Ktokolwiek mówi, że nie ma wyboru, jest po prostu zbyt leniwy, by zacząć decydować sam za siebie.

Lodowce nie są nikomu potrzebne, ale wódka? Temu źródełku nikt nie pozwoli wyschnąć.

Bo tak postępują ludzie. Brnąc przez życie, decydują, kto nie jest wart splunięcia, a kogo trzeba zabrać ze sobą. A potem można już tylko żywić złudną nadzieję, że dokonało się właściwego wyboru. I że nie pozwoliło się odejść komuś, kogo należało zachować przy sobie.

Doświadczenie życiowe nauczyło mnie jednak, że jeśli kobieta przedstawia ci jakiś własny pomysł, nie zrezygnuje nigdy dopóty, dopóki nie ulegniesz.

Dlatego właśnie szukamy tej drugiej osoby. Pragniemy pocieszenia. Pewności. We dwoje znajdujemy sobie małą jaskinię, do której otaczająca nas groza nie ma dostępu.

Ach, ale pomyśl, zastanów się, czym jest w istocie ciekawość. Polega na poszukiwaniu odpowiedzi na własne pytania. Polega na dowiadywaniu się wszystkiego, co chcemy wiedzieć o sobie lub świecie, który nas otacza. To jedna z metod osiągania osobistej satysfakcji, nieprawdaż? Więc czy ciekawość tak bardzo różni się od próżności?

Wiesz, że odtąd będziesz wyglądać dokładnie, jak w tej chwili? Od dzisiaj? Umrzesz taki sam jak teraz. Rozumiesz to? Zupełnie jakbym widziała twoje zwłoki!

Kiedy wyszedłem wczoraj na ulicę, miałem wrażenie, że mógłbym pobiec w maratonie. Oczywiście na coś takiego jestem zbyt leniwy, poszedłem więc do centrum spokojnym spacerem. Po drodze zatrzymałem się na pączka.