o krok dalej i zatrzyma działanie magii? Ta książka ma w sobie coś niepozornego, a jednocześnie bardzo angażującego. Każdy rozdział prowadzony jest w pierwszej osobie, przez aktualnego posiadacza lampy, dzięki czemu dostajemy różne punkty widzenia i możemy lepiej wejść w głowy bohaterów. I pod tą lekką, momentami zabawną historią kryje się sporo ważnych tematów. To opowieść o tym, jak szybko rośnie apetyt na więcej. O wykluczeniu, presji otoczenia, mediach społecznościowych, różnych relacjach rodzinnych i o tym, jak łatwo przekroczyć granicę, której wcześniej nawet się nie widziało. Wszystko podane z wyczuciem i humorem... i z refleksją, że brak możliwości spełniania życzeń to jednak całkiem dobra rzecz.

Jeśli Wasze dzieci lubią detektywistyczne zagadki i wychowały się na ilustracjach Joanny Kłos — ta seria jest strzałem w dziesiątkę! 🔍 Dwójka szkolnych przyjaciół, Julek i Mikołaj, zakłada biuro detektywistyczne o intrygującej nazwie „Dziurka od klucza”. Tylko co dokładnie zobaczą przez tę dziurkę… i czy uda im się rozwikłać tajemnice ze szkolnych korytarzy oraz sąsiedztwa? Trzy część „Biuro detektywistyczne Dziurka od klucza” , a w każdej kilka spraw do rozwiązania. Nasi bohaterowie nie zniechęcają się chwilowym brakiem pomysłów ani zagmatwanymi tropami. Choć nie zawsze wpadają na rozwiązanie od razu — jak przystało na prawdziwych detektywów 😉 Trochę jak Sherlock i Watson… tylko młodsi, szkolni i z plecakami! W najmniej spodziewanym momencie trafiają na cenną wskazówkę i rozwiązują sprawę. Nie brakuje tu dreszczyku emocji, ale i dobrego humoru. Tej dwójki, ich psa oraz babci — która nieraz pomoże w śledztwie albo przyprowadzi nowego klienta — po prostu nie da się nie polubić. Zagadki wciągają, a z każdą kolejną historią coraz bardziej chce się wiedzieć, jak wszystko się skończy. Do tego świetne ilustracje, które robią robotę! 🎨 To także idealne książki dla dzieci, które dopiero zaczynają przygodę z samodzielnym czytaniem. Bohaterowie w ich wieku, szkolny chaos, duża czcionka, ilustracje i wciągająca fabuła — to przepis na książki, przy których czytanie naprawdę nie ma prawa się nudzić 📚🔎

Nie jestem jakąś psychofanką książek pana Kasdepke. Dlatego do detektywa Pozytywki podchodziłam trochę jak do jeża. Najpierw trochę konkretów: książka to wszystkie 6 tomów przygód detektywa Pozytywki plus jedno bonusowe opowiadanie. Twarda oprawa, piękna, duża. Na początek przekonały mnie ilustracje (zwróćcie uwagę jak w kolejnych tomach zmienia się - na lepsze - styl rysowania. Piękno!). Pasują idealnie do tekstu, co nie jest takie znowu oczywiste. Znam sporo fajnych książek, których ilustracje pozostawiają wiele do życzenia (jeśli chodzi o zgodność z tekstem). I parę takich, gdzie styl ilustracji odstraszył mnie od lektury. A jak już obrazki mi pasowały, to zaczęłam się wczytywać. I też wpadłam. Zagadki są krótkie i zabawne. I, co dla mnie ważne, zmuszają do wysilenia szarych komórek. Raz bardziej, raz mniej ale to nieistotne. W sumie te łatwe zagadki też mogą być podchwytliwe bo się zaczynamy zastanawiać "czy to na pewno będzie AŻ tak proste?" Piotrkowi (prawie 6 lat) też się podoba bardzo. Lubi rozwiązywać zagadki i widzę że dzięki nim jeszcze uważniej słucha, co się dzieje. Czytanie ze zrozumieniem jest tutaj bardzo potrzebne :) Podsumowując - myślę że warto. Już nie pisząc o tym, że zbiorcze wydania to gwarancja, że wszystko jest na miejscu. I na półce też ładnie wygląda

Kryminalna zagadka, którą rozwiązuje gruba dzieciaków z ul. Burej. Książka idealna dla osób samodzielnie już czytających, do rozbudzenia miłości do literatury. Opowieść jest wciągająca, doprawiona odrobiną humoru. Ja miałam okazję przesłuchania jej w wersji audiobooka. Polecam na podróż, bo przy takiej opowieści nie wiadomo gdzie te kilometry znikają.

Bardzo fajna opowieść dla dzieci w wieku 8-12, a i dorosły nie będzie rozczarowany (jeśli będzie czytał dziecku, niekoniecznie dla własnej indywidualnej przyjemności). Pomysły na poszczególne przygody sympatyczne, całkiem życiowe i możliwe do uwierzenia. Moje dziecko (lat 8) chce więcej, a i ja bez przykrości zapoznam się z kolejną częścią.

Przeprowadzka, nowy dom, nowa szkoła, nowi koledzy- jak to ogarnąć mając prawie 11lat i młodszą ciekawską siostrę? Literatura dla dzieci,ale jaka ciekawa. To dopiero cześć pierwsza,ale na pewno sięgnę po następne. Chciałabym,aby syn kiedyś po nią sięgnął 🙂

„Alfred Wiewiór i tajemnicza walizka” to pierwszy tom cudownej serii o Alfredzie, który uwielbia łamigłówki, przygody i książki kryminalne. To właśnie on założył agencję detektywistyczną, do której należy również Maciek Jeż, który w wolnych chwilach pisze książki i Stefan Dzik, którego dobry humor nie opuszcza. Pewnego dnia w biurze Alfreda pojawia się mężczyzna, który prosi o pomoc w odnalezieniu walizki. Samą walizkę udaje się szybko odnaleźć, ale to co dzieje się później staje się wielka niebezpieczną przygodą. Książeczka przeznaczone są dla dzieci od 6-8 lat. Obie napisane są prostym językiem i dużą czcionką dzięki czemu dzieci nie męczą się podczas czytania. Historie są ciekawe i potrafią dostarczyć wielu emocji. Pojawi się małe napięcie, ale też uśmiech na twarzy. Książeczka zawierają w środku duże ilustracje, które przykuwają wzrok i pobudzają wyobraźnię. Historię w nich zawarte wzbogacają słownictwo. Posiadają niewielki format, dzięki czemu można je zabrać na każdą samochodową wycieczkę. Książeczka można czytać w dowolnej kolejności. Dzisiaj pokazuje Wam 1 i 5 część, a inne tomy tej wspaniałej serii możecie znaleźć u mnie na profilu.

Legendy i baśnie są z nami od najmłodszych lat, aż do sędziwego wieku. Tak było, jest i mam nadzieję, że będzie. Gdy jesteśmy dziećmi, słuchamy tych opowieści, czytanych nam przez rodziców i dziadków. Potem sami po nie sięgamy, a ostatecznie czytamy nowemu pokoleniu. Wydawnictwo Media Rodzina posiada w swych zbiorach sporo książek przytaczających dzieciom najsłynniejsze mity oraz legendy krajów Starego Kontynentu. Zdecydowałem się jednak sięgnąć nie po książkę, a po audiobook, chcąc usłyszeć te opowieści, czytane przez Jerzego Stuhra. Czy było warto? Tak, zdecydowanie tak, bo Jerzy Stuhr to aktor wybitny, co udowodnił wielokrotnie. Pierwsze wrażenie, jakie towarzyszyło mi po odpaleniu płyty, to obraz osła ze Shreka. Tyle że dużo starszego, siedzącego przed kominkiem i opowiadającego dzieciom legendy i mity krajów Europy. To był naprawdę miły oraz ciepły obraz, choć nie do końca pasujący do tego tej postaci, bowiem Stuhr mówi tutaj o wiele "wolniej". Z drugiej strony bardzo uprzyjemnił mi odbiór audiobooka, którego słuchałem w podróży. Dzięki temu ta zeszła piorunem i nawet jej nie odczułem. Oto siła tego medium, które w Polsce chyba nadal nie jest zbyt popularne, a szkoda. Jakie zakątki Europy przyszło mi odwiedzić, podczas tego swoistego słuchowiska? Skandynawię, Niemcy, Włochy, Czechy oraz oczywiście Grecję i kilka innych krajów. Jeśli miałbym wybrać trzy najciekawsze, moim zdaniem, legendy zawarte na tej płycie, to padłoby na "Golem - Strażnik z gliny", "Źródło wiecznej młodości" oraz " Kobiety z Weinsbergu". Dlaczego? Po pierwsze są mniej znane pośród dzisiejszego pokolenia, choć i za moich czasów dziecięcych nie były szczególnie popularne. Po drugie - są ponadczasowe. "Golem" opowiada historię, jak pewien rabbi otrzymał od Boga sekretne słowo oznaczające życie. Dzięki niemu stworzył wielkiego człowieka z gliny, tytułowego golema, który strzegł dzielnic żydowskich w Pradze. Niestety jeden błąd przyczynił się do katastrofy. Ta opowieść pokazuje nam dlaczego nie warto samemu bawić się w Boga. "Źródło wiecznej młodości" również niesie przestrogę ku zbytniej pogoni za wiecznym życiem, choć tutaj jest to ugryzione z innego punktu widzenia. Do tego konsekwencje nie są aż tak opłakane. Na tym świecie wszystko ma swój koniec i musi przeminąć, a czasem dobry uczynek, może przynieść więcej szkody niż pożytku. Ostatnia opowieść to przykład wielkiej miłości oraz sprytu, gdzie kobiety górują nad mężczyznami. Oczywiście wszystkie baśnie są ciekawe, pouczające i słucha się ich wyśmienicie. Szkoda, że to tak krótka przygoda, trwająca raptem 2 godziny. Aż się prosi, aby na płycie było trzy razy tyle mitów, w tym te z Polski, Rumunii, Portugalii, Francji, czy Szkocji. Niemniej za te pieniądze, jestem wstanie spokojnie zaakceptować taką ilość treści. Jeśli zatem szukacie czegoś dla nieco starszych dzieci, lub lubicie w podróży samochodem odpalić audiobooka, to warto zastanowić się nad tą pozycją.

"Naszą Panią napadli kosmici!" to jedna z części serii "Szkolne szaleństwa". Po przeczytaniu tej książki doskonale rozumiem skąd wzięła się nazwa serii. Tym razem mamy opowieść w sam raz dla dziewczynek jak i chłopców. Idealna dla dzieci, które niedawno rozpoczęły naukę w szkole, gdyż bohaterowie to właśnie uczniowie najmłodszych klas. Mamy tu do czynienia z dziećmi początkowych klas szkoły podstawowej. Maja wraz z kilkorgiem przyjaciół zostaje bardzo mocno zaskoczona przez nauczycielkę - Panią Nowak. Z dnia na dzień zmienia się ona nie do poznania co dla dzieci stanowi olbrzymią zagadkę, którą postanawiają razem rozwiązać. Swoją drogą mam nadzieję, że podobna sytuacja nie zdarzy się nigdy w szkole mojej córki i nie trafi ona na nauczycielkę, która nawet szczeniaczków nie lubi :) Całość napisano w taki sposób, by od pierwszych stron młody czytelnik został wciągnięty w śledztwo prowadzone przez szkolnych kolegów. Dzieci mają kilka teorii na temat nagłej zmiany zachowania swojej nauczycielki. Polecam Wam samym dowiedzieć się, co było prawdziwą przyczyną tego, że Pani Nowak zaczęła się uśmiechać od ucha do ucha :) Więcej na blogu http://www.zwyklamatka.pl/2016/08/szalone-pomysy-i-piekna-przyjazn.html

Moje spotkania z Jo Nesbo zaczynam od książki dla dzieci. Doktor Proktor to seria książek, którymi zaczytywała się moja najstarsza córka i bardzo jej się podobały, ale to było lata temu. Teraz czytam młodszym dzieciom, po kilkunastu latach, i dzieciakom się podoba. Czy mnie również? W sumie tak. Podoba mi się, że Nesbo ma oryginalne pomysły, więc na pewno nie jest nudno. W książkach dla dzieci to jest bardzo istotne, szczególnie jeśli czyta je na głos zmęczony rodzic albo inny dorosły. To jest cenne. W zalewie nudnych i mało wartościowych książek Nesbo zdecydowanie wygrywa. Co jest minusem? Dla mnie ta książka była nieco rozwleczona, ja bym ją trochę skróciła, bo czytaliśmy ją dość długo. Całość fajnie się komponuje, bawi i naprawdę dobrze się czyta. I wiemy, że przeczytamy też inne książki z tej serii. Doktor Proktor zdobył nasze serca :)