Kobieta nie może poświęcić wolności dla małżeństwa. Taki jest prosty fakt.

- Nasze małżeństwo to nasza sprawa. Co robimy i jak to robimy, to wyłącznie nasz wybór. Idziemy własną drogą. O to chodzi w małżeństwie - o wspólną drogę. Inni mogą do nas dołączyć, mogą nas wspierać albo mogą pójść do diabła. Czas pokaże, czy to na pewno jest właściwa ścieżka. Ale z niej nie zejdziemy, chyba że wspólnie zdecydujemy, że tego chcemy i że to najlepsze dla naszego małżeństwa.

Jeśli kogoś kochasz, puść go wolno. Jeśli do ciebie wróci, należy do ciebie. Jeśli nie, widać tak musiało być".

Musimy się dla siebie poświęcić, Tami. Zaangażować. O to chodzi w małżeństwie, a przynajmniej powinno. Moje małżeństwo winno być nierozerwalnym oddaniem. Musimy się trzymać blisko, jakbyśmy byli dla siebie kamizelkami ratunkowymi, a nasza łódź przewróciła się na oceanie. jesteśmy tylko my dwoje. Musisz trzymać mnie za rękę, jakbyś nigdy miała nie puścić.

W mojej ojczyźnie, w Iranie, który tak głęboko we mnie siedzi, na dobre i na złe, do miłości ma się prawo tylko za zamkniętymi drzwiami.

- Przysięgam, dziewczyno z Persji. Prawdziwa miłość odgania wszystkie strachy.

Nawet jeśli przegramy, to wygramy. I póki o siebie walczymy, będziemy wygrani.

Małżeństwo to jedyna wojna,w której wrogowie ze sobą sypiają.

Kulturalni ludzie uczą się kultury od niekulturalnych.

Czasami za wolność trzeba zapłacić pewną cenę.

Jeśli czegokolwiek się w życiu nauczyłam, to tego ,że każda radość ma swoją cenę. Tylko nie zawsze wiadomo jaką".

Co wiatr przyniósł,to i wiatr zabierze.

Zakazana radość smakuje jeszcze lepiej.

Można zabrać dziewczynę z Iranu,ale nie da sie zabrać Iranu z dziewczyny.

Wolność-zaczynam zdawać sobie z tego sprawę-to nie zauważać,że jest się wolnym.

Nie przypuszczałam jednak,że znajdywanie w sobie energii,gdy żyje się ledwie połową życia,jest takie trudne.