Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Gotowi na najbardziej zadziwiające wesele w historii literatury?
Był piękny dzień w Newport w stanie Rhode Island, kiedy Phoebe Stone zjawiła się w okazałym zajeździe Cornwall Inn ubrana w zieloną sukienkę i złote szpilki. Nie miała ze sobą żadnego bagażu, lecz recepcjoniści uznali ją za uczestniczkę wesela. W rzeczywistości Phoebe była jedyną osobą w hotelu, która nie przyjechała na tę uroczystość. Marzyła o tej podróży od lat – chciała jeść ostrygi i żeglować o zachodzie słońca ze swoim mężem. A jednak przyjechała bez niego. Znalazła się na życiowym zakręcie, więc postanowiła zaszaleć po raz ostatni.
Tymczasem panna młoda zadbała o każdy szczegół i przewidziała wszystkie możliwe katastrofy, które mogłyby zepsuć ten weekend, oprócz… pojawienia się Phoebe. Dlatego tym bardziej zaskakuje ją, że z tajemniczą kobietą odnajdują wspólny język i dzielą się sekretami. Czy to jedno przypadkowe spotkanie może zmienić wszystko?
Na przemian absurdalnie zabawna i przejmująco wzruszająca powieść Alison Espach to subtelne i głębokie spojrzenie na kręte ścieżki, które mogą zaprowadzić nas w miejsca, o jakich nawet nie śniliśmy.
Szukamy ofert...
Czy przypadkowe spotkanie może odmienić nasze życie? Phoebe Stone przybywa do luksusowego hotelu w Newport bez bagażu lecz z konkretnym celem. Na życiowym zakręcie postanawia zaszaleć i trafia w sam środek wesela, na które nie była zaproszona. Panna młoda, dopięta na ostatni guzik, nie przewidziała jedynie… jej obecności. Niespodziewanie obie kobiety znajdują wspólny język, a to spotkanie okazuje się mieć znaczący wpływ na ich dalsze losy.
„Goście weselni“ to dla mnie powieść o niesamowicie mocnym początku i stopniowo tracącym swój blask ciągu dalszym. Ale zacznijmy od tych pozytywnych aspektów. Sama informacja o celu wizyty naszej głównej bohaterki w hotelu jest startem z wysokiego “C”. To wystarczyło, aby wzbudzić we mnie zaciekawienie i chęć pozostania z tą historią jak najdłużej bez przerywania lektury. Rzeczywiście na początku pochłonęła mnie bez reszty. Dostrzegałam w niej jednocześnie prostotę i kompleksowość, złożoność postaci. Na myśl nasuwa mi się określenie tej książki jako bardzo autentyczna. Momentami zabawna, momentami bardzo poważna, słodko-gorzka. Bardzo podoba mi się to, jak poprzez jedną bohaterkę i jej zupełnie świeżą perspektywę, tak naprawdę na nowo poznajemy świat gości wesela. Powstaje tu metaforyczny zabieg podwójnej narracji - goście odnoszą się do siebie na bazie przeszłych wspólnych doświadczeń, natomiast nasza główna bohaterka, postać “intruza” na swój sposób burzy ten obraz i wprowadza chaos. Jako czytelnik zaczynamy kwestionować dotychczas poznane informacje.
Książkę jako całość oceniam bardzo dobrze, ale w nawiązaniu do wspomnianej wyżej opinii czułam, że w pewnym momencie historia zaczyna coś tracić. Moje zaangażowanie stopniowo spadało, ciekawość zakończenia nadal pozostała, ale moje empatyzowanie z postaciami zaczęło nabierać dystansu. Nacisk stopniowo przeniósł się na temat, który budził we mnie nieco mniejsze zainteresowanie. Chyba liczyłam na jeszcze bardziej pogłębione podążanie za światem wewnętrznym bohaterki. Bardzo chciałam zrozumieć jej procesy myślowe, mechanizmy, powody jej decyzji. Czuję że nie do końca to otrzymałam, co nie zmienia faktu że “Goście weselni” to pozycja, która w moich myślach pozostanie na długo, między innymi ze względu na oryginalność pomysłu i refleksje, które we mnie wzbudziła. Trafiła do mnie w bardzo dobrym momencie.
Dominika Wojtera
838
1
47
Masz zamiar popełnić samobójstwo? To traf na randomowe wesele i… Do czynienia mamy z komediodramatem, a całość silnie mi skojarzyła się ze sztuką teatralną w jej najpopularniejszym aktualnie gatunku. Pisarka zachowuje się nad wyraz cnotliwie i granic obyczajowych przekraczać sobie nie pozwala. Wprowadza lekką pikanterię, czasem ironizuje, ale… to wciąż pozostająca w obyczajowości tradycyjnej opowieść. Pozbawiona przy tym wszystkim suspensu i po prostu lekko opowiedziana. Ciekawe studium relacji międzyludzkich. Jak to czasem bywamy względem siebie małostkowi, zazdrośni, nie do końca szczerzy. A ludzie… Nie są w ostatecznym rozrachunku ani dobrzy ani źli. Sprawdziła się jako audiobook do słuchania w aucie.
10119
1132
Nominacja w Plebiscycie 2025 
Opinia
Lubicie chodzić na wesela?
Bo ja na pewno chciałabym się znaleźć na przyjęciu Lili i Garego z "Gości weselnych" Alison Einspach 🥂
Choćby dlatego, obejmowało tygodniowy pobyt w hotelu z widokiem na ocean 🌊. Co okazało się być jednym z wytycznych nieproszonego gościa aka głównej bohaterki, która przyjechała tam, aby... się zabić.
Książka nie jest thrillerem ani kryminałem, a bardzo ciepłą i "gwarną" obyczajówką, czyli tym czego akurat potrzebowałam. Jest o zawieraniu przyjaźni i oswajaniu się z końcem relacji. O odnajdywaniu siebie i małych radości z życia całkiem na nowo.
Polubiłam się z piórem Einspach i nie mogę się doczekać kolejnej powieści, która wychodzi w polskim przekładzie już w maju!
A "gości" polecam na czilerską posiadówę z książką (najlepiej na świeżym powietrzu i w słońcu 🌞).
Lubicie chodzić na wesela?
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBo ja na pewno chciałabym się znaleźć na przyjęciu Lili i Garego z "Gości weselnych" Alison Einspach 🥂
Choćby dlatego, obejmowało tygodniowy pobyt w hotelu z widokiem na ocean 🌊. Co okazało się być jednym z wytycznych nieproszonego gościa aka głównej bohaterki, która przyjechała tam, aby... się zabić.
Książka nie jest thrillerem ani kryminałem,...