Najchętniej zapytałbym się burżuazję, jak można znaleźć czas dla pięciorga dzieci, jednego męża i kochanka.

Melancholia, wydaje mi się, sprzyja mętniactwu; jest ucieczką od konkretu, duszącym brakiem koncentracji.

Zastanawiam się, jak pisać o tym mieście. Przeplatanie się historii sprawia, że trudno mi się zdecydować, w jakim czasie pisać. Przeszłość nie jest tu bardzo przeszła, a teraźniejszość, telepiąca się w mojej torbie, jest bardzo, bardzo stara. Czasy są płynne i trudne do upilnowania (s. 91).

...dość wysoki, choć nieco poniżej średniego wzrostu... (str. 55).

Były to miniaturowe rzeźby do trzymania w dłoniach, drobiazgi, które dodawały splendoru salonowi czy buduarowi. (str. 67).