Zawsze jest jakiś powód, żeby zostać. Zawsze jest powód, żeby wrócić.

Masz moje serce. Nie wiem, czy na nie zasługujesz, czy nie. Nie wiem, czy jesteś bohaterem, czy złoczyńcą, ale najwyraźniej nie ma to znaczenia. Tak, czy inaczej, moje serce jest twoje.

Raz skradzionego serca nie można odzyskać.

To bardzo nierozsądne nie wierzyć w coś, tylko dlatego że się tego boimy.

Jedno zostanie morderca, jedno umęczone,
Jedno będzie na tronie, a jedno szalone.

Twoja przyszłość wypisana jest na kamieniu, ale nie w nim.

Trudno mi opisać, jak bardzo się cieszę na spędzenie całego życia przy tobie i w jakie niemożliwe rzeczy uwierzysz dzięki mnie.

- Najłatwiej kradnie się coś - wymruczał Figiel - jeśli ktoś daje ci to z własnej woli.

Nie o to chodzi, kto wygrywa czy przegrywa!(...) Chodzi o to, kto pozostaje taki sam!

- Nie jestem pusta. Jestem pełna aż po brzegi, żądza zemsty. Wręcz się wylewa że mnie i chyba nie chcesz, żeby wylała się na ciebie.
- Był taki czas - Kot ziewnął - że byłaś pełna pomysłów i cukru pudru. Wolałem tamta Catherine.
- Tamta Catherine była głupia.

(...)nadzieja to w końcu sposób na to, aby niemożliwe stało się możliwe.

- W chwilach radości biję jak dobosz. W chwilach smutku pękam jak szkło. Gdy ktoś mnie skradnie, już nigdy mnie nie odzyskasz. Czym jestem?
- Sercem?
- Bardzo przenikliwie.
[...]
- Jednak zastanawiam się, czy nie byłoby lepsze lepiej powiedzieć „Gdy mnie ODDASZ, już nigdy mnie nie odzyskasz”.
- To sugerowałoby, że oddajemy nasze serca z własnej woli, a myślę, że tak raczej nie jest.

-Nikt nigdy nie docenia idioty.

- Byłeś katem Białej Królowej - powiedziała - a teraz będziesz moim. Służ mi wiernie, a zemsta będzie nasza.

Czasem tylko serca warto słuchać.

Fascynujące, jak często BOHATERSTWO i GŁUPOTA okazują się tym samym, nieprawdaż?

Czasem czas biegnie do przodu, a czasem do tyłu, czasem szybko, a czasem powoli, bywa też, że w ogóle się zatrzymuje. Ale jeśli tylko jestem w ruchu i poruszam się w przeciwnym kierunku niż Czas, on nigdy nie może mnie znaleźć, a mnie nigdy nie spotka mój los.

Same bzdury, prawie to samo i znowu tylko głupstwa. Wszyscy tu jesteśmy szaleni, nie wiesz tego? To rodzinne, to część mojego dziedzictwa, a on już tu jest. Czas wreszcie mnie znalazł i ja... - urwał. Oczy mu zapłonęły. - Nie mam najmniejszego pojęcia, wasza królewskość. Po prostu nie mogę sobie przypomnieć, dlaczego kruk jest jak biurko.

Jeśli już mam być łotrem, to przynajmniej szczerym.

Nasze poświęcenie nic nie znaczy, bo to nigdy się nie kończy i nigdy nie skończy.

Może znamy się z przyszłości, a ty pamiętasz tylko przeszłość?

-Jeśli myślisz, że miałaś monopol na miłość do niego, powinnaś zostać nowym błaznem Króla, a nie jego żoną.

Wszyscy byli trochę szaleni, prawdę mówiąc.

Mam taką zasadę, żeby nie robić interesów z osobami bez kręgosłupa. Żadnych węży. Żadnych oślizgłych węgorzy. I, najgorszy sort że wszystkich, żadnych kapryśnych panien.

Wszyscy i tak będą wierzyć w to, co jest dla nich wygodne.

Zawsze gdzieś przychodzę i odchodzę, złotko. W końcu to jedyny sposób, żeby zawsze być przed Czasem.

W Kier nastał nowy dzień, a ona była Królową.

- Nie wszyscy możemy być artystami.

Kapelusz był idiotyczny i nietwarzowy. Cath pokochała go natychmiast.

Może i go nie znała, ale była pewna jak nigdy wcześniej, że bardzo, bardzo chce go poznać.