(...) zaangażowanie oznacza gotowość na pojawienie się zmartwień i samokrytycznych myśli, na odczuwanie wstydu i strachu o różnej intensywności oraz na działanie - mimo tego wszystkiego - zgodnie z własnymi wartościami.

Prawdziwe słuchanie nie polega jedynie na zachowaniu milczenia, podczas gdy druga osoba mówi. Prawdziwe słuchanie oparte jest na intencji zaangażowania się w jeden z następujących celów:
1. Zrozumienie drugiej osoby.
2. Cieszynie się jej obecnością, zainteresowanie rozmową.
3. Nauczenie się czegoś.
4. Udzielenie pomocy lub pocieszenie.

Jeśli naprawdę chcesz kogoś zrozumieć, nie ma na to innego sposobu, jak tylko wysłuchać tę osobę uważnie. Takie słuchanie przychodzi łatwo, kiedy dobrze się nam rozmawia, dobrze się bawimy lub chcemy się w trakcie rozmowy czegoś nauczyć. Gdy chcesz komuś pomóc wyrazić to, co czuje, musisz zaangażować się i słuchać. Kluczem do prawdziwego i uważnego słuchania jest pragnienie i zamiar.

7. Utożsamianie się.
Wszystko, co słyszysz, przypomina ci coś, co ty zrobiłeś czy przeżyłeś. Tak zajęty jesteś swoimi ekscytującymi opowieściami, że nie masz czasu, aby naprawdę usłyszeć i poznać drugą osobę.
8. Udzielanie rad
Preparując swoje sugestie i przekonując rozmówcę, aby "tylko spróbował" zrobić to, co sugerujesz, możesz przeoczyć to, co najważniejsze. Możesz nie rozpoznać uczuć - nie zauważyć i nie uszanować bólu. Twój rozmówca będzie się czuł samotny, ponieważ go nie wysłuchałeś, nie byłeś obecny dla niego.
9. Sprzeciwianie się
"Gaszenie" jest standardową barierą utrudniajacą prawdziwe wysłuchanie. Sprawia, że komunikacja szybko przybiera formę stereotypowych wzorców: każda ze stron powtarza litanię znanych i wrogich stwierdzeń.
Technika dyskontowania polega na tym, że za każdym razem, gdy słyszysz komplement, natychmiast wyliczasz wszystko, co może obniżyć twoją wartość. Osoba wypowiadająca komplement nie czuje się usatysfakcjonowana, gdyż nie jest pewna, czy rzeczywiście usłyszałeś jej pochwałę. I ma rację - nie usłyszałeś.

10. Przekonanie o swojej racji
Jeśli masz niewzruszone przekonania; niegdy nie przyznajesz się do błędów - nie nazywasz rzeczy po imieniu - więc nie uczysz się na nich i cały czas je popełniasz.
11. Zmiana toru - nagła zmiana tematu
Chcesz w ten sposób uniknąć niepokoju lub dyskomfortu słuchania drugiej osoby i poważnego traktowania jej słów.
12. Zjednywanie
Słuchasz na pół uważnie - na tyle tylko, aby nie zgubić wątku - ale nie angażujesz się naprawdę. Nie dostrajasz się do rozmówcy - chcesz tylko zjednać go sobie. Badacz co, mówi.

BARIERY UTRUDNIAJĄCE UWAŻNE SŁUCHANIE
1. Porównywanie
2. Domyślanie się.
3. Przygotowywanie odpowiedzi
4. Filtrowanie
To słuchanie wybiórcze (słów i emocji).
Inny sposób filtrowania informacji to unikanie słyszenia pewnych wypowiedzi - zwłaszcza negatywnych, krytycznych, nieprzyjemnych czy zagrażających. Nie pamiętamy pewnych i formacji, tak jakby nigdy nie zostały wypowiedziane.
6. Skojarzenia
Kiedy jesteśmy znudzeni czy zniecierpliwieni rozmową, mamy większą skłonność do uciekania w łańcuch skojarzeń. Dotyczy to nas wszystkich. Czasem potrzeba ogromnego wysiłku, aby naprawdę słuchać. Jednak, jeśli zdarza Ci się to z pewnymi określonymi osobami, być może za mało się starasz, aby je poznać lub docenić. A na pewno oznacza to, że niezbyt doceniasz to, co mają do powiedzenia.

Schemat obejmuje silnie oddziałujące przekonania podstawowe i uczucia, które przyjmujesz za pewnik i według których żyjesz. Od chwili powstania odgrywa on kluczową rolę w twoim funkcjonowaniu w świecie, pomagając ci ów świat zrozumieć; stanowi dla ciebie niepisane, uniwersalne prawo. Aby schemat się utrwalał i kierował twoim zachowaniem, wystarczy mu sygnał z otoczenia, który sankcjonuje jego rolę - swego rodzaju uruchamiający go bodziec. W takich chwilach schemat zyskuje ogromny wpływ, wywołując w tobie miliony obaw, nieprzyjemnych emocji i dysfunkcyjnych myśli - oraz na przykład poczucie wadliwości.

Ile razy zadawano Ci pytanie "Co słychać?", a Ty odpowiadałeś "w porządku"?
Czy banalność i nieszczerość tego rytuału nie doprowadza Cię do szału? Jeżeli tak, odstąp od tej niepisanej zasady i ciesz się dreszczem uczciwego "Co słychać?".
Odpowiadaj niestandardowo na to typowe pytanie...
Co słychać?
- Od kiedy tabletki Ecstasy pojawiły się na rynku czuję się wspaniale;
- Strasznie się czuję. Od 1987 roku cierpię na depresję;
- Jestem załamany. Nikt mnie nie kocha;
- Tak bym chciała, żeby mnie ktoś przeleciał;
- Wciąż nie mogę się wyleczyć z wymiotów chlustających;
- Cieszę się absurdami;
- U mnie fatalnie. Mój diler haszu umarł na rozedmę...