Lodowa klatka

Średnia książka, ale zakończenie ma mistrzowskie. Cała intryga kręci się wokół handlu bronią i kradzieży technologii wojskowych. Historia przedstawiona w powieści jest ciekawa i ma parę fajnych momentów. Akcji, strzelanin, pościgów jest tu niezbyt dużo całość skupia się na intrydze i operacji szpiegowskiej, a te są przedstawione w miarę znośnie. Dobrze są tu też przedstawione postacie, zarówno główne jak i czarne charaktery. Problem z tą książką jest taki że bywa momentami nie składna, autor po kilkanaście i więcej razy na rozdział przemieszcza się między bohaterami, co bywa męczące. Na domiar złego i tak rzadko pojawiające się sceny akcji są napisane na kolanie. Ogólnie styl pisarski autora ma to do siebie że nie każdemu będzie się on podobał. Sporo tu potocznego żargonu nie tylko w dialogach, ale i opisach, na szczęście są w miarę często przypisy więc nie ma problemu z niezrozumieniem o co chodzi. Kolejną sprawą jest jakość wydania, typowa dla wczesnych książek pierwszych wydawnictw, które sprowadzały nam literaturę zagraniczną. Mamy błędy w tłumaczeniu, które są nazbyt widoczne np. "karty taroka" itp. Ogólnie typowa niespecjalnie wyróżniająca się powieść klasy B. Lubię taką literaturę, jednak faktem jest że nawet i w tego typu literaturze znajdziemy wiele książek lepszych niż "Polowanie na lisa".

Jeżeli poszukujesz luźnej, dość przejrzystej i mało wymagającej od czytelnika fabuły to jest to książka doskonale spełniająca taką rolę. Sama akcja jak i rozwój akcji nie "powala" na kolana ale patrząc realnie i dawkując właściwie oczekiwania czytelnicze od thrillera klasy B, można przy tej książce dość dobrze "zabijać" czas np. w czasie monotonnej podróży. Coś dla miłośników klimatów - niestety nieco odległych - Polowania na Czerwony Październik. Nie jest jednak aż tak źle dlatego przeczytaj "Otchłań". Telewizja oferuje dużo więcej gorszych lotów programów i filmów więc zagłębiając się w lekturę co prawda wiele nie zyskasz ale też i nie stracisz...

Kawał dobrej sensacji , aczkolwiek bez jakichkolwiek fajerwerków. Można przeczytać, natomiast nie jest to pozycja obowiązkowa w tym gatunku . Szwajcaria , zawodowi mordercy , tajne Stowarzyszenie . Nikt nie wie o jego istnieniu , ale wszyscy dla niego pracują...

Intrygujący thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszej strony. Książka opowiada o mrocznej tajemnicy rodzinnej, której wyjaśnienie prowadzi do dramatycznych wydarzeń i przewrotów fabularnych. Chase z mistrzowską precyzją prowadzi narrację, budując napięcie i trzymając czytelnika w niepewności aż do ostatnich stron. Główna postać, były detektyw próbuje rozwikłać zagadkę przeszłości, co sprawia, że książka nie tylko dostarcza emocji, ale także skłania do refleksji nad znaczeniem winy i kary. Styl autora jest prosty, a jednocześnie plastyczny, co pozwala czytelnikowi wciągnąć się w akcję bez zbędnych dłużyzn.

Całkiem przyjemny brytyjski kryminał o dość skromnym wachlarzu bohaterów. Zresztą, trudno, aby było inaczej, skoro ta książka jest tak krótka. Mimo to można pomyśleć, że splatają się tutaj aż trzy wątki, w tym jeden wyraźnie nawiązujący do historii Kuby Rozpruwacza. Styl nie jest taki "świętoszkowaty", jak to ma miejsce np. u Agathy Christie, a bohaterowie (w tym służby) niekoniecznie są jednowymiarowe. Niestety, zakończenie jest trochę zbyt przewidywalne. Natomiast plus dla autora, że zdążył tutaj wcisnąć dość dużo wątków.

James Follett angielski pisarz w książce "Lód" dostarczyl mi niemało emocji,połączył zapierająca dech w piersi fabułę z rzetelną, podaną w przystępny sposób wiedzą techniczną i wojskową. Nikt nie podejrzewa ,że pod powierzchnią nieprzyjaznych człowiekowi pustkowi Antarktydy czai się złowroga siła o niewyobrażalnej mocy. W niewyjaśnionych okolicznościach przerwana zostaje transatlantycka linia telefoniczna oraz tonie radziecki statek pasażerski ,doprowadzając stosunki Wschód - Zachód do stanu maksymalnego napięcia . Jedynie troje naukowców mają odwagę stwierdzić , że przyczyną wszystkiego jest oderwanie się kawałka lądolodu,który w swym wnętrzu posiada miliony ton skał nieubłaganie posuwa się na północ,dokonując straszliwych spustoszeń zagrażając Nowemu Yorku oraz 12 milionom mieszkańców. Zdaje sobie sprawę że ciężko byłoby Wam zdobyć te książkę ale jej zakup okazałaby się strzałem w dziesiątkę dla koneserów takiego gatunku. Z pewnością byście go nie żałowali!

Świetny technothriller o supernowoczesnym myśliwcu, którego plany mafia chce sprze-dać Sowietom. W tle dobiegający czterdzie-stki Mark Muldoon walczy z nimi, a w tym sa-mym czasie kwitnie uczucie między nim a uroczą panią naukowiec 24-letnią Niki Lasz-lo. Ale się będzie działo.

Kto jest zawodowym prawnikiem działającym na własny rachunek, a nie w korpo, ten w cyrku się nie śmieje. To, co przeżywa tytułowy adwokat, czyli Jan Schlichtmann, na drodze ku prawdzie i sprawiedliwości sądowej, sam przerabiałem swego czasu, oczywiście na mniejszą skalę. Zarówno moim, jak i Schlichtmanna jedynym, aczkolwiek ogromnym grzechem, była wyłącznie naiwność. Nawet, nie wiem, czy "Proces cywilny" (angielski tytuł) można w ogóle nazwać powieścią, to jest raczej fabularyzowany dokument, stanowiący prozatorskie spisanie losów procesu odszkodowawczego wytoczonego przez kilkorga mieszkańców miasta Woburn dwóm korporacji przemysłowym odpowiedzialnym za śmierć i kłopoty zdrowotne członków ich rodzin. Rzecz obrazuje z jednej strony grozę losów jednostki wobec interesów korporacji, z drugiej zaś grozę procesu sądowego, gdzie prawda i sprawiedliwość giną w morzu proceduralnych zawiłości, a rafą jest osoba sędziego. Z własnego doświadczenia wiem, że procedury swoje, ale i tak decyduje człowiek w obrębie określonego systemu. W USA mają skostniałe quasi-precedensowe orzecznictwo, kastę sędziowską i pozory udziału czynnika społecznego w postaci totalnie zagubionej w zawiłościach ławy przysięgłych, w Polsce mamy kastę i przepisy niedostosowane do zmieniającej się rzeczywistości oraz quasi-demokrację. Długo by pisać. Rzecz bardzo dobra, wręcz rewelacyjna, męcząca z jednej strony ilością faktów, z drugiej jednak obrazującą w sposób doskonały pułapki współczesnych systemów społecznych oraz to, jak system niszczy wybitne jednostki. W książce nie pada żadne oczywiste stwierdzenie w tym zakresie, ale między wierszami można wyczytać, że wystarczył jeden skorumpowany sędzia, by uwalić temat.

Bardzo dobra książka, świetny debiut doskonałego autora, który choć u nas jest omijany przez wydawców, i zapomniany przez czytelników to na zachodzie porównywany jest z takimi królami literatury sensacyjnej Ludlum, czy Forsyth. Tytułowy bohater jest brytyjskim agentem który ma za zadanie wytropić terrorystę z IRA, odpowiedzialnego za zamach na ministra. Fabuła jest ciekawa, zawiera dużo zwrotów akcji. Mniej ciekawe są momenty gdy bohater prowadzi obserwację, są one trochę nudne. Niemniej książkę i tak czyta się świetnie. Akcja jest praktycznie cały czas. Przyzwoicie wypadają też bohaterowie, są świetnie nakreśleni, nie są szablonowymi postaciami z tysięcy powieści szpiegowskich. Każdy z nich ma jakąś historię i jest ciekawy No i jest tu to co Seymour robi najlepiej. Klimat, klimat i jeszcze raz klimat. To jak ten autor potrafi odtworzyć klimat przestawianych miejsc i wydarzeń jest niemal namacalne. Ma się wrażenie jak by się tam naprawdę było. W tym autor jest nie do pobicia. Książkę polecam wszystkim fanom literatur sensacyjnej, dla fanów gatunku pozycja obowiązkowa bez dwóch zdań. Jedyne co mogło by być lepsze do jakość wydania, tragedii w prawdzie niema ale opisy militariów a tych jest tu trochę sprawiają miejscami wrażenie że robił je ktoś kto o broni zbytniego pojęcia niema. Ale to moje takie czepialstwo. Książka jest świetna i to się liczy. Polecam.

Przeczytać ku relaxowi. Bardzo przyjemna książeczka. Krótka i bez tej polskiej maniery zachłyśniętej amerykanizmem. Fajnie prowadzony wątek śledztwa, ani przez momement nie zbliżający do rozwiązania. Niemal klaustrofobiczna atmosfera małego miasteczka, spotęgowana upałem, z akcją spowolnioną do granic statyczności oraz długimi rozmowami, przywodzi na myśl materiał na teatr telewizji czwartkowej Kobry. I klasycystyczna końcówka a la Agatha Christie. Bardzo dobry język, nie prymitywny ale i nie przeładowny zbytkiem słów. Do tego nietuzinkowy zabieg 'tytułowania' każdego rozdziału pierwszym słowem zdania.

Ale to się super czyta. Książka po prostu świetna, pokazująca geniusz autora. Tym razem nie ma terrorystów, a całkiem ciekawa intryga w czasach zimnej wojny. Do Niemiec wschodnich zostaje wysłany brytyjski agent po przejściach z misją nakłonienia do dezercji pewnego naukowca od zbrojeniówki. Zadanie z pozoru proste szybko zmienia się w iście karkołomną misję, podczas której będziemy trzymani w napięciu do ostatniej kartki. Książka jest ciekawa, ze względu na inną niż zwykle u tego autora tematykę, nie ma tu też czegoś takiego jak w Smaku zemsty, że to zadanie od początku wydaje się samobójcze i nie wykonalne, ani nie ma czegoś takiego że od razu wiemy że głównemu bohaterowi nie będzie łatwo. Tu trudności zaczynają pojawiać się z czasem i to jest fajny patent. Są też wątki poboczne, które z początku wydają się nie ciekawe i nic nie wnoszące ale z czasem i one zaczynają być fajne. Bohaterowie to goście z przeszłością, ogólnie postacie które ciężko jest jednoznacznie ocenić, może żeńska część jest trochę gorzej przedstawiona. Otóż większość żeńskich postaci wydaje mi się płytka, ukochana Willego chociażby, która jest kompletną idiotką. Ale ogólnie postacie są napisane porządnie. Jedna z lepszych powieści tego autora, przynajmniej tych wydanych w Polsce. Z początku może to się wydawać trochę typowym sensacyjniakiem o zimnej wojnie ale nie jest tak. Powieść jest klimatyczna, i ma mistrzowsko zbudowane napięcie. Warto przeczytać.