Lisek

8/10 Długo myślałem jaką książką zakończyć bardzo udany czytelniczo 2025 rok. Z pomocą przyszła mi moja żona, która podarowała mi „Uczucia i mądrość”. I wydawać by się mogło, że to może być książka dla dzieci. I tak - także dla nich. Jednak to „dorośli” mogą wynieść z niej bardzo odświeżające spojrzenie na to, co dzieje się nie tylko dookoła, ale przede wszystkim w nich samych. W końcu świat uczuć jest tak rozbudowany, że często trudno zawrzeć go w kilku słowach. Czwarty tom poświęcony jest mądrości. Na pierwszy plan wysuwają się również tęsknota i radość. Książka ta pokazuje, że wszystkie emocje w człowieku są po prostu potrzebne i każda ma jakąś wartości. Co więcej każde z tych uczuć może sprawić, że odbudujemy utraconą radość. Naprawdę piękna książka z fascynującymi rysunkami. Na koniec tylko słowo: wszystko z tą publikacją byłoby idealnie, gdyby nie głoszone przez autorkę poglądy. Nie będę się do tego odnosił, bo nie o to w tym chodzi. Szokujące jest jednak to, jak osoby piszące tak piękne książki potrafią wygłaszać tak (grzecznie mówiąc) niemądre poglądy. Mimo to przeczytajcie - nie ze względu na autorkę, ale to, co w książce najważniejsze.

Już podczas swojej premiery na początku zeszłego roku zwróciła moją uwagę, ale sięgam po nią teraz- w zwrotnym dla mnie momencie życia, kiedy dzieją się ze mną i we mnie różne dziwne rzeczy. 🐸ŻABA. MAŁA OPOWIEŚĆ O ŻAŁOBIE 🐸 Koniec życia bliskich osób zawsze zaskakuje. Mimo przewidywalnych okoliczności nie da się na to przygotować, zaplanować sobie smutku czy być może nawet rozpaczy, rozłożyć czucia tak, by nie uwierało. Wtem zjawia się ona - Żaba🐸 - nie mając w planach dokonać nic z powyższych rzeczy, ale pomagając nam przeżyć ten czas i ucząc akceptacji tego przeżywania. Żaba zgadza się na poczucie winy, a nawet zrzucajcie jej na tych, co odeszli. Żaba doradza, aby płakać i krzyczeć, kiedy najdzie nas taka potrzeba, bo akumulowane uczucia wcale nie znikają. Żaba jest z nami kiedy nie potrzebujemy towarzystwa, lecz gdy zajdzie taka potrzeba wypchnie nas do ludzi. Żaba jest żałobą - czasem koniecznym, bywa że niezwykle trudnym, unikalnym…ale przede wszystkim potrzebnym, aby znaleźć się na nowo w starym życiu pozbawionym kogoś ważnego. 🙋‍♀️DLA KOGO🙋‍♂️ Dla małej i dużej osoby, która utraciła kogoś lub coś znaczącego i uważne chciałaby przejść przez proces żałoby ☺️ Magda

Czy Twojemu dziecku zdarza się pokłócić z innymi podczas zabawy? Każdy chce decydować, w co się bawić, kto będzie kim, a żaden pomysł nie wydaje się wystarczająco dobry… Brzmi znajomo? Poznajcie niedźwiedzia i łasicę. Oboje mają mnóstwo pomysłów — niestety zupełnie różnych. Każdy chce postawić na swoim, a propozycje drugiego od razu są odrzucane. Ich przyjaciel, borsuk, tylko czeka… ale zanim znajdą wspólny język, czas na zabawę mija. Kłótni nie ma — ale zabawy też nie było. Został tylko stracony czas. Dlaczego tak trudno czasem zaakceptować cudzy pomysł? A z drugiej strony – jak bardzo boli, gdy nasza propozycja zostaje odrzucona? Ta książka świetnie pokazuje, jak bez sensu są takie przepychanki. Zamiast tracić czas na spory, warto porozmawiać i wspólnie coś ustalić. Prosty tekst, piękne ilustracje i bardzo ważne przesłanie. To idealna książka do wspólnego czytania i rozmów z dzieckiem — o kompromisie, współpracy i emocjach. Dzieci z łatwością rozpoznają tu sytuacje znane z przedszkola czy podwórka. A może nawet zobaczą w bohaterach… samych siebie?

W końcu udało mi się przeczytać jakieś dzieło noblisty z Norwegii Jona Fosse. Choć jest to raczej coś skierowanego do młodych czytelników to mimo to i starzy odkryją jakąś głębie w byciu treścią snu bądź zastanawianiu się nad końcem czegoś co nie ma końca. Polecam

Co za przepiękna książka! Idealna gloryfikacja czytania! Cudowne przesłanie i przepiękne ilustracje, i jak to często bywa w picture bookach – można je oglądać bez końca i za każdym razem odkryjemy jakieś piękne szczegóły, np. czytające ptaszki na gzymsiku biblioteki. Cudo! 😍

Mieszane uczucia. Książka ładnie napisana, ale poruszane są bardzo trudne tematy. Młody czytelnik (8-9 lat) nie wie tak naprawdę o co chodzi, bo nigdzie też nie jest napisane wprost, o co chodzi z zachowaniem dziewczynki, skąd pochodzi chłopiec i jego rodzice oraz dlaczego tam trafili.

Jesteśmy wielkimi fankami nauki przez zabawę. Z tego powodu bardzo często sięgamy po publikacje pozwalające na przybliżenie wiedzy w prostej formie. I tu z pomocą przychodzi nam pięknie rozrastająca się seria komiksów „Naukomiks”. Kolejna odsłona poświęcona jest zjawiskom atmosferycznym, czyli pogodzie. Przy okazji dowiemy się, na jakie kataklizmy nie ma ona wpływu. Zrozumiemy też, czym są też zmiany klimatu. „Zwariowana pogoda” MK Reeda i Jonathana Hilla to fantastyczna podróż po ważnych zagadnieniach. Wiedza przybliżana jest w postaci opowieści o programie telewizyjnym. Prezenter pogody opowiada o nadciągających opadach śniegu oraz ostrzega przed zamknięciem sklepów oraz szkół. Żarty dziennikarzy z globalnego ocieplenia i zimy skłaniają go do wyjaśnienia, w jaki sposób kształtowana jest pogoda, jak powstają pory roku, czym w ogóle jest meteorologia. Pojawi się tu ciekawa demonstracja ruchu Ziemi dookoła Słońca, wpływu mas powietrza na pogodę. Dowiemy skąd bierze się wiatr, deszcz, śnieg, tornada i wiele innych zjawisk. Wszystko w prostej formie opowieści meteorologia wyjaśniającego dwójce prezenterów w telewizyjnym studio ważne zagadnienia. W treści wpleciono sporą dawkę humoru. „Naukomiks” to fantastyczna seria, po którą chętnie sięgamy, ponieważ jestem wielką miłośniczką przemycania wiedzy w prostej i przystępnej formie. O ile książki z ilustracjami często wydają się takimi, które mogą wpisywać się w publikacje popularnonaukowe to Komiksy już nie bardzo. Ich czytanie wydaje się niezobowiązującym, lekkim zajęciem nic niewnoszącym do życia czytelnika poza rozrywką. Nic bardziej mylnego. Popularyzatorzy wiedzy coraz częściej korzystają z tej formy, aby przemycić czytelnikom sporą dawkę informacji oraz rozbudzić zainteresowanie nauką, otaczającym nas światem. Patrząc na bogactwo publikacji edukacyjnych dla dzieci i młodzieży zazdroszczę, że w czasach mojego dzieciństwa nie było takich książek i różnorodnych zajęć. Autorzy materiałów prześcigają się w sposobie przyciągnięcia widza i czytelnika. I myślę, że robią to dobrze, ponieważ bardzo dużo młodych odkrywców sięga po różnorodne materiały. Moja córka jest jedną z takich czytelniczek. Tworząc publikacje popularnonaukowe dla dzieci i młodzieży i sięgając po nie trzeba pamiętać, że nic tak skutecznie nie przyciąga dziecięcej i młodzieżowej uwagi jak komiksy. Jak wykorzystać ten fakt do przemycania informacji naukowych? Wydawnictwo Nasza Księgarnia ma na to sposób: przetłumaczyło wspomnianą bardzo popularną serię „Science Comics”, w której możemy znaleźć opowieści o dinozaurach, rekinach, zjawiskach cieplarnianych, wodzie, kotach, psach, drapaczach chmur, niedźwiedziach polarnych, robotach, psach, chorobach, maszynach latających, nietoperzach, rafach koralowych, samochodach, kosmosie, skałach, filozofach, mitologii, wulkanach, pogodzie i na wiele innych tematów. Tematyka jest szeroka i różnorodna. Do tego seria się rozrasta, ponieważ każdy tom jest autorstwa specjalisty w danej dziedzinie, a treści skonsultowano z naukowcami, dlatego mamy pewność, że nasze pociechy mają do czynienia z wiedzą, a nie uprzedzeniami czy przekonaniami. Do tej pory na polskim rynku pojawiły się trzy tomy: „Dinozaury. Skamieliny i pióra”, „Rekiny. Najlepsi myśliwi w przyrodzie”, „Roboty i drony”, „Koty. Natura i wychowanie”, „Samochody i ich fascynujące silniki” i „Układ Słoneczny”, „Psy. Od drapieżników do obrońców”, „Skały i minerały. Od jaskiń do kosmosu”, „Mitologia Greków i Rzymian”, „Wielcy filozofowie. Prawdziwi mędrcy to buntownicy”, „Wulkany” i „Zwariowana pogoda”. Każdy tom otwiera wprowadzenie, czyli przybliżenie tego, o czym będzie określony komiks. Później stopniowo poznajemy ważne pojęcia i zjawiska. Opowieści o nich wplecione są w przygody bohaterów. Za każdym razem są oni inni, znajdują się w odmiennym otoczeniu. Najważniejsze zagadnienia pięknie rozrysowano i pokazane są na wyodrębnionych rozkładówkach, aby dziecko pomijając akcję mogło ponownie do nich zajrzeć i przyswoić sobie wiedzę. Wszystkie książki z serii „Naukomiks” to niepozorne lektury pełne ilustracji. Wejście w ich treści zaskakuje czytelnika ogromem przekazywanych informacji nieograniczających się do zamieszczenia ilustracji przybliżających nam wygląd zwierząt, maszyn, planet, opisu ich funkcji, ale zawierających też sporą dawkę informacji o tym, z jakimi problemami mieli do czynienia naukowcy, w jaki sposób rywalizowali ze sobą, a także pokazaniem jak bardzo kobiety - mimo dyskryminacji – były zaangażowane w naukową pracę, dopracowywanie ważnych projektów. Poznamy znaczenie wkładu każdego z nas w ogólny postęp, a to sprawia, że czytelnik czuje się w pewien sposób odpowiedzialny za zdobytą wiedzę. Całość barwna, pełna przyciągających wzrok ilustracji, niedługich informacji zachęcających do lepszego poznawania. Bardzo dobrze zszyte strony oprawiono w solidną okładkę, dzięki czemu książka jest estetyczna i trwała. Osobiście jestem zachwycona całą serią, więc polecam Wam wszystkie książki, które do niej należą. Myślę, że są to lektury przydatne w edukacji przedszkolaków oraz uczniów szkoły podstawowej, a nawet licealistów. Po te książki może sięgnąć każdy, kto chce sobie odświeżyć wiedzę lub po prostu poznać podstawy określonej dziedziny. Zdecydowanie polecam.

Książki dla dzieci mogą być urzekające i przyciągają do lektury od pierwszego spojrzenia. Taka jest właśnie książka autorstwa Ingi Moore z katalogu Wydawnictwa Dwie Siostry, która nosi tytuł „Dom w lesie”. Pierwsza na naszym rynku wydawniczym książka obrazkowa brytyjskiej mistrzyni ilustracji to niezwykła opowieść, która przenosi czytelników w spokojny leśny świat. Pewnego dnia łoś i niedźwiedzica próbują się wprowadzić do domków dwóch małych świnek. Niestety skutek jest taki, że wkrótce nikt nie ma gdzie mieszkać. Pojawia się pomysł, aby zbudować dom, który pomieści wszystkich. Zwierzęta marzą o tym, aby móc w spokoju mieszkać, jeść i spać. Czy to może okazać się trudnym zadaniem? 🏡 Więcej na blogu www.ksiazkizabawy.blogspot.com

Jaka piękna książka. Przypadek sprawił że sięgnęłam po nią w Empiku. Wspaniale wydana, przepiękne ilustracje - kolory nawiązują do pór roku, kreska kojarząca się z malarstwem impresjonistycznym (przynajmniej ja mam takie skojarzenie) Ważny temat o bezdomności, odrzuceniu, braku wsparcia Książka napisana z dużą dozą wrażliwości, empatii, wyczucia. To naprawdę jest dobrze ujęte, choć nie jest to prosty temat i na pewno wymagający rozmowy dopowiedzenia ze strony rodzica Zdecydowanie warto czytać i aż wielka szkoda że tak pięknie wydana książka i wartościowa nie jest czytana patrząc po ilości ocen/opinii

Nie od dziś wiadomo, że koty chodzą własnymi ścieżkami. A gdyby tak zdecydować się podążać za swoim futrzakiem? Wystarczy zaufać kociemu przyjacielowi i przekonać się, jak wiele piękna można odkryć podczas jednego spaceru. O tej niezwykłej przyjaźni dziecka z kotem i korzyściach płynących ze wspólnego spędzania czasu przeczytacie w książce autorstwa Sary Lundberg, pt. „Spacer z kotem”, która ukazała się na polskim rynku wydawniczym dzięki staraniom Wydawnictwa Zakamarki. 🐈 Spacerowanie z kotem wymaga cierpliwości, bo zwierzęta te eksplorują świat na swój własny sposób, niekoniecznie tak jak chciałby tego człowiek. Historia opowiedziana w książce pt. „Spacer z kotem” udowadnia jednak, że jeśli damy kotu możliwość wyboru i sami będziemy podążać jego szlakiem, czeka na Nas nagroda w postaci zaskakującej, pełnej tajemnic i emocji przygody. 🐈 „Spacer z kotem” to pozycja, która nauczy Nasze dzieci, jak nawiązywać relacje ze zwierzętami. Dzięki niej dowiedzą się, na czym polega trudna sztuka osiągania kompromisu, czym jest wzajemny szacunek i akceptacja, a do tego będą mogły przekonać się, jak fascynujące bywają kocie wędrówki i jak ciekawy może być świat widziany oczami kota. 🐈 Na szczególną pochwałę zasługuje polski przekład tej szwedzkiej książki pióra Agnieszki Stróżyk. Choć to nie słowa odgrywają największą rolę w „Spacerze z kotem”, to ich wartość w połączeniu ze wspaniałymi ilustracjami wykonanymi przez samą autorkę zdumiewa i zachwyca zarówno małych, jak i dużych czytelników. Ci mniejsi będą również pod ogromnym wrażeniem postaci mądrego i zaradnego kota, który wychodzi obronną łapą z każdej opresji i staje się idealnym towarzyszem wędrówek człowieka. Ci więksi natomiast bez wątpienia zrozumieją przesłanie tej krótkiej i pouczającej opowieści, którą warto czytać po wielekroć, by raz po raz móc zachwycać się urokiem tej prostej i pięknej historii.

„A co, jeśli zje mnie wieloryb?” Susanny Isern oraz Rocio Bonilla to wspaniała historia, która może być niezwykle przydatną lekcją dla niemal każdego z naszych małych odkrywców świata! To, że dziecięca wyobraźnia nie zna granic, wie chyba każdy z nas. Kiedyś ja sama miałam głowę pełną pomysłów, a teraz takie samo zjawisko obserwuję u moich dzieci! I to jest fantastyczne, bo dzięki wyobraźni nasza głowa podsuwa nam ciekawe pomysły, niemniej jednak może to również zadziałać w drugą stronę, gdyż wyobraźnia może również podsunąć nam negatywne rozwiązania i wizje, tym samym paraliżując przed chęcią działania. W tej historii poznajemy młodego chłopca Martina, którego wyobraźnia potrafi płatać figle i przeistaczać codzienność w najbardziej niebezpieczne historie! Niezwykle sympatyczny chłopiec z bujną wyobraźnią, która powoduje wiele zmartwień w jego życiu i niemal paraliżujący strach. Kumulacja zdarza się w momencie planowania wyjazdu na szkolną wycieczkę, która zbliża się wielkimi krokami. A już wtedy chłopiec zaczyna mieć mroczne wizje tego, co na wycieczce może się wydarzyć, jakie katastrofy mogą go spotkać. Najprostsze życiowe momenty, jak chociażby spacer, potrafi zakłócić, chociażby szyszką spadającą na głowę! Wcześniejsza taktyka mamy chłopca nie zdawała rezultatu. Przekonywanie bowiem, że niekoniecznie w każdym miejscu, o każdej porze dnia i nocy czyhają na nas nieszczęśliwe zdarzenia i życiowe katastrofy okazuje się bardziej skomplikowane, niż sama przypuszczała. Dlatego też kobieta postanawia tym razem zmienić taktykę i każde nieszczęśliwe zdarzenie, które pojawia się w głowie syna, kobieta przeinacza w przygodę życia, którą będzie mógł przeżyć. Snucie opowieści, o tym, jak mogłaby wyglądać szkolna wycieczka, szukanie kolejnych pomysłów na rozwiązywanie przygód, które mnie wciągnęło, stało się również wspaniałą inspiracją do tworzenia własnych historii wraz z moimi dzieciakami, które osobą Martina, jak również jego mamy, były zachwycone. Myślę, że historia przedstawiona w tej książce może być również niezwykle pomocna dla dzieciaków, które same odczuwają wiele lęków i niejednokrotnie rezygnują z jakichś przyjemności, obawiając się, że spotka ich coś złego, podobnie jak to było z naszym głównym bohaterem. Przestroga, która pokazuje, że w życiu nie ma co martwić się na zapas, a wszystko, co nas spotka, tak naprawdę możemy przeinaczyć z korzyścią dla siebie, bo wiele w życiu zależy od naszego nastawienia. Sama historia nie jest długa, aczkolwiek przedstawia niezwykłe przygody, które potrafią zainteresować naszych małych czytelników. Dodatkowym atutem bajki są oczywiście ilustracje, które w dużej mierze potrafią przyciągnąć uwagę młodych czytelników, ale także i dorosłych! Osobiście uważam, że po takie tytuły naprawdę warto sięgać z dzieciakami, bo mogą one być niezwykle pomocne dla nich w rozwiązywaniu problemów, które kłębią się w maleńkich główkach naszych dzieciaków. To, co dla wielu z nas może wydawać się śmieszne i nieistotne, dla tych maluchów, które dopiero odkrywają świat i życie, może okazać się problemem największej rangi, który będzie zakłócał ich spokój. Rodzice nie powinni bagatelizować problemów dzieci, nawet jeśli te wydają się błahe, bo to, co dla jednych jest nieważne, dla innych może stanowić ogromny problem. Ja ten tytuł bardzo serdecznie polecam! Czyta się wspaniale, potrafi zainteresować, a co najważniejsze niesie ze sobą ważne przesłanie, zarówno dla dzieci, jak i dla rodziców! Bardzo polecam!

Czy wiecie, że kanapę wymyślił hrabia hazardzista, a sos winegret powstał przez nieporozumienie językowe? Kurczak Marengo podobnie jak Currywurst przyrządzono tylko dlatego, że nie było nic innego 🤷‍♀️ za to czipsy ziemniaczane znamy dlatego, że jeden zadufany milioner wkurzył kucharza (warto było 🤭). Brownie to pyszna pomyłka, a lody na patyku wymyślił jedenastolatek...oczywiście przypadkiem 😉 W książce przeczytacie jak niechcący powstały słynne dania znane na całym świecie 👍 Ale to jeszcze nic! Na końcu każdej historii znajdziecie przepis na danie, tak byście sami mogli poczuć smak przypadku 😁 ja jestem w kuchni średnio uzdolniona więc od razu zaznaczam, że przepisy są mega dobrze wytłumaczone 😉 Książka jest nie tylko pełna historii i przepisów, ale także niebanalnych ilustracji i humoru ❤️ przyznam szczerze, że wyciągnęła nas ta lektura, mam jednak jedną radę ...nie czytajcie jej z pustymi żołądkiem 😉

Seria, którą zawsze kojarzyłam głównie z książkami dla maluchów… tak bardzo mnie zaskoczyła! 😍 Akademia Mądrego Dziecka ma też tytuły dla trochę starszych dzieci — pełne wiedzy, ciekawostek i spojrzenia na świat, którego na co dzień po prostu nie widzimy 🌍 To świetna opcja: 👧👦 dla dzieci, które zamiast klasycznej historii wolą książki „napakowane” faktami, 👩‍💼👨‍💼 albo dla rodziców, którzy chcą naturalnie rozbudzać ciekawość świata 🤭 W książkach „Jak różnie mieszkamy” i „Świętuj z nami” poznajemy aż 40 dzieci z różnych zakątków świata. 20 z nich zaprasza nas do swoich domów — i to naprawdę niezwykłych! Od ogromnych apartamentowców w Chinach, przez które przejeżdża pociąg, aż po dom w Tunezji wykuty w skale 🏡 Kolejne 20 opowiada o świętach, które są ważne w ich kulturach — od Japońskiego święta kwitnącej wiśni, aż po Día de los Muertos w Meksyku 🎎 To książki dla dzieci, które pięknie poszerzają dziecięcą perspektywę i pokazują, że świat jest o wiele większy niż to, co znamy na co dzień 🤍 I dale znać, że jeszcze tyle do odkrycia przed nami 🌏

Dawno temu Mikołaj nie obchodził Świąt. Przez cały rok pracował nad zabawkami na kolejną Wigilię, a po ich rozwiezieniu odpoczywał, by następnie znów brać się do pracy. Pewnego dnia Elfy wraz z niedźwiedziem polarnym postanowiły to zmienić i zrobić coś specjalnego dla Mikołaja. Choinka, świąteczne skarpety, światełka, ciasteczka, wspólne czytanie, uczta przy stole i... odwiedziny SPECJALNEGO GOŚCIA. Ciepła opowieść idealna do czytania przy choince pod kocykiem. Ukazuje nam prawdziwą Magię Świąt, którą jest obecność i zaangażowanie bliskich. Warto jest zrobić coś miłego dla drugiego człowieka! Syn bardzo chętnie do niej wraca, co niezmiernie mnie cieszy. Spodobała mu się ta historia. Mają ulubioną stroną zdecydowanie jest ta, na której są pokazane zapalone światełka w wiosce. Uwielbiam takie widoki na żywo, a w tej książce pięknie to zilustrowano.

„Szczęście ma smak poziomek” to opowieść o grupie czwórki przyjaciół: niedźwiedziu, wilku, borsuku i wiewiórce. Każdy z nich czegoś poszukuje. Niedźwiedź zapodzianych okularów, borsuk przerwanego snu, wilk przyjaciela i wiewiórka… Gdy wiewiórka oznajmia, że poszukuje szczęścia nagle wszyscy zaczynają się zastanawiać czym ono rzeczywiście jest. I tak przy wspólnej herbatce ze słodkich poziomek rozprawiają sobie o tym, jak może wyglądać owe szczęście. Z pozoru dla każdego okazuje się być ono zupełnie czymś innym, ale czy rzeczywiście tak jest? Zdaje się, że nasi bohaterowie je „posiadają”, ale trudno jest im to szczęście zdefiniować w sposób jednoznaczny i zrozumiały dla siebie. Zachęcam wszystkich do zapoznania się z tą bardzo wartościową i pełną niesamowitego uroku opowieścią. Myślę, że zachwyci ona niejedno serce i sprawi, że będzie ono tryskało szczęściem 😉 Polecam bardzo.

Humorzasty Szym Pansik tym razem ma dobry nastrój i mnóstwo energii na wiosnę. Urocza, wesoła i pełna kolorowych ilustracji książka o różnych sposobach na korzystanie ze swojej energii i o tym, że nie zawsze trzeba się wyciszać, ale można porwać za sobą innych. Lubimy całą serię!

"Dziki robot" znakomita książka, którą przeczytałam zafascynowana obejrzanym w kinie filmem. Zarówno film jak i książka robią piorunujące wrażenie, autor Peter Brown włożył ogrom serca, żeby stworzyć niezwykłą postać robota Roz poprzez swoje poszukiwania w tym temacie. Zgłębiał tajniki robotyki, różne nowoczesne technologie, a także jak w przyszłości będą wyglądać roboty i czemu miałyby służyć. Ponadto wielogodzinne obserwacje świata dzikich zwierząt przez co doszedł do wniosku, że zarówno dzikie stworzenia jak i roboty mają ze sobą coś wspólnego, a mianowicie zwierzęta mają swoje powtarzające się rutyny, są owszem wolne i dzikie, ale w pewien specyficzny sposób zaprogramowane do powtarzających się czynności. To ciekawe, że właśnie te spostrzeżenia stały się podwaliną do "narodzin" dzikiego robota Roz, który trafia na wyspę pełną dzikich zwierząt i adaptuje się i żyje z nimi w pełnej symbiozie. To spotkanie rozwiniętej technologii z naturą. Roz jako model Rozzum 7134 budzi się na wyspie po tym, jak sztorm spowodował, że pozostałych 495 tych samych modeli zatonęło w oceanie. Zostało ich tylko pięć, z czego Roz jedyna sprawna i nieuszkodzona. Roz nie wie kim jest i jak się tutaj dostała na wyspę, nie zna swojego przeznaczenia ani celu. Wie tylko, że musi przeżyć, ma tak zaprogramowany "instynkt przetrwania". Ucieka przed burzą, przed atakiem niedźwiedzi i już wie, że aby przeżyć musi się przystosować do otoczenia. Obserwuje zwierzęta, uczy się ich, zarówno zachowania jak i mowy. One wszystkie są bardzo nieufne do niej, traktują ją jak potwora. Wszystko ulega zmianie, kiedy robotka z każdym dniem pokazuje zwierzętom swoją pomoc, radość, wobec nikogo nie przechodzi obojętnie. Zyskuje najwięcej uznania i zaufania, kiedy zaopiekowała się gąsiątkiem, które zaraz po wykluciu uznało Roz za swoją mamę. I tak zaczyna się wielka przygoda matczynej opieki nad małym ptakiem, który nie przetrwałby samodzielnie. Ona jest przy nim zawsze, otacza go pełną opieką i wszyscy to widzą i podziwiają. Coraz bardziej lubią Roz uważając ją za swoją przyjaciółkę. "Żadne gęsie pisklę nie miało nigdy troskliwszej matki. Roz była zawsze obok, gotowa odpowiadać na pytania syna, bawić się z nim, kołysać do snu albo ratować przed niebezpieczeństwem. Z komputerowym mózgiem napakowanym rodzicielskimi radami i nauką wynoszoną z własnych doświadczeń robotka stawała się naprawdę doskonałą matką". Jednym z najważniejszych zadań Roz jest przygotowanie syna Jasnodzióbka do wylotu na zimę w ciepłe kraje. Młody musi nabyć umiejętności przede wszystkim dobrego latania. Książka i film trochę różnią się w tym względzie, ale cel i tak pozostaje jeden - Janodzióbek musi odlecieć i odlatuje, a Roz zostaje na zimę z innymi zwierzętami i również im niesie codzienną pomoc. Dla Roz wyspa to dom, nie zna nic innego, czuje się, że to jest jej miejsce na Ziemi. Jest dzika, tak samo, jak otaczający ją świat. "Rok temu obudziłam się na brzegu tej wyspy. Byłam tylko maszyną. Działałam. Ale wy, moi przyjaciele i rodzina, wy nauczyliście mnie, jak żyć. I za to wam dziękuję. - Nauczyliście mnie też, jak być dziką - dodała Roz. Świętujmy więc życie i dzikość, wszyscy razem!" Jest to bardzo ładna i wzruszająca opowieść, w której mamy możliwość przyglądania się rozwijającej się przyjaźni robota i zwierząt z wyspy, a także rozwoju jej wyjątkowej relacji z Jasnodzióbkiem, za którego przejęła pełną odpowiedzialność. Film animowany równie świetny jak książka z mądrym przekazem, wartościami i cudowną ścieżką dźwiękową. Polecam gorąco książkę, jak i film. Dawno wytwórnia DreamWorks nie stworzyła tak dobrego filmu. Można go porównać do bajki "Jak wytresować smoka", pracowała nad tymi animacjami ta sama ekipa. Książka "Dziki robot" pobudza wyobraźnię, uczy i bawi, pokazuje że dobro zawsze zwycięża, że warto nieść pomoc, pokazuje moc przyjaźni. Jest nie tylko dla dzieci i młodzieży, ale także dla dorosłych, zwłaszcza dla mam, jaką ważną rolę piastują oraz że matka to nie tylko ta, która urodziła. Wartości płynące z tej historii są ponadczasowe. Sama przyjemność z czytania i oglądania animacji, zatem serdecznie polecam. Miłej lektury :)

Na odległej bezludnej wyspie życie robota Roz układało się wspaniale i pomyślnie. Roz zyskała wielu przyjaciół, stała się mamą dla zaadoptowanego gąsiątka Janodzióbka, wszyscy ją lubili, polegali na niej, czuli się przy niej bezpiecznie. Udowodniła nie raz, że życie z nimi na wyspie traktuje jak dom, jak rodzinę. Nie wiedziała kim jest i jakie jest jej przeznaczenie. Wiele zwierząt mówiło, że istnieje aby pomagać. Niestety jej szczęście z przyjaciółmi zostało brutalnie przerwane, ponieważ ekipa poszukiwawcza odkryła szczątki robotów Rozzum oraz ją, jako jedyną ocalałą. Specjalna grupa innych silnych maszyn przybyła na wyspę, by zabrać model 7134. Choć zwierzęta z zaciekłością stoczyły walkę z maszynami, jednak nic nie dało się zrobić, Roz postanowiła, że musi stąd odlecieć dla ich własnego bezpieczeństwa, bo i tak po nią przylecą. Roz została zatem zabrana, naprawiona i umiejscowiona na farmie w Gospodarstwie na Wzgórzu. Tam do jej zadań należało doglądanie zagrody, prace rolnicze, gospodarcze. Miała służyć ludziom, bo taki był jej cel. Została stworzona wraz z innymi robotami, by ludziom żyło się lżej. Natura Roz nie pozwalała nigdy nikogo krzywdzić, zatem tak jak na wyspie, tak i tu na farmie wykonywała swoje obowiązki sumiennie z zaangażowaniem i dobrocią, czym zaskarbiła sobie kolejnych przyjaciół, między innymi wszystkie zwierzęta gospodarcze, jak i dzieci właściciela farmy Jayę i Jada. Dni mijały jej na pracy, na zabawie z dziećmi, choć w swoim wnętrzu, mimo iż była maszyną, odczuwała wielką tęsknotę za domem, za wyspą i za swoim Jasnodzióbkiem. Wiedziała, że nie może tu zostać, że musi uciec do domu! Przetrwała tu i tornado i napaść wilków, znosiła wszystko dzielnie byleby tylko uciec. Roz udaje się w końcu uciec, ale aby poczuć znowu smak wolności musi przebyć las, góry i trochę oceanu a potem wielkie i niebezpieczne miasto, gdzie czeka ją spotkanie z najgroźniejszymi istotami - ludźmi. Spotka się też z kimś, stanie twarzą w twarz z tą, która zna wszystkie odpowiedzi. Książka jest tak samo dobra, jak pierwsza część "Dziki robot", ma wiele wartości, mądrości, napisana przyjemnym językiem, mnóstwo ilustracji samego autora Petera Browna. Robotka stała się sławna w świecie zwierząt, wszyscy dobrze jej życzą i kibicują, żeby udało jej się spotkać z Jasnodzióbkiem i aby mogła spokojnie trafić do domu. Milo się czytało i szczerze przyznam, nie mogę się doczekać, jak zostanie zekranizowana. Mam nadzieję, że DreamWorks już nad tym pracuje. Serdecznie polecam. "Może jestem wadliwa, może wszystko, czego doświadczyłam, stało się na skutek feleru. Ale jeśli tak, to jakiż to piękny feler! Mam swoje własne myśli i uczucia. Ułożyłam sobie życie. Mam syna. Gdzieś tam jest teraz Jasnodzióbek, który zastanawia się, czy jeszcze kiedyś zobaczy swoją matkę". Miłej lektury :)

Megumi Iwasa ponownie zabiera nas na Morze Wielorybie. Tym razem mamy do czynienia z rekinem, któremu bardzo trudno jest znaleźć sobie przyjaciela. Powód? Wyłącznie jeden… To REKIN i może drugi, jego nieśmiałość. Jednak tylko wygląd Renia Ząbka może odstraszać innych. W rzeczywistości to bardzo łagodny i sympatyczny jegomość. Marzy on o chociaż jednym prawdziwym przyjacielu. Z pomocą przychodzi mu Foka listonoszka, która odbiera od rekinka list do nieznanego adresata. Dla Foki znalezienie jego właściciela to żadna trudność. Być może dzięki jej kreatywności wkrótce Ząbek nawiąże kontakt z kimś równie ciekawym świata, jak on? Kto wie… Jeśli nie znacie jeszcze książek autorstwa Megumi Iwasy to zachęcam Was przeogromnie do sięgnięcia po te fascynujące mini powieści. Są naprawdę godne polecenia 😉