Cytaty z tagiem "ryszard kapuściński" [6]

Człowiek jest z natury istotą złą, której potępieńczą rozkosz sprawia uleganie pokusom, a zwłaszcza pokusie nieposłuszeństwa, posiadania i rozpusty. Dwie żądze plenią się bowiem w duszy człowieka – żądza agresji i żądza kłamstwa. Jeżeli nie pozwolić mu, żeby krzywdził innych, będzie sobie samemu zadawał krzywdę, jeżeli nie napotka nikogo, aby go okłamać, sam siebie w myślach okłamie.

Jeżeli przyjmiemy, że Lao-tse żył i byt starszy od Konfucjusza, to możemy też uznać za
prawdziwą opowieść, wielokrotnie później powtarzaną, jak to młody Konfucjusz odbył
wędrówkę do miejsca, w którym żyt mędrzec Lao-tse, i poprosi! go o radę - jak żyć?
„Pozbądź się arogancji i pożądliwości - odpowiedział starzec - pozbądź się nawyku
schlebiania i nadmiernej ambicji. Wszystko to wyrządza ci szkodę. To tyle, co mam ci dopowiedzenia".

Na początku dziennikarstwo nie przynosi wielkich profitów. Zresztą prawie wszyscy raczkujący dziennikarze to ludzie niezbyt zasobni, którzy przez wiele lat nie mają szansy cieszyć się dobrobytem. Panuje tu ściśle feudalny model: rangę zyskuje się z wiekiem, do tego potrzeba czasu. Wielu młodych dziennikarzy, których frustruje harówka za bardzo niskie wynagrodzenie, traci pracę i nie znajduje innej. To wszystko wchodzi w skład naszej profesji, więc trzeba być cierpliwym i pracować. Nasi czytelnicy, słuchacze i widzowie są ludźmi bardzo mądrymi, którzy szybko rozpoznają wartość naszej pracy i równie szybko zaczynają kojarzyć ją z naszym nazwiskiem. Oni wiedzą, do którego dziennikarza otrzymają coś wartościowego. I to jest właśnie ten moment, który nas kwalifikuje do pracy. To nie nasz szef o tym decyduje, lecz czytelnicy.

...bo te inne światy, inne kultury to są zwierciadła, w których
przeglądamy się my i nasza kultura. Dzięki którym lepiej rozumiemy samych siebie, jako że nie możemy określić swojej tożsamości, dopóki nie skonfrontujemy jej z innymi.

Ry­szard Kapu­ściń­ski swoje pierw­sze spo­tka­nie z In­dia­mi ujął lapi­dar­nie: roz­pacz igno­ran­cji, bez­bron­ność nie­wie­dzy, kalec­two nie­zna­jo­mo­ści ję­zy­ka. Repor­ter cho­dził uli­cami miast i czuł się przy­tło­czony cię­ża­rem nad­miaru. W każ­dej dzie­dzi­nie nie­skoń­czo­ność bogów, mitów, wie­rzeń i języ­ków, ras i kul­tur. We wszyst­kim i wszę­dzie, gdzie spoj­rzeć i o czym pomy­śleć za­czy­na się ta o za­wrót głowy przy­pra­wia­jąca nie­skoń­czo­ność W każ­dej dzie­dzi­nie nie­skoń­czo­ność bogów, mitów, wie­rzeń i języ­ków, ras i kul­tur. We wszyst­kim i wszę­dzie, gdzie spoj­rzeć i o czym pomy­śleć za­czy­na się ta o za­wrót głowy przy­pra­wia­jąca nie­skoń­czo­ność – pisał w Podró­żach z Hero­do­tem.

Jak pisze Ryszard Kapuściński w "Hebanie": Cała ta filozofia pogardy i nienawiści, podłości i zdziczenia, nim zainspirowała budowę Kołymy i Oświęcimia, została wieki wcześniej sformułowana i zapisana przez kapitanów "Marthy" i "Progresso", "Mary Ann" czy "Rainbow" w ich kabinach, kiedy patrząc przez okno na lasy palmowe i rozgrzane plaże, czekali na swoich statkach, uczepionych wysp Sherbro, Kwale czy Zanzibar, na załadunek kolejnej partii czarnych niewolników.