Syberia. Moje miejsce na ziemi

Bardzo interesująca i wciągająca ... do połowy. Dlatego 5 gwiazdek.

Bardzo interesująca i wciągająca ... do połowy. Dlatego 5 gwiazdek.

Już od samego początku czytania wątpiłem w to, że ta książka jest autobiografią, gdyż rozpoczęła się niczym film akcji, Theodor Kroger próbował przekroczyć granicę w drodze do swojej ojczyzny-Niemiec, przemykając ją swoim sportowym autem. W końcu zostaje pojmany i następuje moja ulubiona część książki utrzymywana w przygnębiającej atmosferze przesłuchań i pobytów w odosobnionej celi bez jakiegokolwiek źródła światła oraz podnoszącym się poziomem wody. Autor w tej części książki naprawdę dobrze postarał się o oddanie ogarniającego go uczucia obłędu. W dalszym, znacznie dłuższym segmencie atmosfera jest już prawdziwie sielankowa. Bardzo miło się czyta jak Niemiec pośrodku Syberii staje się sensacją i pokazuje mieszkańcom Nikitna zachodni świat. Kroger doprowadza nawet do ogromnego rozwoju miasta, a do tego podejrzanie jak na rzetelną autobiografię, żadne z jego przedsięwzięć nie ma wad i jest tak perfekcyjne, że nie znajdzie się nikt, kto by pod koniec je krytykował. Miałem nadzieję, że po pobycie na Syberii bardziej obiektywnie podejdzie do siebie i wytknie sobie błędy młodości. Druga rzecz jaką wyjątkowo koloryzuje to mieszkańcy np. Tatarzy, którzy traktują go odrazu (oczywiście po odebraniu przez Theodora pieniędzy z Petersburga) jak członka rodziny, a nawet pozwalają mu wziąć ze sobą ich siostrę. Nie pasuje mi w tej książce także brak jakichkolwiek przemyśleń przy kluczowych momentach fabuły, które nie są jednoznacznie moralne, za przykład może posłużyć rozstrzelanie mieszkańców wioski Zaukolsk, w której wybuchła epidemia, gdzie pisarz ogranicza się jedynie do stwierdzenia, że po tym wydarzeniu nikt z nikim nie rozmawiał. Końcówka zupełnie rozwiewa wątpliwości dotyczące prawdziwości przedstawianej historii, w Rosji szaleje wojna domowa, przez co zimowe zapasy nie docierają na czas, praktycznie wszyscy mieszkańcy Nikitna umierają, nawet syn Theodora Piotr oraz matka małego Piotra. Na miejscu autora napisałbym: “I wtedy umarłem” ale nie, przeżył głównie dzięki osobom, które niedługo po tym zmarły. Po tych wydarzeniach powrócił do Niemiec, po czym wrócił do Rosji a z Nikitna nie ostało się nic. Nie polecam tej książki, osobom, które czytają pamiętniki zesłańców. Ale gdyby usunąć na bok autentyczność to jest to miła powieść obyczajowa, trochę przygodowa no i romansowa.

Już od samego początku czytania wątpiłem w to, że ta książka jest autobiografią, gdyż rozpoczęła się niczym film akcji, Theodor Kroger próbował przekroczyć granicę w drodze do swojej ojczyzny-Niemiec, przemykając ją swoim sportowym autem. W końcu zostaje pojmany i następuje moja ulubiona część książki utrzymywana w przygnębiającej atmosferze przesłuchań i pobytów w...

historia mieszkańców małego miasteczka w Syberii w czasie i wojny światowej gdzie jak na dłoni widać jak różnią się od siebie Niemcy i Rosjanie

historia mieszkańców małego miasteczka w Syberii w czasie i wojny światowej gdzie jak na dłoni widać jak różnią się od siebie Niemcy i Rosjanie

Książka zapewne miała być autobiografią. Takich bzdur i mitów dawno nie czytałem, a połowa przygód to literacka fikcja autora. Od nonsensownych opowieści że do wilka należy strzelać pod włos, bo ma gęste futro i kula go nie przebije, po opowieść o spotkaniu z hunami którzy żyli niczym zaginione plemię w Permskiej obłasti. O polowaniach autor wypisuje tak niestworzone rzeczy, że na żadnym z nich z pewnością nie był. Takich fikcyjnych opowieści w książce jest całe mnóstwo.
Na + zasługuje dobre jej tłumaczenie.

Książka zapewne miała być autobiografią. Takich bzdur i mitów dawno nie czytałem, a połowa przygód to literacka fikcja autora. Od nonsensownych opowieści że do wilka należy strzelać pod włos, bo ma gęste futro i kula go nie przebije, po opowieść o spotkaniu z hunami którzy żyli niczym zaginione plemię w Permskiej obłasti. O polowaniach autor wypisuje tak niestworzone...

Niemiec z bogatej, petersburskiej rodziny na Syberii. Wydaje się, że temat bardzo chwytliwy, a jednak tak nie jest. Bo, prawdę mówiąc, w porównaniu z innymi dziełami traktującymi o zsyłce na Sybir książka Krogera wypada po prostu blado. Raczej nie.

Niemiec z bogatej, petersburskiej rodziny na Syberii. Wydaje się, że temat bardzo chwytliwy, a jednak tak nie jest. Bo, prawdę mówiąc, w porównaniu z innymi dziełami traktującymi o zsyłce na Sybir książka Krogera wypada po prostu blado. Raczej nie.

Nieco megalomańska koncepcja na napisanie książki o Syberii.
Mało tego, jest to grafomania w czystym wydaniu. Styl autora to brak stylu.
Cala fabuła kręci się dookoła bohatera, który wprawdzie trafia do więzienia, a potem zostaje wywieziony na sam kraniec Rosji. Na tym kończy się jego "kariera" więźnia. Zostaje zwolniony dzięki protekcji i pieniądzom bogatych rodziców. I wtedy jawi nam się jako połączenie
Indiany Jonesa z Agentem 007, można jeszcze dorzucić Martina Lutra.
Wszystko czego się dotknie zamienia się w złoto;) Przemawia do ludzi , a oni słuchają go bez zastrzeżeń. Chojną ręką rozdaje łapówki. Chce mieć kawiarnię? Ależ proszę bardzo, jeńcy wojenni budują kawiarnię.
A w ogóle gdyby nie on to wszyscy w miasteczku pomarli by z głodu;)
W swojej dobroci posuwa się nawet do współudziału w spaleniu wioski wraz z jej mieszkańcami, no, ale przecież po to żeby nie rozniosła się zaraza. Usprawiedliwiamy, ależ oczywiście....
To nie książka o Syberii, proszę tak nie oszukiwać czytelników, to bajka.

Nieco megalomańska koncepcja na napisanie książki o Syberii.
Mało tego, jest to grafomania w czystym wydaniu. Styl autora to brak stylu.
Cala fabuła kręci się dookoła bohatera, który wprawdzie trafia do więzienia, a potem zostaje wywieziony na sam kraniec Rosji. Na tym kończy się jego "kariera" więźnia. Zostaje zwolniony dzięki protekcji i pieniądzom bogatych rodziców. I...

Całkiem dobra, jeśli umieścić by ją w kategori stience fiction. Autor, a zarazem bohater puścił wodze wyobraźni i już się w tym nie zatrzymał, nawet na ostatniej kartce powieści.

Całkiem dobra, jeśli umieścić by ją w kategori stience fiction. Autor, a zarazem bohater puścił wodze wyobraźni i już się w tym nie zatrzymał, nawet na ostatniej kartce powieści.

Książkę poleciła mi pani w bibliotece, a że uwielbiam książki o tematyce wojennej skusiłam się.
Zsyłka na Sybir nie jest mi obca, gdyż mój dziadek spędził tam lata młodości w czasie II wojny światowej. Inna wojna, ale chyba aż tak bardzo nie mogło się to różnić?
Opisy w książce, choć miejscami przygnębiające, nie zrobiły na mnie większego wrażenia. Miłość głównych bohaterów była tak słodka, że aż mnie zaczęło mdlić. Opisy samej Syberii na pewno ciekawe, ale sama książka aż tak mnie nie zaciekawiła.

Książkę poleciła mi pani w bibliotece, a że uwielbiam książki o tematyce wojennej skusiłam się.
Zsyłka na Sybir nie jest mi obca, gdyż mój dziadek spędził tam lata młodości w czasie II wojny światowej. Inna wojna, ale chyba aż tak bardzo nie mogło się to różnić?
Opisy w książce, choć miejscami przygnębiające, nie zrobiły na mnie większego wrażenia. Miłość głównych...

książka ta to rzeczywisty zapis wspomnień autora. wydana po raz pierwszy w 1934 roku, teraz wznowiona. to tam, na miejscu swego zesłania, poznał przyjaźń, nienawiść, miłość, szacunek i pogardę. książka ukazuje jak dalece przewrót w Rosji zmienił oblicze całego miasteczka, które najpierw wywindowało do góry (to przed rewolucją),by stoczyć się w przepaść. książka opowiada o tak ciekawych miejscach, że chciałoby się wiedzieć, czy istnieje nadal Nikitino? a co z wioską Zabytoje? czy udało im się odgrodzić na zawsze od świata, tak jak chcieli? a co z wioską Hunów, odgrodzoną bagnami, zamieszkałą przez częściowo dzikich ludzi? czy dotarła tam cywilizacja? te pytania wciąż pobudzają moją wyobraźnię.

książka ta to rzeczywisty zapis wspomnień autora. wydana po raz pierwszy w 1934 roku, teraz wznowiona. to tam, na miejscu swego zesłania, poznał przyjaźń, nienawiść, miłość, szacunek i pogardę. książka ukazuje jak dalece przewrót w Rosji zmienił oblicze całego miasteczka, które najpierw wywindowało do góry (to przed rewolucją),by stoczyć się w przepaść. książka opowiada o...

Książka o tym, jak Syberia potrafi człowiekowi wiele zabrać, ale i również wiele dać.

Książka o tym, jak Syberia potrafi człowiekowi wiele zabrać, ale i również wiele dać.