Baśnie z tysiąca i jednej nocy

Okładka książki Baśnie z tysiąca i jednej nocy autora praca zbiorowa, 8389651300
Okładka książki Baśnie z tysiąca i jednej nocy
praca zbiorowa Wydawnictwo: Mediasat Poland literatura dziecięca
216 str. 3 godz. 36 min.
Kategoria:
literatura dziecięca
Format:
papier
Tytuł oryginału:
كِتَاب أَلْف لَيْلَة وَلَيْلَة (kitāb ʾalf layla wa-layla)
Data wydania:
2004-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2004-01-01
Liczba stron:
216
Czas czytania
3 godz. 36 min.
Język:
polski
ISBN:
8389651300
Tłumacz:
Marceli Tarnowski
Średnia ocen

7,0 7,0 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Baśnie z tysiąca i jednej nocy w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Baśnie z tysiąca i jednej nocy



książek na półce przeczytane 553 napisanych opinii 30

Oceny książki Baśnie z tysiąca i jednej nocy

Średnia ocen
7,0 / 10
391 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Baśnie z tysiąca i jednej nocy

avatar
56
24

Na półkach:

To absolutny klasyk zarówno literatury Dalekiego Wschodu, jak i literatury erotycznej, jak Pieśń nad Pieśniami z Biblii. Jednak opowieści Scheherezady są są jędrniejsze, barwniejsze, i niezwykle zbudowane. Magiczne. Polecam.

To absolutny klasyk zarówno literatury Dalekiego Wschodu, jak i literatury erotycznej, jak Pieśń nad Pieśniami z Biblii. Jednak opowieści Scheherezady są są jędrniejsze, barwniejsze, i niezwykle zbudowane. Magiczne. Polecam.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
480
61

Na półkach: ,

Pomysł na fortunę ukradnij komuś, bo nie ważne jak dojdziesz do bogactwa, ważne, że je zdobędziesz.

Pomysł na fortunę ukradnij komuś, bo nie ważne jak dojdziesz do bogactwa, ważne, że je zdobędziesz.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
7
7

Na półkach:

Nigdy nie doczytałam do końca, ale kocham ten świat, gdzie wszytko może się zdarzyć. Uwielbiam fantazję, której brak granic. Uwielbiam baśnie i światy tak odległe, jak to się tylko da. Z tego powodu czytam tylko kilka książek rocznie. Tę czytam i czytam od wielu lat...

Nigdy nie doczytałam do końca, ale kocham ten świat, gdzie wszytko może się zdarzyć. Uwielbiam fantazję, której brak granic. Uwielbiam baśnie i światy tak odległe, jak to się tylko da. Z tego powodu czytam tylko kilka książek rocznie. Tę czytam i czytam od wielu lat...

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

3072 użytkowników ma tytuł Baśnie z tysiąca i jednej nocy na półkach głównych
  • 1 900
  • 1 144
  • 28
829 użytkowników ma tytuł Baśnie z tysiąca i jednej nocy na półkach dodatkowych
  • 667
  • 58
  • 34
  • 19
  • 19
  • 17
  • 15

Tagi i tematy do książki Baśnie z tysiąca i jednej nocy

Inne książki autora

praca zbiorowa
praca zbiorowa
Książki, które powstały w wyniku prac zbiorowych lub trudno jest przypisać im konkretnych autorów.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Książę i żebrak Mark Twain
Książę i żebrak
Mark Twain
Teza: Człowieka o dobrym sercu nikogo nie skrzywdzi i nie oszuka. W książce ,,Królewicz i żebrak " Marka Twaina głowni bohaterowie zamieniają się swoimi życiami i tytułowymi rolami. Tom Cendy miał na tyle dobre serce aby przyznać się do tego kim jest a nie chciał czerpać korzyści z udawania księcia. Mógł wykorzystać okazje i nic nie mówić,że nie jest tym za kogo go uważają, jednakże on nie oszukał nikogo. Został wychowany na żebraka, jego własny ojciec miał do niego pretensje, że chłopiec nie potrafi kraść i że nie przykłada się do żebractwa. Tom mając świadomość,że jak wróci z pustymi renkami do domu to ojciec i babka go spiorą a mimo to chłopiec nigdy nie pokusił się o kradziesz dla swych korzyści, którą jest możliwa przerwa od przemocy. Mimo chęci ojca na to aby wychować syna na przestępcę ten miał czyste serce. Swej władzy nie wykorzystał na przykład do zemsty na ludziach, ktorzy go krzywdzili. Tom nie chciał zastępować miejsca Edwarda, bo mimo złego wychowania jego intencje zawsze były czyste. Życie w toksycznych i nieludzkich warunkach nie zrobiły z niego zachłannego chłopca, który nie wykorzystał by swojego podobieństwa do Księcia na własną korzyść. To okrutne jak przez ubiór jesteśmy oceniani i mniej warci od osób na przykład czyściej wyglądających lub bardziej majętnych. Logiczne jest to ,że i tak napoczatku wyrabiamy sobie o kimś zdanie na podstawie wizualnym ale zawsze warto poznać kogoś kogo sie ocenia wizualnie.
kora_338 - awatar kora_338
ocenił na81 miesiąc temu
Księga dżungli Rudyard Kipling
Księga dżungli
Rudyard Kipling
"Księga dżungli" najbardziej jest kojarzona z historią Mowgliego – są to trzy pierwsze opowiadania (rozdziały). Natomiast całość książki tworzy siedem opowiadań – każde przypada na jeden rozdział. Należą one do literatury fantastycznej. Występują tutaj bardzo upersonifikowane zwierzęta. Książka jest rewelacyjna pod kątem psychologicznym, ponieważ autor pod postacie zwierząt wprowadza ludzkie osobowości. To jest alegoryczny typ dzieła literackiego. Czas akcji lokuję w XIX wieku. Wskazują na to niektóre fragmenty tekstu. Przykładowo są to: istnienie ogrodu zoologicznego wspominane przez panterę Bagheerę, zjawianie się dominatorów ludzkich (przypuszczam, że Anglików) w otoczeniu krajowców z dobrze opaloną skórą (najprawdopodobniej Hindusów),uzbrojenie mieszkańców w postaci strzelb. Domyślam się, że wydarzenia dzieją się w znacznej większości na terenie południowych Indii, a wskazuje na to klimat, słownictwo, system kastowy, waluta (rupie i anny; kiedyś 1 rupia równała się 16 annom). Czwarte opowiadanie (rozdział) zatytułowane "Biała foka" rozgrywa się na terenie polarnym Ziemi pomiędzy Syberią a Alaską. Natomiast z rozdziału "Słudzy Jej Królewskiej Mości" (pierwszoplanowi bohaterowie to wielbłąd, wół, muł, koń i słoń) szczególnie zapada mi w pamięć Dwuogoniasty (ze względu na tylny ogon i przedni ogon-trąbę). Jest to słoń – duży (największy spośród wszystkich występujących tutaj zwierząt),ale strachliwy i delikatny oraz bardzo hałaśliwy. W każdym rozdziale główne role pełnią uosobione zwierzęta. Społeczny system zwierząt jest zorganizowany na ludzki sposób. Oprócz tego wszystkie zwierzęta bez problemu rozmawiają ze sobą i z ludzkim dzieckiem – Mowglim, który jest wychowywany przez watahę wilków. Występują sytuacje nierealne. Ogień nazywany jest przez zwierzęta "szkarłatnym kwieciem". Dla młodzieży końca XIX wieku i pierwszej połowy XX wieku to mogła być interesująca książka, ale teraz jej treść wydaje mi się przestarzała.
Miłośnik-Książek - awatar Miłośnik-Książek
ocenił na67 miesięcy temu
Pierścień i róża William Makepeace Thackeray
Pierścień i róża
William Makepeace Thackeray
Thackeray był ciekawym człowiekiem. Większość z nas kojarzy go przede wszystkim z Targowiskiem próżności zapominając, że był także rysownikiem, dziennikarzem, ówczesnym "celebrytą", a przede wszystkim ogromnym śmieszkiem (czego dowodzi choćby jego pseudonim George Savage FitzBoodle XD). W Pierścieniu i Róży decyduje się użyć formy baśni, żeby obśmiać wyższe sfery, klasyczne pouczające książki dla dzieci oraz pompatyczne powieści historyczne. Mamy więc królestwo Paflagonii, gdzie rządy sprawuje (bezprawnie) król Walorozo. Miał sprawować opiekę nad prawowitym dziedzicem tronu, Lulejką, ale uznał, że wygodniej będzie po prostu zająć jego miejsce. Sam Lulejko nie jest też jakoś specjalnie zainteresowany sprawowaniem władzy, bardziej interesują go polowania, jedzonko i zaloty do kuzynki Angeliki. Tymczasem Angelika oddaje swoje serce księciu Bulbo z sąsiedniego królestwa, gdzie również rządzi uzurpator (prawdziwą następczynią tronu powinna być Różyczka, jednak ona zniknęła w tajemniczych okolicznościach). Zdecydowanie nie mogę zgodzić się z opinią na LC, że to "fantasy dla ubogich" - choćby dlatego, że to nie jest fantasy, a przeurocza satyra. Słuchając tej opowieści uśmiałam się jak norka. Thackeray poczyna sobie z fabułą bez ograniczeń, nie ma też zbyt wiele litości dla swoich bohaterów, wytykając ich wady w sposób bardzo cwany ale i ostry. Lulejko nie przypomina księcia z bajki, to raczej leniwy nieuk, który dopiero zmuszony przez wydarzenia dookoła zaczyna się ogarniać, jego rywal Bulbo jest z kolei ciapowatą mamałygą. Dostaje się także Angelice, która jest przekonana, że jest najpiękniejsza i "zna na pamięć wszystkie daty z historii Paflagonii i wszystkich krajów całego świata". Nawet Czarna Wróżka nie przypomina miłej kochanej matki chrzestnej - jest niezmiernie ironiczna i lubi zamieniać irytujących ją ludzi w sprzęty domowe. Zresztą, już same imiona postaci rozbrajają - Padella (po włosku patelnia),Kalafioro, Gburia Furia. Ogromna w tym zasługa również autorki polskiego tłumaczenia - Zofia Rogoszówna to w sumie legenda, odpowiedzialna za polski przekład Przygód Piotrusia Pana, ale także za mnóstwo klasycznych dziś już wierszy dla dzieci. To Rogoszównie zawdzięczamy popularność zwrotów "klituś bajduś" czy "koszałki opałki" (były to tytuły jej zbiorów wierszy dla dzieci),a także piosenkę o tym, że tańcowała ryba z rakiem a pietruszka z pasternakiem. W zachowaniu ducha opowieści pomógł także wybór lektora - Krzysztof Tyniec to mistrz, jego bohaterowie mówią tysiącem głosów! Jedyne, czego żałuję po wyborze audiobooka to to, że ominęły mnie ilustracje autora, ale można je w sumie obejrzeć po fakcie, a śmiem twierdzić, że nikt inny nie "dośmieszyłby" tej książki tak jak pan Tyniec. W kręgu kultury anglosaskiej Pierścień i Róża uchodzi za klasykę literatury dziecięcej, u nas ta pozycja była modna w latach 80. za sprawą adaptacji telewizyjnej - zresztą wtedy zdarzył się ogólnie jakiś większy peak popularności, bo powstała także wersja rosyjska, niemiecka, a książka znalazła się w serialu Twin Peaks - Ogniu krocz za mną. Mnie, o dziwo, w dzieciństwie ominęła, a szkoda.
Renegi Grene - awatar Renegi Grene
ocenił na710 miesięcy temu
Biały Kieł Jack London
Biały Kieł
Jack London
❝Ś𝐦𝐢𝐞𝐜𝐡 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐩𝐫𝐚𝐰𝐢𝐚ł 𝐠𝐨 𝐨 𝐬𝐳𝐚𝐥𝐞ń𝐬𝐭𝐰𝐨 𝐢 𝐝𝐨𝐩𝐫𝐨𝐰𝐚𝐝𝐳𝐚ł 𝐝𝐨 𝐰ś𝐜𝐢𝐞𝐤ł𝐨ś𝐜𝐢❞ 𝐓𝐲𝐭𝐮ł 𝐤𝐬𝐢ą𝐳𝐤𝐢: Biały Kieł 𝐀𝐮𝐭𝐨𝐫: Jack London 𝐎𝐠ó𝐥𝐧𝐞 𝐰𝐫𝐚ż𝐞𝐧𝐢𝐞: Hm... Miał wrażenie, że książka opiera się głównie na ukazaniu brutalności przyrody oraz nikczemności ludzi (na szczęście nie wszystkich). Sam Biały Kieł jest, jeśli mogę tak to ująć, postacią barwną i nie 😅. Znaczy, jest czymś rodzaju morally gray character (choć to zwierzę),a jednak, takiego życie ulepiło. Było mi go szkoda od samego początku, gdyż żadne zwierzę nie zasługuje na takie traktowanie 😔. 𝐃𝐥𝐚 𝐤𝐨𝐠𝐨: Dla tych, którzy kochają szczegółowe opisy oraz naturę i chcą mieć w nią wgląd poprzez oczy wilka. Miłośnicy bogatego języka będą zadowoleni. 𝐏𝐨𝐝𝐨𝐛𝐚ł𝐨 𝐦𝐢 𝐬𝐢ę: Zakończenie! Zdecydowanie pozytywne i piękne 🤎 𝐍𝐢𝐞 𝐩𝐨𝐝𝐨𝐛𝐚ł𝐨 𝐦𝐢 𝐬𝐢ę: Nie specjalnie dobrze czułam się, gdy czytałam o walkach psów 😓 i jak ludzie traktowali Białego Kła. 𝐓𝐫𝐢𝐠𝐠𝐞𝐫𝐲: Bywają drastyczne sceny polowania, a także zn4cania się zwierzętami. 𝐎𝐜𝐞𝐧𝐚: [7/10 ★] – okej, ale bez szału. Plusy za piękne opisy, dużo mądrych przemyśleń oraz pokazanie północnej natury, zresztą z pierwszej ręki, gdyż London gdzie nie był! 𝐏𝐨𝐝𝐬𝐮𝐦𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞: Historia opowiedziana oczami wilka.
AKZgaj - awatar AKZgaj
ocenił na718 dni temu
Kubuś Puchatek Alan Alexander Milne
Kubuś Puchatek
Alan Alexander Milne
Kubuś Puchatek Autor: Alan Alexander Milne Moja ocena: ★★★★★★★★★★ (10/10) Literatura dziecięca, która pozostaje bajką — i właśnie jako bajkę należy ją czytać. Jednak pod tą pozorną prostotą kryje się coś znacznie głębszego: opowieść niezwykle subtelna, mądra i ponadczasowa, trafiająca zarówno do młodszych, jak i dorosłych czytelników. To książka rewelacyjna — wspaniała w swojej delikatności, a jednocześnie zaskakująco inteligentna. Autor z niezwykłym wyczuciem buduje świat Stumilowego Lasu, pełen prostych historii, które niosą ze sobą uniwersalne prawdy o przyjaźni, relacjach i codziennych drobnych radościach. Język jest lekki, momentami wręcz minimalistyczny, ale jednocześnie bardzo precyzyjny i pełen uroku. Szczególne wrażenie zrobiły na mnie dialogi oraz sposób konstruowania postaci. Każda z nich ma swój charakter i sposób patrzenia na świat — często kontrastowy wobec innych. Przykładem może być spotkanie Puchatka z Sow ą — zestawienie prostoty i naturalności z pewną pretensjonalną „mądrością”, które w niezwykle subtelny sposób ukazuje różne sposoby myślenia i komunikacji. Czytając tę książkę, trudno nie docenić wyczucia autora — zarówno w formie przekazu, jak i w budowaniu nastroju. To jedna z tych lektur, przy których można się zatrzymać, zwolnić i po prostu cieszyć samym procesem czytania. Klasyka literatury dziecięcej w najlepszym wydaniu — książka, do której warto wracać niezależnie od wieku. Zdecydowanie polecam. 📖 22:42 · 28.03.2026 · 30/2026 · (P)
Paweł - awatar Paweł
ocenił na1014 dni temu
Przygody Sindbada Żeglarza Bolesław Leśmian
Przygody Sindbada Żeglarza
Bolesław Leśmian
„Zwiedzaj wyspy, półwyspy, lądy i przylądki, I najdalsze zatoki, najskrytsze zakątki, Zwalczaj wszelkie przeszkody i wszelkie zawady! Pędź, leć, płyń bez ustanku! Posłuchaj mej rady! Tego ci życzy, ukłon przesyłając dworski, Kochający cię szczerze - twój druh Diabeł Morski” Wiele się w tej powieści dzieje, gdyż tytułowy wojażer odbywa siedem wypraw w nieznany daleki świat. Podróżujemy razem z nim po różnych krainach i poznajemy wciąż nowe postaci, czasem wręcz niewiarygodnie dziwaczne (jak to w baśni),a wszystkie historie łączy trzech bohaterów, stanowiących swoisty tercet egzotyczny (ma się rozumieć, nie ten od „Pamelo, żegnaj” ;-)) Najważniejszym bohaterem stanowiącym wierzchołek tego trójkąta, jest Sindbad Żeglarz – osierocony przez rodziców, nadziany złotem i innymi bogactwami, przystojny młodzieniec. Sekundują mu (każdy na swój sposób): wuj Tarabuk – niemiłosierny wierszokleta, namolny grafoman, który wykwitami swego beztalencia katuje otoczenie oraz żyjący w głębinach Diabeł Morski - „ryba z pękatym brzuchem, olbrzymią paszczą i strasznymi oczyma”, maszkara wielce złośliwa, „ma wszakże tę zaletę, iż jest uczona. Umie czytać i pisać”. Powołując do życia swojego Sindbada, Bolesław Leśmian zainspirował się „Baśniami z tysiąca i jednej nocy”, wyposażył go jednak w refleksyjny umysł, zdolny do snucia głębokich filozoficznych rozmyślań, a to oznacza, że Sindbad Leśmiana nie jest wagabundą czy pierwszym lepszym poszukiwaczem przygód, a jego podróże to bynajmniej nie awantury i wybryki. Przykład niespełnionego poety, wuja Tarabuka, może stanowić przestrogę dla innych aspirujących artystów, że życie artysty to kolce bez róży. Jeśli ktoś gustuje w opowieściach, gdzie rzeczywistość płynnie przechodzi w świat snu czy innej fantazji i lubi historie o dalekich egzotycznych krajach, pełne przygód, które koniec końców kończą się happy endem – „Podróże Sindbada Żeglarza” są dla niego. Nawet jeśli już dawno przestał być dzieckiem.
Apelajda Sękliwa - awatar Apelajda Sękliwa
oceniła na61 rok temu

Cytaty z książki Baśnie z tysiąca i jednej nocy

Więcej
autor nieznany Księga tysiąca i jednej nocy. Wybór Zobacz więcej
autor nieznany Księga tysiąca i jednej nocy. Wybór Zobacz więcej
praca zbiorowa Księga tysiąca i jednej nocy Zobacz więcej
Więcej