Możesz na zawsze pozostać dokładnie taki sam. Jak długo będziesz zwlekał z rozpoczęciem czegoś nowego, tak długo eliminujesz zmianę i związane z tym ryzyko.

Będąc znudzony, czynisz kogoś lub coś innego winnym twego nieszczęsnego stanu, tym sposobem oddalając od siebie odpowiedzialność i kładąc ją na karb nudnego zajęcia.

Postanów, że żyjesz okresach pięciominutowych. Zamiast myśleć o zadaniach w kategoriach długofalowych, pomyśl o chwili obecnej.

Popraw się na głos, kiedykolwiek szukasz akceptacji. W ten sposób staniesz się świadomy swoich tendencji i będziesz ćwiczył nowe reakcje.

Zwlekanie umożliwia ci żywienie złudnego przeświadczenia, że jesteś kimś innym, niż naprawdę jesteś.

Zdobądź się na odwagę podjęcia czynności, której dotychczas unikałeś. Jeden akt odwagi może wyeliminować cały strach. Przestań sobie wmawiać, że wszystko musisz wykonać dobrze. Pamiętaj, że samo działanie jest o wiele ważniejsze.

Zamiast tracić chwile bieżące na wszelkiego rodzaju paraliżujące zdenerwowanie czymś, co odkładasz na później, przejmij kontrolę nad tym autodestrukcyjnym zachowaniem i żyj teraz! Przestań "gdybać, krytykować czy żyć nadzieją". Bądź człowiekiem czynu.

Co więcej, unieszczęśliwiał się, wierząc, że sądy innych o nim są ważniejsze od jego własnej opinii o sobie.

Wszechświat nie słyszy tego, co mówisz.
Wszechświat słyszy to, co czujesz.

Kiedy przychodzimy na ten świat,płaczemy,zaś wszyscy inni cieszą się.Kiedy zaś z niego schodzimy,cieszymy się,a pozostali płaczą.Może dzieci płaczą,ponieważ tęsknią za miejscem,z którego przyszły.Jeśli tylko otwartym sercem i umysłem wsłuchamy się w nasze maleństwa,wiele się od nich nauczymy,i dzięki temu być może pomożemy przyszłym pokoleniom zarówno pamiętać,skąd przyszły,jak i odtwarzać w pamięci tę niesamowitą,ekscytującą podróż do świata fizycznego.

Ludzie zawsze obwiniają okoliczności za to, czym są. Ja nie wierzę w okoliczności. Ludzi, którzy odnoszą sukcesy na tym świecie, sami szukają odpowiadających im okoliczności, a jeśli nie mogą ich znaleźć, to je tworzą.
George Bernard Shaw.

Ludzie o sztywnym podejściu do życia nie rozwijają się. Mają tendencję do robienia rzeczy w ten sam, ustalony sposob.

Pozwalając sobie na aktywne przeżywanie rzeczywistości, zamiast spogladania przez różowe okulary oczekiwań, odkryjesz, że nieznane jest fascynujące.

Judy postrzegała wspólne życie małżeńskie jako rozgrywkę opartą na dzieleniu. Jeden dla mnie jeden dla ciebie. Wszystko musi być sprawiedliwe. Jeśli nie postępuję w ten sposób, ty musisz czynić podobnie. Nic dziwnego, że czuła się zazwyczaj urażona, bardziej zaangażowana naprawianiem wyimaginowanych niesprawiedliwości niż na przykład pracą nad ulepszaniem swego małżeństwa.

Oceniała postępowanie swojego męża w relacji do własnego zachowania, a swoje szczęście jako wynik zachowania męża. Gdyby przestała to nie kończące się rozliczenie i zaczęła interesować się tym, czego sama chce, bez poczucia zadłużenia u partnera, wówczas jej związek znacznie by się poprawił.

Tłem niemal wszystkich nerwic jest uznawanie czyjegoś postępowania za ważniejsze niż własne.

Jak długo żądasz mistycznej sprawiedliwości i prowadzisz swój spis "plusów i minusów", tak długo możesz poświęcać swój czas na teoretyczne rozważania o sprawiedliwości, zamiast zająć się sprawami związanymi z twoim aktualnym życiem.

Zadaj sobie istotne pytanie: "Czy niesprawiedliwości miną, jeśli będę się nimi denerwować?". Na pewno nie. Atakując owo błędne myślenie powodujące twoje zdenerwowanie, znajdziesz się na dobrej drodze oddalajacej cię od pułapki sprawiedliwości.

Jeśli zauważysz, że twój ojciec nie zgadza się z tobą i nawet zaczyna być zły, to zamiast zmieniać swoją pozycję lub bronić się, odpowiedz po prostu: "To ty wytracasz się z równowagi i to ty uważasz, że ja nie powinienem myśleć tak, jak myślę".

Najlepszą rzeczą na smutki- odpowiedział Merlin, zaczynając pukać z fajki- jest uczyć się czegoś. Jest to jedyny sposób, który nigdy nie zawodzi.

Pamiętaj, że zgodnie z definicją niepokój blokuje twoją aktywność w teraźniejszości z powodu czegoś, co może, ale nie musi wydarzyć się w przyszłości.

Poczucie winy koncentruje się na przeszłości, niepokój na przyszłości.

Zmartwienia nie pozwalają aktywnie żyć. Gdy się martwisz, siedzisz i rozmyślasz, gdy działasz, wychodzisz życiu na przeciw.

Niepokój czyni ciebie pasywnym, co jest oczywiście prostsze, ale daje mniej satysfakcji niż postawa człowieka aktywnego i pełnego zaangażowania.

Nauczysz się spontaniczności, pozwalając sobie na konfrontacje z nowymi ludźmi i nowymi poglądami. Przesady są jak zaryglowane wrota, które nie pozwalają tobie poznać nowych, zagadkowych obszarów i uniemożliwiają rozwój.

Zastanów się, dlaczego chcesz przeżywać każdy dzień tak samo jak poprzedni, bez możliwości rozwoju osobowości?

Obawa przed czymś niezrozumiałym i nieokreślonym jest silnym uczuciem i jak długo pozostaniesz w obrębie tego, co znasz, masz kontrolę nad tą obawą, bez względu na to, jaki uszczerbek ponosisz w zakresie swego rozwoju i spełniania się.

Carlos Castaneda nazywa człowiekiem wiedzy osobę, która działa bez namysłu, nie tracąc czasu na zastanawianie się, co należy zrobić, czy przewidywanie skutków, które wywoła jego działanie... Człowiek wiedzy nie zapomina o tym, że straci życie przedwcześnie, jeśli będzie zwlekał; nie zapomina, gdyż widzi, że wszystko ma jednakowe znaczenie... (...) sprawuje kontrolę nad szaleństwem, jakie znamionuje życie ludzkie.

Porzuć porównania oparte na czynnikach zewnętrznych. Miej własne cele, niezależnje od tego, co robi Tom, Dick, czy Henry.

Matka nie jest osobą, na której można się opierać, lecz osobą sprawiającą, że opieranie staje się zbędne.