W czasach epidemii

Krótko i zwięźle o epidemii. Dużo trafnych wniosków.

"Tak jak Covid-19 łatwo przenosi się drogą kropelkową, tak kłamstwa niesamowicie szybko rozpowszechniają się dzięki naszym smartfonom."
"Może to prawda, że wirusy nie mają inteligencji, ale są lepsze od nas pod kilkoma względami: potrafią się zmieniać i adaptować, i robią to bardzo szybko. Powinniśmy się od nich uczyć."
"... aktem odwagi jest wiedzieć, kiedy czegoś zaniechać."
"W czasie zarazy ponownie odkrywamy, że stanowimy część wielkiego organizmu."
"W czasach zarazy to, co robimy albo czego nie robimy, nie dotyczy już tylko nas samych."

Krótko i zwięźle o epidemii. Dużo trafnych wniosków.

"Tak jak Covid-19 łatwo przenosi się drogą kropelkową, tak kłamstwa niesamowicie szybko rozpowszechniają się dzięki naszym smartfonom."
"Może to prawda, że wirusy nie mają inteligencji, ale są lepsze od nas pod kilkoma względami: potrafią się zmieniać i adaptować, i robią to bardzo szybko. Powinniśmy się od nich...

Esej, który uległ oklepaniu. Pisany od lutego do bodajże kwietnia 2020 roku jest raczej zapisem pulsu lęków, zaklinań i niechcianych odkryć towarzyszących początkom pandemii. Po roku czytany jest jako wtórny. Życzeniowy. Nieodkrywczy. Na pewno nadawał się do druku w prasie. Nie rozumiem decyzji wydawniczej o nadaniu mu formy książki.

Esej, który uległ oklepaniu. Pisany od lutego do bodajże kwietnia 2020 roku jest raczej zapisem pulsu lęków, zaklinań i niechcianych odkryć towarzyszących początkom pandemii. Po roku czytany jest jako wtórny. Życzeniowy. Nieodkrywczy. Na pewno nadawał się do druku w prasie. Nie rozumiem decyzji wydawniczej o nadaniu mu formy książki.

Bardzo krótka publikacja, zawierająca garść refleksji człowieka w czasach epidemii - nic nowego, nic odkrywczego. Mam z tym tytułem duży problem, ponieważ ja osobiście nie dostrzegam sensu jego istnienia w formie książki. Owszem, autor pisze o obecnej sytuacji prosto i na temat, ale zastanawiam się, czy akurat te przemyślenia są na tyle ważne, by aż tak je rozpowszechniać? Dla mnie to raczej materiał na wpis blogowy, a nie wydanie książkowe.

Może za kilka lat, ten tytuł będzie przydatny, może pomoże przyszłym pokoleniom lepiej zrozumieć to, co aktualnie przeżywamy? W tym momencie jednak uważam, że ta książka nie jest do szczęścia potrzebna, już bardziej przemawiają do mnie sensowne posty w mediach społecznościowych, związane z epidemią, niż treść zawarta w tej publikacji.

Spodziewałam się czegoś innego i nie ukrywam, jestem zawiedziona. Podejrzewam, iż takie książki będą w przyszłości powstawać, ale w najbliższym czasie nie planuję już po pandemiczną tematykę sięgać. Wystarczy mi konieczność doświadczenia tego na własnej skórze...

Bardzo krótka publikacja, zawierająca garść refleksji człowieka w czasach epidemii - nic nowego, nic odkrywczego. Mam z tym tytułem duży problem, ponieważ ja osobiście nie dostrzegam sensu jego istnienia w formie książki. Owszem, autor pisze o obecnej sytuacji prosto i na temat, ale zastanawiam się, czy akurat te przemyślenia są na tyle ważne, by aż tak je rozpowszechniać?...

Naszą jedyną radą na chwilę obecną jest niekomfortowa forma ostrożności i ograniczenie zbiorowisk aż się to wszystko uspokoi....

Warto wziąć odpowiedzialność za siebie i rodzinę i jak najmniej wystawiać się na zagrożenie, nie łazić bez sensu po miejscach, które mogą poczekać.
Poza tym, cieszyć się chwilą i podczas "przymusowej izolacji domowej", robić to, na co zawsze nie mieliśmy czasu.

Naszą jedyną radą na chwilę obecną jest niekomfortowa forma ostrożności i ograniczenie zbiorowisk aż się to wszystko uspokoi....

Warto wziąć odpowiedzialność za siebie i rodzinę i jak najmniej wystawiać się na zagrożenie, nie łazić bez sensu po miejscach, które mogą poczekać.
Poza tym, cieszyć się chwilą i podczas "przymusowej izolacji domowej", robić to, na co zawsze nie...

Cóż za upiorne urządzenie - nie zapisało mi mej pieczołicie stworzonej opinii o tym, co właśnie przeczytałem. Jedno jest pewne, co potwierdza fizyk, matematycznie rzecz ujmując, o czym przekonują spece od wirusów. Tylko dyscyplina i izolacja społeczna pozwolą nam ujarzmić tego niewidzialnego potwora.

Cóż za upiorne urządzenie - nie zapisało mi mej pieczołicie stworzonej opinii o tym, co właśnie przeczytałem. Jedno jest pewne, co potwierdza fizyk, matematycznie rzecz ujmując, o czym przekonują spece od wirusów. Tylko dyscyplina i izolacja społeczna pozwolą nam ujarzmić tego niewidzialnego potwora.

Krótko i na temat o obecnych czasam pandemii COVID-19. Trafne spostrzeżenia i wnioski autorka.
Dla mnie jest to 30 stron "w punkt" o czasach epidemii.
Polecam

Krótko i na temat o obecnych czasam pandemii COVID-19. Trafne spostrzeżenia i wnioski autorka.
Dla mnie jest to 30 stron "w punkt" o czasach epidemii.
Polecam

Bardzo szybko się czyta. Niektóre przemyślenia bardzo do mnie trafiły. Można przeczytać, ale nie każdemu się spodoba.

Bardzo szybko się czyta. Niektóre przemyślenia bardzo do mnie trafiły. Można przeczytać, ale nie każdemu się spodoba.

Przemyślenia człowieka na dobrowolnej kwarantannie.
Autor w książce przytacza utarte, wyświechtane frazesy, które nic nie wnoszą. Przedstawia rzeczy oczywiste jak największe odkrycia naukowe.
Podsumowuje wszystko tekstem, że jak nie zmienimy swojego życia, to czeka nas jeszcze wiele takich epidemii, ale złotego środka co dokładnie w tym życiu mamy zmienić, już nie podaje...

Przemyślenia człowieka na dobrowolnej kwarantannie.
Autor w książce przytacza utarte, wyświechtane frazesy, które nic nie wnoszą. Przedstawia rzeczy oczywiste jak największe odkrycia naukowe.
Podsumowuje wszystko tekstem, że jak nie zmienimy swojego życia, to czeka nas jeszcze wiele takich epidemii, ale złotego środka co dokładnie w tym życiu mamy zmienić, już nie podaje...

Taki bardziej rozbudowany artykuł do gazety niż pełnoprawna książka, ale ma sporo zalet. Autor nakreśla właściwy obraz nas, ludzkości, która zbyt dużo ingeruje w rzeczy, w które nie powinna ingerować, a także dysponuje takim gąszczem wzajemnych połączeń, układów i relacji, że obecna epidemia jest jedną z wielu, które nas czekają w przyszłości. I które są nieodzowne - właśnie poprzez nasze zglobalizowanie. Jest trochę o samym wirusie, trochę pocieszenia i nieco melancholii. Polecam, ale w ebooku - do pochłonięcia w godzinkę, może dwie.

Taki bardziej rozbudowany artykuł do gazety niż pełnoprawna książka, ale ma sporo zalet. Autor nakreśla właściwy obraz nas, ludzkości, która zbyt dużo ingeruje w rzeczy, w które nie powinna ingerować, a także dysponuje takim gąszczem wzajemnych połączeń, układów i relacji, że obecna epidemia jest jedną z wielu, które nas czekają w przyszłości. I które są nieodzowne -...

Warta przeczytania krótka książka o nas. I o wirusie. Sporo spostrzeżeń do przemyślenia. Spotkało nas coś, co być może nas zmieni. A może nie zmieni. I koniec.
„Może to prawda, że wirusy nie mają inteligencji, ale są lepsze od nas pod kilkoma względami: potrafią się zmieniać i adaptować, i robią to bardzo szybko. Powinniśmy się od nich uczyć.”

Warta przeczytania krótka książka o nas. I o wirusie. Sporo spostrzeżeń do przemyślenia. Spotkało nas coś, co być może nas zmieni. A może nie zmieni. I koniec.
„Może to prawda, że wirusy nie mają inteligencji, ale są lepsze od nas pod kilkoma względami: potrafią się zmieniać i adaptować, i robią to bardzo szybko. Powinniśmy się od nich uczyć.”