Lilianna

Kupiłam tę książkę i w sumie długo nie mogłam się do Niej zabrać, ale kiedy nadszedł Jej czas... Płakałam, wzruszyłam się, nie mogłam zasnąć, rano od razu przeżywałam co będzie dalej, nie mogłam się oderwać od tej lektury...
Cudowna, choć bardzo bolesna opowieść..

Kupiłam tę książkę i w sumie długo nie mogłam się do Niej zabrać, ale kiedy nadszedł Jej czas... Płakałam, wzruszyłam się, nie mogłam zasnąć, rano od razu przeżywałam co będzie dalej, nie mogłam się oderwać od tej lektury...
Cudowna, choć bardzo bolesna opowieść..

Świetna. Rozwaliła mnie.

Świetna. Rozwaliła mnie.

„Lilianna” Anny Szafrańskiej to pierwszy tom cyklu „Pink Tattoo”, który porusza bardzo trudny i ważny temat przemocy domowej. Autorka w cudowny sposób wplata w opowieść motyw kobiecej przyjaźni, która staje się dla głównej bohaterki, Lilianny, kluczowym elementem w walce o nowe życie.


Główna bohaterka, Liliana, to dziewczyna, której życie kompletnie się sypie. Ucieczka z domu, wbrew woli rodziców, ciąża i zaborczy, a potem brutalny partner... To historia, która naprawdę boli i czytałam ją ze ściśniętym gardłem. Aż miałam ochotę wejść do książki i przytulić tę dziewczynę!


W tym najtrudniejszym momencie na scenie pojawia się postać Malwiny, kobiety, u której Liliana sprząta. To właśnie ona, widząc subtelne sygnały cierpienia i niepokoju, oferuje Liliannie pomoc i schronienie. Rola Malwiny jest w tej historii nieoceniona. Nie jest nachalna, nie ocenia, a jedynie staje się dyskretnym, ale niezłomnym oparciem. Ich relacja to doskonały przykład znaczącej mocy damskiej przyjaźni, która nie polega na wielkich gestach, lecz na bezwarunkowej empatii, zaufaniu i solidarności. Malwina zapewnia Liliannie nie tylko bezpieczne miejsce, ale także poczucie, że nie jest sama i że zasługuje na lepsze życie. To dzięki tej kobiecej więzi, Liliana zaczyna powoli odzyskiwać siłę i wiarę w siebie, a także w przyszłość.

I wiecie, co w tej historii jest najlepsze? Nie, nie miłość, która oczywiście też jest ważna. Ale właśnie damska przyjaźń! Kiedy Liliana trafia na Malwinę, jej świat zaczyna się powoli zmieniać. Malwina to taka kobieta, jakiej każda z nas potrzebuje w swoim życiu – wspierająca, empatyczna, która bez oceniania wyciąga rękę, gdy inna kobieta jej potrzebuje.

@annaszafranskaauthor w swojej książce udowadnia, że przyjaźń może być potężną siłą napędową do zmiany. Opowieść jest napisana w sposób, który trzyma w napięciu, ale jednocześnie jest pełna wrażliwości. Autorka nie idealizuje bohaterów, co sprawia, że historia jest autentyczna i poruszająca. Przemiana Lilianny z ofiary w silną kobietę, która walczy o siebie i swojego synka, jest inspirująca. To właśnie wsparcie Malwiny i innych kobiet, które poznaje na swojej drodze, jest siłą, która pomaga jej przetrwać i odbudować życie.

To historia o bolesnym procesie ucieczki od przemocy, ale przede wszystkim o nadziei, sile i znaczącej roli, jaką w tym procesie może odegrać prawdziwa kobieca przyjaźń. Jeśli szukacie historii, która chwyci Was za serce, ale też da kopa do działania i uświadomi, jak ważna jest solidarność, to jest to pozycja dla Was!

„Lilianna” Anny Szafrańskiej to pierwszy tom cyklu „Pink Tattoo”, który porusza bardzo trudny i ważny temat przemocy domowej. Autorka w cudowny sposób wplata w opowieść motyw kobiecej przyjaźni, która staje się dla głównej bohaterki, Lilianny, kluczowym elementem w walce o nowe życie.


Główna bohaterka, Liliana, to dziewczyna, której życie kompletnie się sypie. Ucieczka z...

Niełatwo pisać o książkach, które nie są tylko opowieściami, ale echem tego, co przemilczane – zwłaszcza kiedy echo to wraca z siłą, która nie pozwala spać spokojnie. „Lilianna” to taka właśnie powieść – niby lekka jak tytułowe imię, a jednak ciąży na duszy jak wspomnienie, którego nie chcemy odzyskać, ale i nie umiemy zapomnieć.

To historia, która udaje obyczajówkę, romans, może nawet powieść psychologiczną. Ale w rzeczywistości to mapa blizn. Nie tylko jednej bohaterki. To przewodnik po miejscach w człowieku, które boimy się nazwać. I o ile tytułowa Lilianna jest osią narracyjną, to prawdziwym bohaterem tej książki jest... niewypowiedziane. Milczenie. Wszystko to, co dzieje się pomiędzy dialogami.

Szafrańska nie używa wielkich słów. Nie musi. Pozwala, by napięcie rosło w cieniu codziennych gestów. Nie moralizuje, nie osądza. Zamiast tego – kładzie dłoń na ramieniu czytelnika i mówi: „zobacz”. A czytelnik patrzy. I widzi. Może nawet siebie.

„Lilianna” to książka, której się nie czyta jednym tchem. To książka, której się... słucha wewnętrznie. Jak cichego wyznania – niechcianego, bolesnego, prawdziwego. I kiedy przewrócisz ostatnią stronę, zostaje z tobą nie postać, nie wątek – ale pytanie: co we mnie milczy najgłośniej?

Niełatwo pisać o książkach, które nie są tylko opowieściami, ale echem tego, co przemilczane – zwłaszcza kiedy echo to wraca z siłą, która nie pozwala spać spokojnie. „Lilianna” to taka właśnie powieść – niby lekka jak tytułowe imię, a jednak ciąży na duszy jak wspomnienie, którego nie chcemy odzyskać, ale i nie umiemy zapomnieć.

To historia, która udaje obyczajówkę,...

Nawet nie przypuszczałam, że tak wciągnie mnie ta historia.Jak bardzo poruszy i wzbudzi ogrom emocji.Przystępny styl autorki sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko .
Poruszane tematy nie należą do łatwych.Przemoc domowa to trudny temat,tym bardziej, że wciąż za wieloma drzwiami rozgrywają się dramaty,a ofiary przez długie lata nie potrafią się uwolnić .
Kolejnym nie mniej trudnym jest choroba dziecka.
Samotność,opuszczenie i brak wsparcia sprawiają, że każdy dzień staje się wyzwaniem.
Autorka przez swoją historię pokazuje jak ważne jest dostrzec kogoś w potrzebie,wyciągnąć dłoń,czasami drobny gest potrafi dać komuś siłę i stać się szansą na odzyskanie życia.

Nawet nie przypuszczałam, że tak wciągnie mnie ta historia.Jak bardzo poruszy i wzbudzi ogrom emocji.Przystępny styl autorki sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko .
Poruszane tematy nie należą do łatwych.Przemoc domowa to trudny temat,tym bardziej, że wciąż za wieloma drzwiami rozgrywają się dramaty,a ofiary przez długie lata nie potrafią się uwolnić .
Kolejnym nie...

O. MÓJ. BOŻE.
Dlaczego ja wcześniej nie przeczytałam tej książki? 😮 Parę lat temu rzuciła mi się w oczy, ale przeciągałam lekturę... i teraz nie mogę uwierzyć, jakie to było dobre ❤️

Po pierwsze, długo już nie płakałam tak dużo na jednej powieści. Serio, musiałam chować się po kątach, aby rodzina nie uznała, że przechodzę jakieś załamanie nerwowe 🤣 A na poważnie, ta książka wzruszyła mnie i chwyciła za serce w cudowny sposób. To, co się działo w życiu Lilianny oraz jej ucieczka z synkiem... Serce pękało mi na pół 💔 Tematyka autyzmu u dziecka jest mi bliska z powodów osobistych, tym bardziej mocniej przechodziłam to, z czym wewnętrznie zmagała się główna bohaterka ❤️

Cała recenzja: https://www.instagram.com/p/DKgwb43t9nQ/?img_index=1

O. MÓJ. BOŻE.
Dlaczego ja wcześniej nie przeczytałam tej książki? 😮 Parę lat temu rzuciła mi się w oczy, ale przeciągałam lekturę... i teraz nie mogę uwierzyć, jakie to było dobre ❤️

Po pierwsze, długo już nie płakałam tak dużo na jednej powieści. Serio, musiałam chować się po kątach, aby rodzina nie uznała, że przechodzę jakieś załamanie nerwowe 🤣 A na poważnie, ta...

Po książkę sięgnęłam dzięki polecajce, i co? I się nie zawiodłam. Choć przyznam, że początek trudny. Ciężko się czyta o młodej dziewczynie, która daje wykorzystywać się facetowi, a do tego jeszcze nieudolnie chroni małe dziecko. Początek mocny. Ale tak z miejsca miałam myśl, jak nigdy przy romansie, że to książka, która byłaby niezła na UWAGA! Lekturę szkolną (choć ta cielesna końcówka raczej by nie przeszła…). Ja bym ją w każdym razie podsunęła mojej dorastającej córce. Może historia utkwi w pamięci i jeżeli zdarzy się podobna sytuacja to w stosownym momencie zapali się w rozumku czerwona lampka.

W każdym razie bardzo mi pasuje tempo tej książki, brak przeskoków w czasie i to, że całą historię poznajemy oczami Lilianny (no prawie całą…). Fajnie, bo nie miałam ani razu poczucia, że coś tam zostało skrócone, pominięte. Do tego poza parą głównych bohaterów są jeszcze: Malwina, Arek, Dżas i nieźle przedstawiona postać trzyletniego Oskarka. Dla mnie tu wszystko trzyma się kupy. Dziewczyna po przejściach nie ląduje nagle w ramionach kolejnego typa przyrzekając mu miłość aż po grób. W książce nie ma ani krzty irytującej uczuciowej egzaltacji. Może i zachowanie Mata jest, nazwijmy to oględnie - chamskie, ale fajnie obserwować jak jego stosunek do Lilianny zaczyna być coraz bardziej opiekuńczy. Świetna historia, niby na nieco oklepany temat, ale w takiej dopieszczonej, przemyślanej wersji. Artysta tatuażysta, poraniona dziewczyna muza i tatuaż, który zbliża. Na pewno sięgnę po pozostałe tomy, choć raczej nie w kolejności. Muszę zrobić przeskok do czwórki i lepiej poznać Mateusza. I fajnie, że to taka powieść co powraca w formie e-booka.

Po książkę sięgnęłam dzięki polecajce, i co? I się nie zawiodłam. Choć przyznam, że początek trudny. Ciężko się czyta o młodej dziewczynie, która daje wykorzystywać się facetowi, a do tego jeszcze nieudolnie chroni małe dziecko. Początek mocny. Ale tak z miejsca miałam myśl, jak nigdy przy romansie, że to książka, która byłaby niezła na UWAGA! Lekturę szkolną (choć ta...

@rewi.books

Ten tytuł zauważyłam już wcześniej. Nie jest on nowością.Nie wiem jakim cudem ominęłam go. W końcu jednak postanowiłam poznać tę historię.
Jest to bardzo dobra książka. Historia ta spodobała mi się od pierwszej strony.Poruszane są tutaj niełatwe tematy, takie jak przemoc w rodzinie. Lillianna całkiem inaczej wyobrażała sobie swoje życie. Miała wieść spokojne szczęśliwe życie u boku ukochanego. Skończyło się jednak na piekle, które przeżywała wraz ze swoim synem każdego dnia. W końcu została zmuszona do ucieczki.
Podobała mi się postać Malwiny. To jaką okazała się wspaniałą osobą pomagając Liliannie mimo, że nie znała jej. Historia jest ciekawie poprowadzona, czyta się ją bardzo dobrze. Nie miałam ochoty w ogóle jej odkładać. ,,Lilianna" to nie tylko historia miłosna. To historia o dziewczynie, która mimo młodego wieku przyżyła o wiele za dużo, która chce w końcu być szczęśliwa. Być może od samego początku wiadomo w jakim kierunku potoczy się fabuła książki. Mimo to książkę czyta się swietnie i z zaciekawieniem.

@rewi.books

Ten tytuł zauważyłam już wcześniej. Nie jest on nowością.Nie wiem jakim cudem ominęłam go. W końcu jednak postanowiłam poznać tę historię.
Jest to bardzo dobra książka. Historia ta spodobała mi się od pierwszej strony.Poruszane są tutaj niełatwe tematy, takie jak przemoc w rodzinie. Lillianna całkiem inaczej wyobrażała sobie swoje życie. Miała wieść...

Książka +18. Opowiada o młodości, popełnionych błędach, przemocy rodzinnej. Mam taką nadzieję, że chociaż jedna kobieta po przeczytaniu tej historii uwierzy w siebie, postawi na siebie i opuści przemocowy dom w którym rządzą krzywdzący ją ludzie. Że zobaczy promyczek nadziei.

Książka +18. Opowiada o młodości, popełnionych błędach, przemocy rodzinnej. Mam taką nadzieję, że chociaż jedna kobieta po przeczytaniu tej historii uwierzy w siebie, postawi na siebie i opuści przemocowy dom w którym rządzą krzywdzący ją ludzie. Że zobaczy promyczek nadziei.

Oceny i opis tej książki mnie totalnie zwiodły! Spodziewałam się czegoś o wiele lepszego sięgając po tę książkę. Niestety, ale zaliczyłam porządne rozczarowanie.
Temat przemocowych związków i ich ofiar nigdy nie jest łatwym motywem zarówno do napisania, jak i do przyswojenia przez czytelnika. Więc od razu wiedziałam, że muszę nastawić się na trudną książkę. Ale w trakcie okazało się, że jest ona dla mnie ciężka do przeczytania z zupełnie innych powodów. Po pierwsze - język. Źle mi się to czytało, ponieważ styl pisania autorki jest bardzo prosty, pełno w nim wulgaryzmów, momentami przypominało mi to po prostu takie pisaniny z wattpada. Po drugie - główny bohater, z którym ciężko się utożsamić i do którego trudno poczuć nić sympatii zwłaszcza na początku. Po trzecie - relacja między bohaterami wybucha bardzo szybko, co było w moim odczuciu zupełnie nienaturalne. Po czwarte - odrealniony motyw pomocy głównej bohaterce przez Malwinę, który ciągle mi siedział w głowie przez całą fabułę. Lilianna dostała od razu dach nad głową, dobrze płatną pracę mimo braku wykształcenia, opiekunkę do dziecka i wszystko jak na tacy - dla mnie to kolejne wydarzenie w tej książce kompletnie odbiegające od rzeczywistości, a do tego pokazujące, że bez tak kompleksowej pomocy ofiara przemocy nie jest sobie w stanie poradzić. Jedyne, co pozytywne w tej książce, to motyw tatuażu, który był dobrym pomysłem na połączenie losów Lilianny i Mata. No i dobry research, którego musiała dokonać autorka dotyczący technicznej strony tatuowania oraz motywu autyzmu u dziecka Lilianny i całego procesu diagnozy w poradni. Za to duży plusik. Reszta aspektów tej książki, niestety na duży minus :(

Oceny i opis tej książki mnie totalnie zwiodły! Spodziewałam się czegoś o wiele lepszego sięgając po tę książkę. Niestety, ale zaliczyłam porządne rozczarowanie.
Temat przemocowych związków i ich ofiar nigdy nie jest łatwym motywem zarówno do napisania, jak i do przyswojenia przez czytelnika. Więc od razu wiedziałam, że muszę nastawić się na trudną książkę. Ale w trakcie...