Miłością uzdrowieni

Odczuwam pewną konsternację jeśli chodzi o tą książkę, bo posiada happy end i go nie posiada jednocześnie. Jest to jedna z tych książek, które dają czytelnikowi do myślenia. Bohaterowie pokazują jak blisko jest od nienawiści do miłości i na odwrót. Ogólnie pomysł na fabułę był ciekawy, choć rozwiązanie pewnych wątków szczerze mnie zaskoczyło. Polecam

Lekka, miła, przyjemna i bardzo, bardzo naiwna. Tylu fantastycznych ludzi w jednej książce, że aż za słodko. Ale jeśli ktoś chce poczytać o miłości w różnych odmianach, która wszystko zwycięża i o wręcz idealnej wizji nie tylko małżeństwa ale i rodziny patchworkowej (oczywiście całkowicie nierealnych ale tak częstych w naszych oczekiwaniach) to polecam.

Książka nawet dobra, bez jakichś szczególnych dramatów. Fabuła oscyluje w okół prób zdobycia zaufania Daphne przez Anthonego. Daphne to zwyczajna, szara myszka z nieprzeciętnym intelektem. Anthony to pasjonat historii, arystokrata, który ciężkiej pracy się nie boi i oczywiście nieziemski przystojniak. Daphne nie pozostało nic innego jak się zakochać w swoim szefie i być jego wierną służebnicą przez kilka lat. Gdy jednak podsłuchuje rozmowę Anthonego, w której oświadcza, że nie jest bardziej atrakcyjna od patyczaka, Daphne postanawia zerwać tą nieszczęsną relację i postanawia odejść z pracy. Anthony jednak nie może pozwolić sobie na utratę tak cennego pracownika jak panna Wade. Postanawia skłonić ją do pozostania przy wykopaliskach używając swojego uroku. To będzie dla niego wielce zaskakujące, gdy okaże się, że ta sama broń może pokonać i jego.

Piękna, czarująca Aleksandra Wilton chce wyjść za mąż tylko z miłości poczuć się kochana,żeby ktoś ją pokochał.Jednak nie może znaleźć tego jedynego, który wzbudziłby w niej żywsze uczucia, prawdziwą namiętność. Ojciec dziewczyny zatroskany, zaniepokojony o przyszłość własnej córki zmuszą ją, na mocy testamentu,pod tą groźbą utraty środków do życia, do poślubienia takiego mężczyzny, kto odziedziczy majątek cały jako ten siódmy hrabia Hartford. Lecz się okazuje, że nie jest on nim, jak się okazuje jej daleki kuzyn Geofirey. od lat jest w Aleksandrze bez pamięci zakochany bardzo ją kocha, a to jest nieznany nikomu już przystojny, mądry i dumny Niall MacDonald Szkot. Oburzona dziewczyna i nagle sprzeciwiona temu co ma nastąpić to wydają się do pokonania.A warunki testamentu pociągają za sobą tą całą serię niefortunnych, tajemniczych wypadków, które mają się wydarzyć. Romans bardzo fajny, przyjemny, ciekawa fabuła, akcja wartka i trzyma w dobrym napięciu. Pisarka Joan Wolf stworzyła bardzo dobrą,świetną książkę miło się zrelaksowałam dla odprężenia czasami lubi po coś lekkiego sięgnąć i przeczytać, a ta książka mnie wciągnęła,zaciekawiła od początku do końca fajnie się czytało.

Romans historyczny. W starym, dobrym wydaniu. Młoda dziewczyna, aby uzyskać prawo do niespodziewanego spadku, musi wykonać zadanie – dowieźć przesyłkę w odległe miejsce, do nieznanego odbiorcy. Zostawia w Londynie początek sezonu, nie do końca chcianego, ale zaakceptowanego narzeczonego i jedzie. W dalekiej Walii spotyka mężczyznę oszpeconego, pełnego dostojeństwa, ciepła, wrażliwości. Niekiedy odpychającego, na skraju zapomnienia o radości i szczęściu. Chciałoby się powiedzieć klasyka. Ale jakże przyjemna. Bo i bohaterowie nakreśleni są interesująco, sympatycznie, nie bez wad. Chciałoby się powiedzieć klasyka, gdyby nie ten… drugi związek. Dawno, dawno nie poczułam się tak zaskoczona. Pewnie i bohater, ale ten z rozsądnym podejściem do świata miast siedzieć w osłupieniu, opracowuje plan przejęcia bohaterki, która z uporem upiera się przy wcześniej podjętym zobowiązaniu nieświadoma oczywiście preferencji seksualnych swojego narzeczonego. Oczywiście HEA jest odpowiednio duże i z odpowiednio hucznym przytupem. Jak dla mnie chwila przyjemnego romansu historycznego. Z jednej strony może i nic wielkiego, z drugiej natomiast napisany na tyle sprawnie i ciekawie, że można przeczytać za jednym pociągnięciem. Dłużyzn brak. Miłość wyraźna. Chemia też. Szczególnie sympatyczny etap poznawania bohaterów. Ładnie nakreślone ich zderzenie. Ja byłam zadowolona.

[Opinia ta, to wyłącznie moje subiektywne odczucia i wnioski w odniesieniu do moich subiektywnych gustów i upodobań ;) Uwaga - spoilery!] Z ciekawością sięgnęłam po książkę Zakochani mimo woli. A dokładniej z ciekawością i niepokojem, ponieważ o autorce nic nie wiedziałam, nie czytałam nic innego pani Hawkins ani żadnych spoilerów na temat samej książki. Tak więc zaczynając czytać byłam niczego nieświadoma. Zaczyna się ciekawie - hulaka i rozpustnik kontra szara myszka w okularach. Ucieczka powozem, po to, by wziąć ślub, niestety (stety dla nas czytelniczek) z niewłaściwą kobietą - rozpoczyna powieść. Tyle faktów poznałam już po pierwszych czterech stronach, więc dobrze się czytało, miałam ochotę na więcej. Zainteresowała mnie ta historia. Co prawda nic nie wiedziałam co będzie dalej, jak, gdzie, kiedy i dlaczego... nie znałam nawet zarysu fabuły książki. Nie wiedziałam, czy to dobrze, czy źle... Nie miałam się czym przejmować, pomimo tego, że zagryzałam palce do łokci czy on aby jej nie zdradzi. Na szczęście po połowie zaczęłam wierzyć, że nie będzie śfinią. :P Taki wątek w romansach praktycznie przekreśla w moich oczach książkę. Po prostu nie trawię w nich zdrady. Wątek z zagrożeniem przemocą fizyczną dla bohaterki to mój ulubiony klejnocik w książkach, tutaj owszem, był ale w bardzo maleńkiej wersji, na koniec i czułam niedosyt. Byłoby atrakcyjniej dla mnie, jeśli bohaterka byłaby w większym, a przede wszystkim częstszym kłopocie ;) Jeśli chodzi o bohaterów to cóż... polubiłam. Może nie padłam przed nimi na kolana, jednak nie byli najgorsi. Ona to jak już wspomniałam szara myszka, uboga krewna pomiatana przez ludzi, u których mieszka, święcie wierząca w dobroć ludzi i w swoją dobroczynną pracę w Towarzystwie dla kobiet upadłych. Przy tym nie jest jednak zahukana, ani nie upodabnia się do mopa, ale ma własne zdanie i pomimo sprzeciwów Aleca z determinacją stara się osiągnąć swoje cele. On rozpustnik, uwodziciel, lubiący hazard, wino i kobiety. Oczywiście z drugim dnem, ponieważ ma pod tą powłoczką dobre serducho i dosyć szybko ulega urokowi Julii. Podobała mi się bardzo zaborczość Aleca, zazdrość o Julię i jej powrót na salony już nie jako sowa w worku, tylko jako urocza i ponętna kobietka. Taki kopciuszek. ;) Intryga utkana przez ciemne charaktery powieści łatwo rozwikłana i wiadomo było, kto co i jak. W tej książce brak większych tajemnic, sekretów trudnych do odkrycia. Niewiele trzeba myśleć przy tej lekturze, ot taka łatwa, lekka i przyjemna. Jak już gdzieś pisałam lubię dużo wszystkiego... więcej niebezpieczeństwa, więcej namiętności (tylko raz właściwie scena łóżkowa i to baardzo płytka i króciutka, skąpa w szczegóły ech), więcej tajemnic (tak, mam do nich słabość...) i więcej dialogów pomiędzy główną parą. Zabrakło mi tego. To nie znaczy wcale, że mi się nie podobała, bo podobała się, a jakże. O niedostatkach wspominam nawiązując do mojego romansu idealnego, który tkwi gdzieś tam w moim sercu... Ta książka ideału nie sięgnęła, ale odebrałam ja jak najbardziej pozytywnie. :)

Ciekawa fabuła, nie porywa, ale przyjemnie się czyta. Człowiek zastanawia się jakie będzie zakończenie;)myślałam że jakiś niespodziewany spadek ale nic z tych rzeczy. Dzieci,zawsze dodają takiego ciepła i humoru za sprawą sprytnego pióra, w niektórych romasach.

Nie lubię dziennikarzy itp. jako głównych bohaterów ale w tej książce mi to nie przeszkadzało. Co do jej piętnujących artykułów, choć motyw miała dobry, to jednak trochę zbyt gorliwie do tego podchodziła, ale to nie psuło mi radości czytania. Druga sprawa, do której bardziej negatywnie byłam nastawiona, to że był hazardzistą z długami i dalej grał, ale w tym autorka bardzo pozytywnie mnie rozczarowała, fajnie rozpisała co go do tego przyciągało i jak sobie z tym poradził. Zakończenie też fajne, nie ma wybaczenia bo tak, tylko popracował nad tym. Fajne lektura na raz.

Zaczęło się całkiem obiecująco, ale z czasem moje zainteresowanie losami bohaterów i samą historią zaczęło słabnąć. Połowa książki to docinki głównych bohaterów i wzajemne podchody, druga połowa to drama z więzieniem i oskarżeniem o zabójstwo. O ile na początku cięte dialogi Elizabeth i Luciena mnie bawiły, szybko zaczęłam odczuwać przesyt spowodowany wszechobecnym humorem. Później z kolei zrobiło się zbyt łzawo i dramatycznie. Bohaterowie nie wzbudzili u mnie jakiejś większej sympatii. W ogóle mam wrażenie, że jest to dość uwspółcześniony romans historyczny, jak dla mnie brak tu regencyjnego klimatu.

Oto romans, historyczny zresztą, który by się nie rozwinął, gdyby nie pewien dawny, angielski zwyczaj sprzedaży żony na publicznej aukcji. Ponoć ten sposób na rozwiązanie nieudanego małżeństwa praktykowano jeszcze na przełomie XIX i XX w., a wszystko dlatego, że rozwód w owych czasach był zjawiskiem rzadkim i bardzo kosztownym. Wracając do książki: żona zostaje wystawiona na licytacji, w przypływie ludzkich uczuć kupuje ją nieznajomy mężczyzna, baron zamieszkujący w oddalonej od świata, kornwalijskiej posiadłości. Człowiek ów jest odludkiem, wokół którego krążą ponure podejrzenia. Udręczona przykrym położeniem kobieta postanawia uciec. Jednak nie może zrealizować swojego planu natychmiast, a pozostając w majątku swego nabywcy ma możliwość stopniowo przekonać się jakim jest on człowiekiem. Poznaje lokalną społeczność i próbuje odkryć co lub kto sprawia, że lorda otaczają: powszechna niechęć, nieufność i oskarżenia. Opowieść nie jest specjalnie dynamiczna, ani bogata w zmiany akcji, ale czyta się ją naprawdę dobrze. Wyróżnia się w porównaniu z innymi utworami tego gatunku, więc nawet co nieco zostało mi w pamięci po lekturze. A propos okładki - jest kompletnie od rzeczy.

Całkiem, całkiem. Para bohaterów świetna (Oj gorąco było między nimi). Ona delikatna marzycielka z umiarkowaną stanowczością a on wrażliwy ale i męski. Nie jakiś tam troglodyta. Muszę napisać, że opis książki znowu wprowadził mnie w błąd. Wydawało mi się, że będę czytać o zarozumiałym arystokracie który proponuje biednej dziewczynie aby została jego kochanką. A tu nie! On nie wie że on jest arystokratką a propozycja wyszła raczej z uczucia niż ślepego pożądania. Polecam;)

Omijajcie tą książkę jeśli macie ochotę na lekki cukierkowy romans... To mocna powieść pełna zwrotów akcji, brutalności, charakternych postaci i podróży. Pani Coulter słynie z nietuzinkowych romansów okraszonych okrucieństwami. Myślę, że ta książka wyraża w całej okazałości talent autorki. Pomimo nudnawych pierwszych rozdziałów nie mogłam oderwać się od kolejnych stron. Od momentu porwania Cassandry przez hrabiego myślami byłam już wyłącznie w tej powieści. Co wydarzyło się po przybyciu do Włoch wstrząsnęło mną i wywoływało szok! (Uwaga będzie spoiler!) To nie pierwsza powieść, z jaką miałam do czynienia, w której ON gwałci JĄ, ale pierwsza, w której spotkałam się ze zbiorowym i okrutnym gwałtem na głównej bohaterce... Autorka stanęła na wysokości zadania opisując to zdarzenie. To było śmiałe posunięcie, na moment zapomniałam, że mam do czynienia z romansem, bo przygody Cassandry nie były romantyczne, a to co się jej przytrafiło niekiedy przyprawiało mnie o mdłości. I te jej riposty! Majstersztyk, cięty i inteligentny język :) Oczywiście, jak to w romansach, wszystko dobrze się kończy. Zapewniam, że zanim nastąpi finałowy happy end, będzie się dużo działo! Książkę polecam, to że kiedyś do niej wrócę jest pewne.

Trudno dokonać jednoznaczej oceny. Czyta się szybko, początek historii bardzo oryginalny, wciągający, po jakimś czasie robi się nudnawo, a pod koniec irytująco. Książka wydaje się zupełnie niespójna, bohaterom całkowicie zmienia się charakter, a im dalej tym więcej absurdalnych zbiegów okoliczności.

Bardzo przyjemna książeczka. Ona - pospolita panna, którą matka chce wydać za mąż za kogoolwiek. On - Przebiegły Hrabia, ktory podobno ma krew na rękach. Madeline i Lucien pobierają się dla korzyści. Chcąc ją chronić przed swoim wrogiem, Lucien proponuje jej blyskawiczne i bezpieczne małżeństwo. Madleine zgadza się i kierowana instynktem postanawia zaufać nieznajomemu, ktory staje się jej obrońcą. Akcja biegnie wartko, relacja rozwija się w odpowiednim tempie, a wróg uderza wtedy, kiedy jest to pożądane i podkręca akcję. Polecam fankom gatunku 👍

Przyznam, że nie wiem, co napisać. Spodziewałam się, że będzie to lekki i przyjemny romans, a wcale taki nie był. Zawiła akcja mimo skromnej liczby bohaterów wprowadziła zamęt do mojej głowy. Proste życie Elisabeth komplikuje się, gdy umiera jej ojciec. Jako silna i niezależna kobieta (co dziwne, jak na tamte czasy) wyjeżdża do Bostonu, żeby znaleźć ukochanego, którego widziała tak krótko. Super, rzuć wszystko, co masz i pędź za miłością! Ale jasne, przecież to romans, więc tak, biegniesz i chwytasz się jedynej nadziei. A więc płynie statkiem, a tam się okazuje, że wszystkie marzenia, nadzieje legły w gruzach, w dodatku poważnie choruje... i poznaje brata swojego ukochanego, bo ukochany zniknął. Ciekawa lektura, pełna psychicznej brutalności i dla mnie nie do końca zrozumiała - bo skoro Liz jest taka silna i niezależna, to czemu nie mówi wszystkiego, co myśli? Ale owszem, warto poczytać, podziwić się i spróbować wczuć w klimat tamtych czasów.

W zasadzie do końca książki jest pomiędzy bohaterami jakaś nieufność i wzajemna wrogość. Są w sobie zakochani, ale nie darzą się miłością. Przeznaczeni dla siebie, ale nie mogący się porozumieć. Końcówka była dla mnie z tego powodu niesatysfakcjonująca. Miałam wrażenie, że zamykając karty powieści bohaterowie lada moment pokłócą się ponownie tyle, że tej historii już nie dopisano. Owszem między bohaterami skrzą emocje i namiętność, ale zabrakło mi w tym wszystkim właśnie wspomnianego zrozumienia. Tak jakby różnice klasowe były nie do zatarcia nawet w zmyślonej powieści, która ma być przecież bajką dla pragnących oderwać się od rzeczywistości czytelników. Gabriel jest typowym bohaterem romansu, pięknym, nieziemsko bogatym, pożądanym w towarzystwie i choć ratuje swą żonę w niebezpieczeństwie to zabrakło mi w nim dżentelmena względem głównej bohaterki. Powieść jest bardzo wzruszająca, za co dodatkowy plus dla autorki. Potrafi "wycisnąć" ze swojego czytelnika prawdziwe emocje. Były momenty, że łzy ciekły mi ciurkiem po policzkach.

Chyba lubię takie klimaty,Anglia XIX wiek (początki),intrygi,romanse,skandale. Ta książka z bardzo ładną okładką,została przeczytana przeze mnie w jeden dzień. Bo czyta się łatwo i szybko.Treść jest prosta do zrozumienia i nie trzeba szukać w słownikach,znaczenia poszczególnych wyrazów. Fabuła jest bardzo fajna,oto mąż dowiedziawszy się co żona wyrabia w Londynie postanawia ją zabrać do wiejskiej posiadłości. Sielskie okolice nie są jednak zbyt bezpieczne,ktoś nasyła mordercę. Tak,więc mamy tu połączenie romansu z dobrą niemal,że intrygą kryminalną. Czytanie zajmuję nie wiele czasu,a przyjemność ogromna.

Kolejna pozycja która już kiedyś czytałam. A mimo to zaliczam te czynność do przyjemnych. Oboje głównych bohaterów ma silny charakter. I bardzo dobrze ! Dzięki temu nie jest nudno. Alicja, opanowana, odpowiedzialna i dobra. Dla rodziny zrobi wszystko, łącznie z oddaniem własnego życia. Oddać się królowi hazardu, hulace bez cienia honoru to jak podpisanie paktu z diabłem. A tym diabłem jest nikt inny jak Drake Wilder. Wbrew pozorom okazuje się dobrym i uczciwym człowiekiem. To wydarzenia z dzieciństwa ukształtowały go tak A nie inaczej. Jednak czy tak chłodna dama zdoła nauczyć go miłości, czy ten diabłem zrozumie że zemsta nie jest najważniejsza w życiu? Ja już wiem, wy musicie się sami przekonać jakie burzliwe losy czekają tę parę.

Dawno nie czytałam tak dobrej książki od której trudno się oderwać. Luke zostaje wystawiony przez swoją partnerkę do udawanego małżeństwa za pieniądze (by zdobyć majątek po dziadku). Z pomocą przychodzi jej siostra, która wręcza mu list od narzeczonej. Cat potajemnie podkochuje się w mężczyźnie i proponuje mu siebie jako jego przyszłą żonę. Mimo że dziewczyna nie jest w jego typie i jest o wiele młodsza, Luke zgadza się ponieważ jest w kropce. Z czasem orientuje się ze dziewczyna jest bardzo żywiołowa i cieszy się z najmniejszej błahostki, jednak nie widzi najważniejszego- że jego żona się w nim zakochała. Luke jest mężczyzną który cały czas przypomina Cat że ich małżeństwo to układ i że dostanie za to spore wynagrodzenie, jednak z czasem sprawy się komplikują i gdy los sprawia że zostaje sam zaczyna tęsknić za życiem którego nie chciał mieć. Jak dla mnie całą ta opowieść to strzał w dziesiątkę :) polecam

Świetnie poprowadzony romans historyczny. Bardzo lubię kiedy autor oprócz relacji między bohaterami, opisuję także znacząco miejsce i życie bohaterów. Tutaj aż przyjemnością było czytać o krajobrazach czy o domowych obowiązkach. Bohaterowie świetnie skonstruowani, każdy inny i nie odczułam żeby któryś był nijaki. Początek mnie odrobinę znudził, ale cieszę się, że jednak wytrwałam, bo historia i zabawa była przednia. Ona waleczna, zadziorna ale i o wielkim sercu młoda dziewczyna z portowej dzielnicy biedoty o niewyparzonym języku. On tajemniczy i niezdecydowany mężczyzna z poczuciem winy, lekarz ratujący życia, wolny kawaler, troskliwy egoista o silnym poczuciu pożądliwości. Czytało się naprawdę szybko, pół książki miałam za sobą w połowie dnia, ale końcówkę męczyłam. To moja wina, bo książkę odstawiłam na 1 dzień i ciężko było do niej wrócić kiedy tak naprawdę znałam zakończenie. Dlatego książkę albo czyta się z jednym tchem na ustach albo nie i odkładana jest w kąt lub staje się męczarnią. Trzeba złapać tego bakcyla. Emocje jakie targały bohaterami były dla mnie odczuwalne, świetnie opisane, niemalże poetycko, operując metaforami. Fabuła przewidywalna, ale nie mam jej tego za złe, bo czytanie jej było przyjemnością. Nie dam jednak maksymalnej oceny, ponieważ nie jest to wybitna lektura. Spełniła swoją rolę romansu historycznego. Polecam. Swoją drogą, nie ma tu Indianina-głównego bohatera, ale został wychowany częściowo przez nich. Stąd ta kategoria "Indianin/Metys".