Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers

Okładka książki Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers autora Michael Balzary, 9788381293600
Okładka książki Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers
Michael Balzary Wydawnictwo: Sine Qua Non biografia, autobiografia, pamiętnik
400 str. 6 godz. 40 min.
Kategoria:
biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Acid for the Children
Data wydania:
2019-11-13
Data 1. wyd. pol.:
2019-11-13
Liczba stron:
400
Czas czytania
6 godz. 40 min.
Język:
polski
ISBN:
9788381293600
Tłumacz:
Jakub Michalski
Średnia ocen

7,2 7,2 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers

Średnia ocen
7,2 / 10
324 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers

avatar
20
19

Na półkach:

Lubię takie książki.
Mamy do czynienia z szarpanymi (jak kawałki mięsa w kebabie) wspomnieniami z dzieciństwa i wczesnej młodości autora.
Podoba mi się taka forma wydania, ponieważ nie potrzebujesz dużo czasu by ,,przekonwertować" to co Flea miał na myśli.
Nie jestem fanem paprykarzy, nie mniej książki takie jak te, pozwalają przenieść się do jednego z najdzikszych i najlepszych czasów w historii kraju hamburgeremi i watergatem płynącym - przynajmniej dla mojej skromnej osob,y a to spory plus.

Lubię takie książki.
Mamy do czynienia z szarpanymi (jak kawałki mięsa w kebabie) wspomnieniami z dzieciństwa i wczesnej młodości autora.
Podoba mi się taka forma wydania, ponieważ nie potrzebujesz dużo czasu by ,,przekonwertować" to co Flea miał na myśli.
Nie jestem fanem paprykarzy, nie mniej książki takie jak te, pozwalają przenieść się do jednego z najdzikszych i...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
153
128

Na półkach:

"Blizna" od Kiedisa zawiesiła poprzeczkę dość wysoko, przez co spodziewałem się trochę innej książki.
Flea opisuje czasy dzieciństwa i wczesnej młodości, sprzed powstania RHCP.
Na plus duża liczba odniesień do książek, filmów i muzyki, które wpłynęły na autora.
Krótkie rozdziały, czyta się szybko - w opisie jest 400stron ale to bardziej 'klasycznych' stron.

"Blizna" od Kiedisa zawiesiła poprzeczkę dość wysoko, przez co spodziewałem się trochę innej książki.
Flea opisuje czasy dzieciństwa i wczesnej młodości, sprzed powstania RHCP.
Na plus duża liczba odniesień do książek, filmów i muzyki, które wpłynęły na autora.
Krótkie rozdziały, czyta się szybko - w opisie jest 400stron ale to bardziej 'klasycznych' stron.

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
85
32

Na półkach:

Ta książka zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie, bo Flea skupił się tu na swojej młodości, czasach w których szukał swojej drogi, gdzie wszystko było szalone i nietuzinkowe. Nie ma tu ani grama sławy, jest za to dziecięca radość z pisania o tym co kocha najbardziej i tę autentyczność czuje się bez dwóch zdań.

Ta książka zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie, bo Flea skupił się tu na swojej młodości, czasach w których szukał swojej drogi, gdzie wszystko było szalone i nietuzinkowe. Nie ma tu ani grama sławy, jest za to dziecięca radość z pisania o tym co kocha najbardziej i tę autentyczność czuje się bez dwóch zdań.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

536 użytkowników ma tytuł Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers na półkach głównych
  • 391
  • 132
  • 13
132 użytkowników ma tytuł Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers na półkach dodatkowych
  • 81
  • 11
  • 10
  • 10
  • 8
  • 6
  • 6

Tagi i tematy do książki Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Emigracja Malcolm XD
Emigracja
Malcolm XD
Bardzo dobrze spełnia swoją rolę – humorystycznego, prostego czytadła. Naprawdę zabawne, lekkie. To zapewne literacki grzech tak stwierdzać, ale mi osobiście bardziej przypada do gustu właśnie takie coś, niż chociażby nagrodzone „Ten się śmieje, kto ma zęby" Zyty Rudzkiej, a do tego jest to bardzo solidny punkt odniesienia. W „Ten się śmieje" też mieliśmy przygody „zwykłego, nieidealnego człowieka", jednak tam całość była ponura, smętna, i chociaż samo w sobie to nie jest wadą (wszakże te książki są zupełnie różne),to po prostu mam wrażenie, że przez autorkę i bohaterkę przemawia nieprzyjemna, bezproduktywna gorycz i cynizm. Dla kontrastu „Emigracja" ma w sobie duszę lekką, chociaż mankamentem jest operowanie na tych samych zabiegach językowych, tzn. na przykład trochę zbyt duże nagromadzenie porównań, czyli warsztat pisarski rzeczywiście jeszcze może się znacznie polepszyć. Same w sobie fragmenty są rzeczywiście zabawne, ale przez ich częstotliwość tracą na sile. Styl nieidealny, ale bezpretensjonalny, książka z przymrużeniem oka patrzy na wszystkie sytuacje i ma do nich ludzki dystans, jest w tym jakiś zachwyt po prostu ludzkim istnieniem włącznie z tymi wszystkimi głupotami. Sympatyczny klimat anegdoty snutej przez jakiegoś wujka czy kumpla. Gdyby jakiś znamienity autor napisał dokładnie to samo, to by dostał nagrodę, że „O rety, jakieś innowacyjne jest wprowadzenie internetowego stylu do literatury, cóż to za eksperyment, ta niesamowita, współczesna adaptacja szlacheckiej gawędy obnaża przywary i kompleksy Polaków!". A to po prostu śmieszna, prosta książka.
Kangurowski - awatar Kangurowski
ocenił na71 miesiąc temu
Dwa psy przeżyły Piotr Szmidt
Dwa psy przeżyły
Piotr Szmidt
kolejny raper napisał książkę, na szczęście nie autobiografię łechtającą swój narcyzm i wybujałe ego, tylko książkę, którą da się czytać, w którą da się porządnie wkręcić i przepaść na wiele godzin. ale żeby radość z pochłaniania tekstu udzieliła się czytelnikowi, musi on wcześniej poznać osobowość oraz styl pisania rapera Mesa najlepiej z piosenek bądź felietonów warszawskiej gazety. inaczej będzie miał wrażenie, że to grafomańska nowomowa i odłoży lekturę po pierwszym rozdziale. historia przedstawiona w książce traktuje o producencie muzycznym, trzydziestoparoletnim Walterze, który nie potrafiąc się dostosować do świata w którym żyje, postanawia dostosować świat do swojego życia. a świat ten to Warszawa XXI wieku, w którym lajki, suby, shery, wyświetlenia etc. sterują ludźmi wyznaczając wartości oraz standardy życia. styl pisania rapera może na początku zniechęcić, bo wydaje się przekombinowany oraz za bardzo zakręcony rozpraszającą wielowątkowością. dużo w nim nowomowy, zbędnych wtrąceń z angielskiego, które są pewnie crossem stylu pisania tekstów hip hopowych jak i punchline'ów, mogących śmiało upokorzyć przeciwnika w niejednej bitwie freestajlowej. Mes czasami na siłę chce przekonać czytelnika, że włada wielkim zasobem słów, że używa metafor jeżących włos na głowie i to jest moim zdaniem nie potrzebne, ponieważ wiadomo, że raper taki jak on, niejeden słownik języka polskiego wciągał nosem. na szczęście, gdy tylko przyzwyczaimy się do techniki jaką zaproponował autor w opowiadanej historii, #dwapsyprzeżyły wchodzą w umysł idealnie. cieszy mnie to, że rapowanie, pisane tekstów piosenek solidnie zagruntowało fundamenty do tworzenia literatury. to chyba naturalna kolej rzeczy, bo przecież rap się kiedyś skończy. cieszy mnie również to, że Piotrek ma spory bagaż doświadczeń jeśli chodzi o osobę publiczną i nie odbije mu palma jak tym szaro burym i ponurym instapisarzom, których w jednej chwili ktoś zauważy, a którzy to później nie potrafią odnaleźć równowagi pomiędzy rzeczywistością, a blichtrem stołecznej imprezy z czerwonym dywanem. cieszę się Piotrek, że pokazałeś nas Ślązaków z dobrej strony mimo, że przeżycia Waltera (śląskie imię) mogły zawierać wątki autobiograficzne niekoniecznie miłe. dziękuję także za dużą ilość follow-up'ów z polskiego hip-hopu. tego moim zdaniem brakuje polskiej literaturze. przyznaj Piotrek, że Walter to twoje alter-ego? też mam ochotę czasami kogoś kropnąć.
Polubic_czytanie - awatar Polubic_czytanie
ocenił na61 miesiąc temu
King! Autobiografia Rafał Księżyk
King! Autobiografia
Rafał Księżyk Muniek Staszczyk
King! to autobiografia Muńka Staszczyka pióra znanego dziennikarza muzycznego Rafała Księżyka. Jak to możliwe, że autobiografia pióra nieStaszczyka, a nie po prostu biografia? To kwestia koncepcji – książka ma formę wywiadu okraszonego mnóstwem zdjęć, stopniowo odsłaniającego przed czytelnikiem muńkową prawdę o Muńku. Teoretycznie rzecz biorąc jest tu wszystko. Od wczesnego dzieciństwa spędzonego w częstochowskim bloku i pierwszych podwórkowych znajomości, przez całą podstawówkę i rodzącą się fascynację muzyką, po czasy słynnego IV liceum ogólnokształcącego. Potem powstanie T. Love Alternative, przyjazd do Warszawy, wsiąknięcie w branżę muzyczną, pierwsze festiwale, koncerty, płyty i kasety. Wreszcie sukces. Spodziewany czy niespodziewany, z całą pewnością oszałamiający. W sumie trwający aż do dzisiaj. W książce Muniek koncentruje się na swojej karierze, stopniowym budowaniu pozycji T. Love na muzycznej scenie, a później kolejnych płytach i zmianach personalnych w kapeli. Jednocześnie opisuje swoje życie prywatne. Relacje z kumplami, relacje z branżowcami, sposoby spędzania wolnego czasu. Znalazło się tu miejsce na wyjazd do Londynu za chlebem, problemy alkoholowe, narkotykowe, małżeńskie, wreszcie nawrócenie. Dla fana T. Love’u jest tu mnóstwo konkretów, anegdotek, drobnych ciekawostek. Ktoś, kto za kapelą nie przepada i w ogóle nie śledzi polskiej branży muzycznej, nie wie, kim był Panas, Brylewski, co grała Szwagierkolaska i gdzie są Hybrydy, King! może być drogą przez mękę. Muniek swobodnie operuje nazwami, rzuca tytuły płyt, nazwiska muzyków, ksywki swoich kumpli, w efekcie łatwo się w tym wszystkim pogubić. Z drugiej strony to wielka frajda poczytać o kapelach, które przepadły już dawno w pomrokach dziejów, a kiedyś grały na takim Jarocinie. Albo w konkurencyjnym liceum z Częstochowy, bo i takie są tu wstawki! Dla mnie to naprawdę fantastyczna książka, taka „ultimate kopalnia wiedzy” o Staszczyku. Tyle że ja kibicuje Muńkowi od wielu dekad, niejedną jego kasetę zajechałem i niejeden już koncert zaliczyłem. Wiem jednak, że chętnie sięgnę po inne książki Księżyka. Bo to jest konkret, a nie jakieś nudnawe bajeczki, które często serwuje się w zachodnich biografiach. Więcej recenzji: https://zdalaodpolityki.pl/category/ksiazka/ Zapraszam do współpracy autorów i wydawców!
Michał Zacharzewski - awatar Michał Zacharzewski
ocenił na810 miesięcy temu
Jak nakarmić dyktatora Witold Szabłowski
Jak nakarmić dyktatora
Witold Szabłowski
Każdy potrzebuje jeść, żeby prawidłowo funkcjonować, ale nie każdego dieta jest interesująca na tyle, aby pisać o tym książki. Niemniej w przypadku osób znanych to zainteresowanie rośnie i ma ono różne podłoże. Jeśli zaś chodzi o książkę Witolda Szabłowskiego o karmieniu dyktatorów, moje zainteresowanie skupiło się na tym kim byli ludzie, którzy zostali kucharzami dyktatorów, jaka była ich droga życia przed i po tej misji. Jak sobie radzili z tym co ich pracodawcy czynili względem społeczeństwa, jeśli w ogóle mieli jakieś prywatne refleksje. Intrygowało mnie również jak autor dotarł do tych osób. "Jak nakarmić dyktatora" to spojrzenie na byłych despotów i pogromców swoich współmieszkańców, przez pryzmat tego czym się żywili i jak to czynili, zwłaszcza wówczas kiedy poobarażani na inne kraje zamykali granice, a wtedy zabrakło żywności dla obywateli, jak sami sobie radzili? Autor podaje nam opowieści jak dania, które zajadali Saddam Husajn, Enver Hodża, Fidel Castro, Idy Amin i Pol Pot. Ta śmietanka krwawych rządów w Iraku, Albanii, Ugandy, Kuby i Kambodży miała się kulinarnie całkiem nieźle w porównaniu z tym co zafundowali swoim współmieszkańcom. Pozwalali sobie na dania wysublimowane, dietetyczne, ekskluzywne, wymyślne, a czasem trzeba było ich pilnować, żeby regularnie się odżywiali. W tych opowieściach znajdziemy również ich ulubione dania i nieco przepisów. Z zaciekawieniem i uwagą wczytywałam się w losy ludzi, którzy zostali kucharzami, każdy z nich miał inne losy, czasami "przechodzili" z rąk do rąk, czasami byli "wyciągani" z hoteli, czasami z domowych kuchni. Ta opowieść pokazuje różnorakie mechanizmy pracy, powiązań i wpływania na ludzi. Książka ciekawa, złożona, wielowarstwowa. Opowiada o emocjach, oddaniu "misji", albo nawet służbie często bardzo trudnej i niebezpiecznej i o konsekwencjach stanowiska, tak dyktatorów jak i kucharzy. Oczywiście jak to u Szabłowskiego sami mamy wyciągnąć wnioski i dokonać oceny i/lub refleksji.
Agnieszka - awatar Agnieszka
oceniła na719 dni temu
Dzika rzecz. Polska muzyka i transformacja 1989-1993 Rafał Księżyk
Dzika rzecz. Polska muzyka i transformacja 1989-1993
Rafał Księżyk
Polska scena muzyczna w okresie transformacji ustrojowej po 1989 roku. Autor stara się zrozumieć, jak zmiany społeczne i polityczne wpłynęły na rozwój muzyki w Polsce, a także na artystów, którzy stawali się wówczas głosami nowej rzeczywistości. To był niezwykły czas, który wywołał eksplozję i jak w soczewce skupił najciekawszych undergroundowych artystów i najdziwniejsze alternatywne zjawiska. Fascynująca podróż w czasy transformacji ustrojowej 1989-1993, kiedy polska scena muzyczna eksplodowała kreatywnością i wolnością. Autor wnikliwie opisuje narodziny kultury alternatywnej, od punku przez rave po alternatywę, oraz miejsca, które stały się jej epicentrum – legendarne kluby, koncerty i undergroundowe inicjatywy. To opowieść o artystach, którzy w chaosie tworzyli nową rzeczywistość, często balansując na granicy kontrkultury i komercji. Książka zabiera nas za kulisy tamtych lat: efemeryczne kluby jak Fugazi czy Filtry, pierwsze profesjonalne wideoklipy, piracki rynek kasetowy i szemrane kontrakty. To także obraz czasów pełnych napięć – między wolnością a trudnościami kapitalizmu. Księżyk wprawnie łączy anegdoty z analizą kulturową, ukazując, jak muzyka stała się głosem nowej epoki. „Dzika rzecz” to nie tylko lektura dla fanów muzyki – to kronika narodzin społeczeństwa obywatelskiego i hołd dla twórczej energii lat 90. Gotowi na sentymentalną podróż do czasów, gdy wszystko było możliwe? 🎶
Krystian Ozon - awatar Krystian Ozon
ocenił na61 rok temu

Cytaty z książki Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers

Więcej
Michael Balzary Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers Zobacz więcej
Michael Balzary Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers Zobacz więcej
Michael Balzary Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers Zobacz więcej
Więcej