Dług

W ilu to już konfiguracjach widziałem w popkulturze, wyeksploatowany do granic możliwości pomysł „dwóch identyczny bliźniaków postanawia się zamienić”. Wieje kliszą, nudą i przewidywalnością prawda? Hmmm nie do końca… Fabuła kręci się wokół dwóch bliźniaków Scotta i Shane’a. Pierwszy jest gejem, introwertykiem, prymusem w elitarnym liceum, przed którym najlepsze uczelnie w kraju stoją otworem. Drugi, to jego totalne przeciwieństwo, imprezowicz, łamacz dziewczęcych serc, który może pomarzyć o ukończeniu publicznej szkoły nie mówiąc o jakikolwiek studiach. Chłopaków poza wyglądem różni absolutnie wszystko, a ich braterskie relacje są ograniczone do wspólnie wynajmowanego mieszkania, gdzie prawie wcale ze sobą nie rozmawiają. Zdesperowany Shane wpada na przebiegły pomysł. Ponieważ jego idealny braciszek nie musi pisać egzaminów końcowych, a jemu grozi w ogóle do nich nie dopuszczenie (nie mówiąc o zdaniu), to się zamienią. Plan wydaje się prosty. On ponudzi się przez parę tygodni w nowobogackiej szkole braciszka, a w tym czasie Scott wyprowadzi jego oceny na prostą. No naprawdę, co mogło pójść nie tak… jak to się skończyło dowiecie się z książki. Nie będę trzymał Was w niepewności, przy tej lekturze bawiłem się całkiem dobrze. To jasne, że historia jest dosyć prosta, co nie oznacza, że do bólu przewidywalna czy pozbawiona ciekawych zwrotów akcji. Pozorna sztampa, zmienia się w wielowątkową intrygę. Dużym atutem jest podział książki na wydarzenia widziane oczami Scotta i Shane’a co daje szerszą perspektywę czytelnikowi (tu drobny minusik za brak numerycznego podziału na rozdziały). Przyznaję, że niemal wszystkich bohaterów powieści szczerze polubiłem. Być może uznacie, że „Zamiana” bywa naiwna i wyidealizowana, mnie to jednak kompletnie nie przeszkadzało. Uwagę mam natomiast do warstwy językowej. Namolność stosowania niektórych powtórzeń przyprawia o bół głowy. Bohaterowie książki z taką częstotliwością “WPIJAJĄ SIĘ W USTA”, że w którymś momencie zaczyna być to śmieszne. Na koniec drobna dygresja. Teoretycznie tematyka sugeruje że książka jest z nurtu YA. Jednak opisy zbliżeń są tak szczegółowe, że możnaby ją zaklasyfikować jako pikantny erotyk.

Pierwszy raz czytałam powieść gdzie między bohaterami jest tak ogromna różnica wieku, jednak czytało się ją przyjemnie. Główny bohater poznaje w restauracji, w której pracuję jako kelner mężczyznę, który pomimo wieku go zaintrygował, przez niefortunne zdarzenie w pracy - bohaterowie spotykają się aby wszystko wyjaśnić i uregulować i wtedy cała ich miłosna historia się zaczyna. Bohaterowie z czasem się w sobie zakochują, lecz nie odbierają tego jako miłości. Wszystko Jest Niebieski pokazuję nam, że miłość przezwycięży wszystko, nawet niechęć ludzi, czy nawet wiek swojego partnera. Czytając ją uroniłam niejedną łzę. Na końcu brakowało mi odczytania listu, bo byłam ciekawa co w nim jest, lecz mimo to książka była piękna i polecam każdemu!

Książka zasługuje jak najbardziej na 10 gwiazdek! W żadnej chwili mnie nie nudziła, czytałam ją na jednym wdechu i pochłonęłam od razu w całości. Napisana prostym językiem, lekka, z humorem :D Opowieść o Kai'u pokazuję nam, że przyjaźń można znaleźć wszędzie, w najmniej oczekiwanym miejscu czy momencie. Przyjaźń, która wybacza, pomaga, wspiera. Historia głównego bohatera daje dużo do myślenia, gdyby młodzież inaczej reagowała na "inność" drugiego człowieka życie tej osoby nie było by tak skomplikowane, pomoc nawet jednej osoby, chęć jej poznania, rozmowa, czy nawet siedzenie w ciszy daje poczucie bezpieczeństwa i wsparcia, którego akurat ktoś potrzebuję. Nie mogę też zapomnieć o wątku miłosnym, który jest tutaj pokazany od samego początku, od chwili kiedy tak naprawdę nie wiem kiedy się zakochujemy i jak mamy o tym powiedzieć tej drugiej osobie, o strachu, który towarzyszy temu wyznaniu. Serdecznie polecam z całego serca! :D

„Ty i ja należymy do różnych światów i nigdy nie zrozumiemy jeden drugiego”. Suen nie zawsze żył w ukryciu. Niegdyś zamieszkiwał Wietrzne Krainy pośród pobratymców obdarzonych niezwykłą mocą. Jednak przyszedł dzień, gdy stracił wszystko. Wygnany z ojczyzny, przez lata ukrywał się w świątyni kapłanów z Zielonych Ziem, gdzie próbował zapomnieć o przeszłości. Do dnia, kiedy u bram pojawili się Raghowie – barbarzyńcy z północy. Uprowadzony przez przyszłego wodza plemienia Raghów, musi wyruszyć w niebezpieczną podróż, z której być może nigdy nie powróci, ale ta wyprawa na zawsze odmieni jego życie. Czy Asura, który wziął go w niewolę, dotrzyma danego słowa? Jakie demony skrywa przeszłość Suena? Ile Suen poświęci, żeby przetrwać i ocalić kogoś jeszcze? „Tam, gdzie topnieje lód” autorstwa S.L. Leśna czytam już po raz drugi, a moje odczucia co do tej książki w ogóle się nie zmieniły. Kiedyś byłam zachwycona tą pozycją i teraz również tak jest. Taki klimat, jaki jest, w tej książce ma swój niepowtarzalny urok, który bardzo mnie przyciąga. Surowy, śnieżny świat, w którym trzeba walczyć o siebie, a słabi nie mają szans na przetrwanie. Nieopatrzna decyzja może kosztować cię utratę honoru, a miłość możesz okazać się zgubna. Naprawdę świetnie poprowadzona fabuła, w której jedna tajemnica odkrywa inną, a brutalność i namiętność jest na porządku dziennym. W dodatku główni bohaterowie niesamowicie dobrze wykreowani. Bardzo polubiłam zarówno Suena, jak i Asure. Jestem, niezmiernie ciekawa jak ich relacja się rozwinie. Wiem, że ta historia może nie przypadnie wszystkim do gustu, jednak naprawdę zachęcam do sięgnięcia i zapoznania się z tą książką.

Odrobina wstrzemięźliwości w tej książce nikogo by nie zabiła, przysięgam. Pierwsze co mi przychodzi na myśl o tym tytule to „porno bez korekty”, bo osiem smutów na przełomie stu stron i liczne spacje przed znakami interpunkcyjnymi w żadnym wypadku nie odbiegają od prawdy. Jednak zajmijmy się najpierw tą dobrą stroną. Jedyne co tu mogę pochwalić jest wyrobiony warsztat, ale też nie do końca. Jeśli zignorujecie waszą potrzebę edycji to naprawdę szybko przez nią przebrniecie, o ile usiądziecie do niej z potrzeby odmóżdżenia i godnością zamkniętą w szafie. Zamysł fabularny jest naprawdę dobry i mam na myśli fake dating i szybkość pociągnięcia akcji na początku. Choć na pierwszy rzut oka wydaje się to całkowicie odklejone – sam motyw przywalenia drzwiami i propozycja małżeństwa, to mało kto jest w stanie tak szybko przejść do konkretów. Niezaprzeczalnie – końcówkę da się przewidzieć i od samego początku krążył mi po głowie tylko jeden scenariusz, ale pokazanie Carsonowi jak wygląda prawdziwa, kochająca rodzina, wymaga pochwały. Poza tym, pozamykanie wszystkich wątków, nawet na takim podstawowym poziomie jest naprawdę godna dodatkowej pochwały. No i tyle. Głównym problemem tej książki już na samym początku było to, że główni bohaterowie – Jessie Carson i Collin White mają wspólną cechę – literę C. Autorka tak operowała perspektywami, że w pewnym momencie zmieniały się one co akapit, a moja nieogarniająca jeszcze głowa, nie potrafiła przejść płynnie z jednego bohatera do drugiego, bo jebały mi się postacie właśnie przez tę cholerną literę. W momencie, gdy już zaczęłam się powoli przyzwyczajać, pojawił się nowy problem – brak korekty i odpowiedniego formatowania – błędy ortograficzne, literówki, spacje przed znakami interpunkcyjnymi, spacje przed trzykropkiem, brak liter w słowie np. „woja”, zamiast „twoja” lub jedno słowo, które lądowało na nowej stronie całkowicie burząc moją wizję estetyki. Nie potrafiłam ignorować takich rzeczy, mimo, że naprawdę się starałam. Do kontynuowania zachęcały mnie nie tylko wydane pieniądze, ale również początek ich wspólnej, małżeńskiej drogi, która opiewała na kłamstwie, ale oczywiście i tego nie dostałam. Po ślubie był dosłownie enter, trzy gwiazdki po środku i miesiąc później. Jestem zawiedziona. Książce nie ujmowałyby kolejne stronnice, ale jeśli autorce zależało na limicie to mogła usunąć kilka smutów. Naprawdę, jeden by wystarczył, bo reszta zaczynała działać mi na nerwy lub zwyczajnie mnie mdliło. Sięgając po książkę oczekuję fabuły. Nie jebania. Jakbym chciała poczytać porno, otworzyłabym sobie wattpada lub ao3 i miałabym to za darmo. ZA DARMO. Cena książki – nie jest adekwatna do jakości. Rozumiem, że ukształtowało ją wiele czynników zewnętrznych, ale błagam. Osiem smutów na przełomie stu stron. To nawet pornhub jest tańszy i co najważniejsze, nie ma literówek. Nawet jeśli starałam się jakoś ominąć te smuty, albo nie czytać ich w całości to i tak, gdy tylko wciągnęłam się w jakiś wątek to zaraz jego finał wyglądał tak samo. Za każdym, kuźwa, razem. Bohaterowie też często poruszali temat seksu, jakby to było jedyne co istnieje. Momentami odnosiłam wrażenie, że czytają sobie w myślach. Wszyscy. Dodatkowo, „Spontaniczna decyzja” to zbiorowisko samych toksycznych charakterów – rodziców homofobów, którzy odrzucają swoje dziecko, mówią, że jest niechciane, że nigdy go nie kochali. Rodzeństwo, które robi wszystko co tatuś i mamusia rozkażą. Do tego wszystkiego, dwie śmierci, z której jedną sama doświadczyłam i nadal jej nie przepracowałam. Molestowanie seksualne, próba zdrady oraz używanie takich obleśnych sformułowań przez autorkę. Nie powiem, bujało mnie, jak byłam po maratonie nauki czy całym dniu pracy, ale to było za pierwszym podejściem. Później była jedynie potrzeba dokończenia książki, choć nie ukrywam, przywiązałam się w jakiś sposób do bohaterów.

Rozpoczynając tę trylogię nie miałam pojęcia, jak okrutna okaże się jej pierwsza połowa. Zdecydowanie ogromny minus za brak jakichkolwiek trigger warningów, bo momentami było to naprawdę trudne w odbiorze. Szczerze mówiąc, prawie mnie to pokonało i sama się zastanawiam, czy wszystko ze mną w porządku, skoro mimo wszystko kontynuowałam czytanie. Chyba najbardziej trzymała mnie ciekawość tego, jak zmieni się dynamika między głównymi bohaterami. Na początku w mojej wyobraźni właściwie nie było na to miejsca... trudno było uwierzyć, że z tego wszystkiego może powstać jakakolwiek inna relacja. To, co działo się na dworze, było delikatnie mówiąc ciężkie do przełknięcia. Mam wobec tej książki bardzo ambiwalentne uczucia. Z jednej strony czułam się tak, jakbym czytała coś wypaczonego, coś, do czego nie przyznałabym się publicznie. W pewnym momencie jednak wszystko zaczyna zmieniać kierunek. Historia nabiera tempa i nagle ma się wrażenie, że to już nie opowieść o rozwiązłości i przemocy seksualnej, lecz coś znacznie bardziej złożonego. W pewnej chwili zamiast chaosu i szoku zaczyna się widzieć przed sobą rozgrywkę szachową - pełną manipulacji, strategii i powoli odsłaniających się intencji bohaterów. I chyba właśnie ta przemiana sprawia, że mimo tego całego dyskomfortu trudno się od tej historii całkowicie oderwać.

Jeszcze zastanawiam się nad oceną co do tej książki, ponieważ męczyłam się z nią potężnie i jednak sprawiła, że złapał mnie lekki zastój czytelniczy. Co nie odejmuje jej, że była serio ciekawa. Różni się od pierwszego tomu, ponieważ jak sam tytuł wskazuje, będziemy poruszali się w obrębie strategii wojennej i intryg politycznych. Wojna między oba państwami jest coraz bliżej, a nasi bohaterowie muszą się wykazać sprytem i inteligencją, aby pokonać wroga. Absolutnie uwielbiam dynamikę relacji pomiędzy Laurentem i Damenem. Trochę się obawiałam, że autorka szybko zakończy motyw upodlający Damena, ale na szczęście wszystko potoczyło się tak jak chciałam. Scena z kielichem była tak dowalona i love it! Chyba jedna z moich top (yeah... jestem masochistą) Bardzo podoba mi się, że relacja między bohaterami jest ona typowym slow burnem, ponieważ to tylko pokazuje, że ani jedna ani druga strona nie ufa w pełni sobie. Moje ulubione momenty to wtedy, kiedy zaczynają się powoli przed sobą otwierać. Chociaż bardzo lubię te sceny zazdrości, śmieszą mnie strasznie i lubię je komentować podważając ich zdanie. Było wiele fajnych scen, ale gdybym miała każdą wymienić po kolei to mogłabym nie skończyć. Jednakże, muszę zrobić sobie przerwę od tych książek. Ponieważ nie da się jej przeczytać na raz. Między innymi przez historie i czas w których się znajdujemy, a także politykę. Problemem dla mnie było również to, że wiele rzeczy wybrzmiewało chaotycznie. Przez co ciężko się to czytało. Często musiałam wysilać się, aby zrozumieć o co chodzi. W pewnych momentach już czytałam na siłę, a nie chcę aby to wpłynęło na mój odbiór książki. Akurat ten tom rozwija się bardzo powoli i opiera się na planowaniu. Trudno by było gdyby, wszystkie obrady zbrojeniowe opierały się na tym, że pod wpływem ekscytacji, wszyscy znajdujący się w sali, jak jeden mąż zaczęliby wywracać stół do góry nogami z powodu udanego ataku na wroga XD. Drewna by zabrakło na takie atrakcje. Dlatego rozumiem osoby, które uważają, że w tej części nic się nie dzieje. (...) + Za to, że Laurent dalej Laurentuje i nie zmienia się z charakteru. Pod wpływem, boskiego błogosławieństwa.

Wszystkie gwiazdki daje za treść i formę. Styl już dawno nie spotykany. Nareszcie erotyk w którym się czuje erotyzm a nie przesycone wyuzdaniem i przeklinaniem zblizenia! Choć fabuła daje wiele do życzenia, ten najważniejszy dla opowieści fakt jest fantastyka, to miło spędziłam czas czytając te pozycję. A o czym ta książka?- o odnalezieniu siebie, o akceptacji swoich preferencji/upodobań. Główny bohater pod koniec wysunął wnioski trafione w 10- kiedyś myślałem że się ożenię, małżeństwo aranżowane, urodzi mi 4 dzieci a pozniej będę ją zdradzał jak większość mężczyzn robi. Nie sądziłem że jestem TAKI, nigdy nawet o tym nie myślałem, ciesze się że otworzyłem się na nowe doznania.

Nie sądziłam, że to możliwe, ale wydawnictwo Niezwykłe faktycznie wydało jakąś naprawdę dobrą książkę! Może i bez jakichś fajerwerków, ale stęskniłam się za tak zwyczajnie przyjemnymi lekturami. Bardzo ciekawy pomysł, interesujący bohaterowie, nieco absurdalny, ale dobrze zaserwowany sekret stojący za całą historią. Książka o relacjach międzyludzkich, a nie kolejny bezmyślny romans. Za kolejny tom biorę się w ciemno!

"W mojej krwi" to słodko-gorzka opowieść, której głównym bohaterem jest Bartek (nastoletni gej), który poszukuje własnej tożsamości oraz miłości. Jednocześnie spotyka się z "tradycyjną" polską homofobią i agresją (akcja dzieje się na polskiej prowincji), co wprowadza do jego życia spory chaos oraz rodzi niebezpieczne sytuacje. Chłopak jest naiwny i czasami dość irytujący (pewnie taki był zamysł autora), ale w końcu to nastolatek, więc niektóre rzeczy można mu wybaczyć. Natomiast książkę czytało się bardzo dobrze i zwyczajnie mi się spodobała (rzadko daję oceny 9.0, a tym razem tak właśnie się stało). Co prawda, jest tam parę błędów, które spokojnie można było wyłapać na etapie redakcji, ale okazyjnie przymknę na to oko. W każdym razie polecam książkę wszystkim zainteresowanym taką tematyką!

To była naprawdę świetnie zapowiadajaca się książka. Do czasu, aż w pewnym momencie wkradł się chaos i brak pomysłu na pociągnięcie tej historii. Początek jest niezwykle obiecujący. Dobrze wyjaśnia ogólny pomysł i wizję autora, jednak im dalej w las, tym.... Główny bohater jest niestety bardzo "blady" i nieciekawy. Biorąc pod uwagę tak wiele żyć, które ma za sobą, oczekiwałem większej wiedzy i określenia swoich celów. Niestety jest on trochę nijaki i nie ma swoich celów. Niby do czegoś dąży, ale nie jest wvto zaangażowany, bo nawet tego nie rozumie. Wątek miłosny naprawdę leży, bo nie poczułem tam chemii. Głównie ze strony głównego bohatera. Przeszkadzał mi brak chronologii w opisywanych życiach głównego bohatera. Niektóre z nich nawet do niczego nie prowadziły i pojawiały się bez celu. Cała historia nie prowadziła do niczego szczegolnego. Na plus zasługują pojedyncze fragmenty i dystans do życia i śmierci, który momentami się pojawiał.

Już długo książka znajdowała się na mojej liście „chcę przeczytać”, ale jakoś zawsze coś innego „wygrywało”. Wreszcie po nią sięgnęłam… Muszę przyznać, że wśród tylu już przeczytanych książek, wśród wątków mafijnych, romansów biurowych lub zawiłości życia codziennego była to ciekawa odmiana. Inna historia, inny nieznany wcześniej świat, ciekawe postacie, silny kobiecy charakter, wciągająca historia i lekkość w czytaniu. To wszystko składa się na jej jakość ! Polecam!

Tytuł: "Zmiana" Autor: J.Sterling Data premiery: 18.09.2024r. Wydawnictwo: @wydawnictwosqn U kogo już biało? Ręka w górę! 🙋‍♀️ . . . "Zmiana" to druga część trylogii jak sie okazało 🙈 myślałam, że to ma dwie części i jakie bylo moje zdziwinie wczoraj, kiedy się dowiedziałam, że jeszcze jedna cześć wyszła 🤭 No, ale... Na tym poprzestane tym razem. Już nie sięgnę po dalsze losy bohaterów. Już pierwsza część dla mnie była średnia i stwierdziłam że sięgnę po drugą żeby dać szansę autorce i tej serii, ale no niestety... Tym razem nie zaiskrzyło 🤷🏼‍♀️ Ale zdarza się! Liczę na inne dobre książki, które na mnie czekają 🤭😁 . . Cassie i Jack. Przez większość książki czytamy o wspominkach Jacka i o tym, co robił, kiedy nie było go pół roku przy Cassie. A kiedy wrócił to wiadomo euforia itp itd... według mnie oboje bohaterowie mieli problem z komunikacją, z rozwiązywaniem problemów... teoretycznie w Jacku zaszła zmiana. Było to widoczne, natomiast Cassie.... Tym razem to ona miała problem z tym, co się miedzy nimi działo... . . To była dobra książka, ale nie taka żeby na dłużej została w mojej pamięci 🤷🏼‍♀️ . . Tyle. Cieszę się, że kolejna książka ze stosiku u mnie znika 🤭

Książkę szybko się czytało, jest lekka i przyjemna w odbiorze. Solidny reprezentant gatunku (jeśli oczekuje się smut'a z fabułą). Konflikty bohaterów były dobrze skonstruowane, zarówno ten z przeszłości jak i ten pojawiający się w wyniku wydarzeń w książce. Czuło się bohaterów, kibicowało się im, rozumiało ich motywy. Reszta postaci to tylko tło, cała uwaga skupiona jest na głównej dwójce bohaterów. Świat przedstawiony też był rozbudowany, miasteczko, w którym odbywał się obóz sportowy jawił się jako mały raj idealny na wakacyjny romans. Jednak jeśli ktoś oczekuje pogłębionej psychiki bohaterów ich relacji czy specyfiki świata hokeja to nie jest pozycja dla niego.

„Burza brązowych loków przyczepionych do bardzo długiego ciała. Dziunia, księżniczka…”. „Wszystko w porządku? – niski głos dotarł do jego świadomości. Gdyby Jakub chwilę się nad tym zastanowił, nazwałby go przyjemnym, dźwięcznym, zaskakującym. Spojrzał w górę i zobaczył wlepioną w siebie parę zielonych, przestraszonych oczu w kształcie migdałów, umieszczonych w twarzy, która wyglądała jak połączenie jakichś figur geometrycznych. Wyłącznie ostre kształty i rysy. Wyraźne usta, niczym wycięte w kamieniu.” Oli. Oli oczami Kuby – a to bardzo istotna informacja. Pierwsze spotkanie. Pierwsze wrażenie. Ten obraz już ze mną został. Ta dwójka – jeszcze obcych sobie młodych ludzi – zamieszkała w moim sercu. A potem okazało się, że zmieścili się w nim… w czwórkę. „Zawieszeni” autorstwa Nina Włodarczyk. To opowieść o młodych, zagubionych, już dotkniętych przez życie. Zawieszonych między marzeniami, pragnieniami, odkrywaniem siebie a rzeczywistością. Zwykłych i niezwykłych zarazem. Oli. Kuba. Emi. Edi. Jedna opowieść podzielona na cztery części. Cztery serca… choć może miało być ich więcej. W każdej części poznajemy bohaterów coraz bliżej, ich zmagania, relacje rodzinne, codzienność opisaną tak namacalnie, że serce zaczyna bić w rytm ich słów. Ciężko utrzymać oddech – jakby strach, że spłoszymy tę chwilę, o której właśnie czytamy. Oli. Jego życie obróciło się do góry nogami. Wyobraźcie sobie: mieszkacie w Wielkiej Brytanii, w Oksfordzie. Innego życia nie znacie. I nagle musicie przenieść się do Polski. Do Wrocławia. Oli, który praktycznie wychował się w Anglii, musi odnaleźć się w nowym środowisku, zacząć od zera, zmierzyć się z polską mentalnością – i to w klasie maturalnej. To ogromne wyzwanie. A może… przeznaczenie? Oli jeszcze tego nie wie. Kocha swoją rodzinę. Ma niezwykłą relację z tatą – pełną rozmów, wsparcia, zrozumienia. Ale teraz role się odwracają. To Oli staje się oparciem dla rodziców. Ukrywa własne demony, bo właśnie toczy się inna walka. Potwór nicości chce zabrać jego świat. Jego ostoję. Spotkanie z tą trójką – której świat również pękł – następuje w czasie żałoby i straty. I właśnie tu pojawia się przeznaczenie. Połączyło cztery pęknięte serca i zaśpiewało im głosem Oliego „Impossible Dream”. Choć ta piosenka należała do… stała się początkiem nowej drogi. Kontynuacją marzeń. Z M. w sercu i Olim u boku. Jeśli chcecie poznać tę historię – nie ma na co czekać. Życie dzieje się teraz. I właśnie teraz daje Wam szansę zakochać się w Zawieszonych ❤️ Do zobaczenia tam, gdzie żadne marzenie nie jest niemożliwe, @ponad_gwiazdami

Historia nastolatka z który zmaga się ze swoimi demonami. Niełatwymi stosunkami z ojcem i bratem, oraz swoją orientacją seksualną, oraz próbuje ocalić w tym wszystkim prawdziwego siebie. Opowieść o przemocy, tej fizycznej i tej emocjonalnej. Całkiem mądra opowieść. Raczej dla nastolatków, ale ja też przeczytałam z przyjemnością.

🧡🦊Kocham i nienawidzę jednocześnie... Akcja goni akcję. Od połowy zapomniałam jak się oddycha, przypominało mi o tym jedynie kapanie łez na policzkach. Dałabym 10, ale nie jest w stanie po tym co ta książka ze mną zrobiła... Nie jest to lektura dla każdego, trigger warningi nie odzwierciedlają tego, co się dzieje, ale polecam przeczytać! 🧡🦊 Edit 07.04.26 - jednak zmieniam na 10/10, zasłużyła! Najlepsza część trylogii ♥️😭

Całkiem przyjemna książka. Na początku mi się trochę dłużyła, ale ostatnie 3/4 pochłonęłam właściwie za jednym zamachem. Nie sądziłam, że aż tak mi się spodoba, bo jestem na nią trochę za stara lol Ale to może dlatego że w roku 2008 kiedy rozgrywa się akcja byłam niewiele młodsza niż bohaterowie. A może dlatego że z perspektywy czasu łatwiej mi było trzeźwiej spojrzeć na ich problemy.

Postać Sebatiana odrazu mi przypadła do gustu. Oczywiście miewał zachowania dziecinne ale czego wymagać skoro miał 17 lat i zero wsparcia i miłości że strony rodziców. Zyskał moją sympatię od początku i za każdym razem zachowywał się względem Caro tak dojrzałe jakby miał duże doświadczenie z kobietami. Owszem potrzebował pomocy z jej strony bo nie mógł wiedzieć co i jak robić poprawnie ale mimo swojego wieku dawal od siebie wiele i starał się. Dla niego można by zaryzykować bo widać było że jest szczery I oddany. Nie mogłabym na jej miejscu pozwolić mu odejść. Wolałabym uciec i zaryzykować szczęście.

Książka opowiada historię Mili, dziewczyny, która zmaga się z utratą pamięci i tajemniczymi „przeskokami” w czasie i przestrzeni. Nie pamięta kilku lat swojego życia, a jednocześnie zaczynają dziać się wokół niej rzeczy, których nie potrafi racjonalnie wyjaśnić. Stopniowo odkrywa, że jej przypadłość może mieć związek z czymś znacznie bardziej niezwykłym, niż początkowo się wydaje. Granica między rzeczywistością a czymś innym zaczyna się zacierać, a Mila musi zmierzyć się nie tylko z własną przeszłością, ale i z tym, kim tak naprawdę jest. Pomysł na fabułę jest zdecydowanie ciekawy, motyw utraty pamięci połączony z elementami nadnaturalnymi daje spore pole do popisu. fajna książka, ale bez większego efektu „wow”. Czytało się ją dobrze i dość przyjemnie, jednak nie zostawiła po sobie jakiegoś większego śladu. Pomysł naprawdę mi się podobał, bo był inny i miał w sobie coś intrygującego, ale wykonanie już nie do końca mnie porwało. To jedna z tych historii, które są w porządku na chwilę, spędzasz z nimi miło czas, ale raczej szybko o nich zapominasz…