Nieśmiałość to skutek poczucia własnej niższości, mniejszej lub większej.

Nie potrzeba słów tam, gdzie czyny świadczą same za siebie.

Czasem ustala się opinię o człowieku na podstawie tego, co sam o sobie mówił, a jeszcze częściej na podstawie tego, co inni o nim mówili, nie zostawiając sobie czasu na namysł i osąd.

Pieniądze mogą dać szczęście tylko tam, gdzie nie może ono przyjść z innego źródła.

Zmuszona za młodu do rozwagi, z wiekiem dojrzała do romantyczności: to naturalne konsekwencje nienaturalnego początku.

Taki powinien być młody człowiek. Obojętnie czym by się zajmował, jego zapał nie powinien znać umiaru, a on sam zmęczenia.

[…] ładnej dziewczynie bowiem potrzeba tylko naturalności, by umysł jej był równie urzekający jak uroda.

zgodziła się z tym wszystkim, ponieważ uznała, że jej rozmówca nie zasługuje na komplement racjonalnego sprzeciwu

Jak wszyscy inny chciałbym być bardzo szczęśliwy, ale podobnie jak inni widzę swoje szczęście na własny sposób.

Marianna, które miała talent do odnajdywania w każdym domu drogi do biblioteki, chćby rodzina gospodarzy nie wiem jak tej drogi unikała, wkrótce znalazła sobie książkę.

Ktoś, kto nie wie, co ma zrobić ze swoim czasem, nie będzie odczuwał skrupułów narzucając się innym.

Z zakochanymi rzecz ma się inaczej. Oni nie mogą wyczerpać żadnego tematu, oni się nie mogą dogadać, zanim nie powtórzą wszystkiego przynajmniej dwadzieścia razy.

Czasem dla ludzkiego spokoju dobre wychowanie więcej znaczy niż dobre serce.

Och, droga siostro, dumni i niezależni mogą być tylko ci, co nie zaznali cierpienia - tacy mogą stawić czoła zniewadze czy odwzajemnić upokorzenie - ja tego nie potrafię.

Obawiam się, że przyjemność nie zawsze jest świadectwem stosowności tego, co się robi.

Podczas każdej oficjalnej wizyty powinno być obecne dziecko jako zapasowy temat rozmowy.

Każdy przedmiot osiąga czasami w pewnych okolicznościach wartość wyższą niż nominalna.

Świat uczynił go rozrzutnym i próżnym. Rozrzutność i próżność uczyniły go zimnym i samolubnym. Próżność doprowadziła go do prawdziwego uczucia, które z kolei musiał poświęcić na ołtarzu rozrzutności.

Czasem ustala się opinię o człowieku na podstawie tego, co sam o sobie mówił, a a jeszcze częściej na podstawie tego, co inni o nim mówili, nie zostawiając sobie czasu na namysł i osąd.

Chcę przed panią otworzyć całe moje serce i przekonać panią, że chociaż zawsze byłem głupcem, nie zawsze byłem łotrem.

Miłość, którą zewnętrznie odtrącił, wbrew honorowi, sercu, wbrew własnej korzyści, teraz, gdy już dlań była niedostępna, opanowała wszystkie jego myśli.

To wystarczyło, by powziął o nich najlepsze mniemanie, ładnej dziewczynie bowiem potrzeba tylko naturalności, by umysł jej był równie urzekający jak uroda.

Eleonora przytakiwała wszystkiemu, nie uważała bowiem, by zasługiwał na komplement rzeczowego sprzeciwu.

W lekturach tak jak w muzyce sięgała tam, gdzie mogła znaleźć cierpienie - do różnic między chwilą obecną a przeszłością.

Ani okoliczności, ani czas nie decydują o stopniu znajomości. Istotne jest tylko usposobienie danego człowieka. Są ludzie, którym i siedem lat nie wystarczy, żeby się nawzajem poznać, dla innych siedem dni to za wiele.

Jest coś ujmującego w (...) uprzedzeniach młodości, że przykro patrzeć, jak ustępują miejsc ogólnie przyjętym poglądom.

Okazja? [...] Och, jeśli o to idzie, mężczyzna, jak się już raz zdecyduje, zawsze jakoś znajdzie okazję.

Przy takiej pogodzie wszystko i wszyscy wydają się odrażający. Nuda rodzi się i w domu, i poza domem, z deszczu. Człowiek zaczyna nie cierpieć własnych znajomych.

(...) kiedy bowiem ludzie decydują się na świadomie złe postępowanie, czują się urażeni, jeśli ktoś spodziewa się po nich czegoś dobrego.

Eleonora wyraziła uznanie dla tak szlachetnych planów, choć jednocześnie uśmiechała się w duszy, widząc, że ta sama żywa fantazja, która doprowadziła siostrę do ospałości, bezwładu i samolubnych skarg, teraz znowu wiedzie do przesady w planowaniu racjonalnych zajęć i chwalebnej chęci narzucenia sobie dyscypliny.