ale czasem powodujesz, że się gubię. Sposób, w jaki się o mnie troszczysz, twoja uprzejmość i twoja życzliwość powodują, że czuję się kochana, a jednocześnie czuję się tak, jakbym cię kochała. Ale to nie jest miłość. Zawsze ci mówiłam i zawsze o tym wiedziałeś. Nie zasługujesz na to, by mieć u swego boku dziewczynę, która nie odwzajemnia twoich uczuć. Ty jesteś moim oparciem, moim ramieniem, na którym mogę się wypłakać, osobą, która zawsze potrafi wywołać uśmiech na mojej twarzy, i boję się, że kiedy spotkasz dziewczynę, na której punkcie oszalejesz, stracę cię. Tego dnia stanę się jedynie wspomnieniem. Zdaję sobie sprawę, że nie umiałabym sobie z tym poradzić".

ale podczas rzadkich okazji, kiedy Roberto pozwalał sobie spojrzeć głęboko w oczy, ona dostrzegała w nim niespotykaną wrażliwość. Taką, która cię niszczy w środku i która zazwyczaj jest konsekwencją wielkiego cierpienia.