Żyjemy w cieniu szubienic, mój drogi Alvaro, i musimy zginać kark przechodząc pod nimi. Inaczej biada nam. Kto nie respektuje konwenansów i przesądów, ryzykuje, iż spotka się z nieufnością lub szyderstwem.

Czytelnik zapewne zdumiał się nie mniej niż Alvaro na widok Leoncia (...).

Niewolnictwo jako takie jest niegodziwością, odrażającym wrzodem na ciele narodu, który je toleruje i ochrania.

(...) dusze wrażliwe i pełne dobroci łatwiej zapominają o nienawiści niż o miłości.

Często bywa, że anioł jęczy w jarzmie niewoli, gdy szatan wynosi się na szczyty władzy.

W progu leżał martwy Leoncio w kałuży krwi.

Kto miał nieszczęście urodzić się niewolnikiem złego pana, zawsze będzie cierpiał, obojętnie, gdzie trafi: tu czy tam. Niewola to przeklęty los! Ale to nie Bóg tak świat urządził. To wynalazek diabła.

Trwała więc w rozterce jak samobójca który staje na skraju przepaści, zdecydowany rzucić się w otchłań, lecz w ostatniej chwili cofa się w popłochu.