Mówi się, że bogatemu to i diabeł dziecko pokołysze, i jest w tym sporo prawdy.

- Nam nie trzeba pracy, a czegoś, co da nam forsę!
To podejście młodego pokolenia nie znajduje zrozumienia u starszych obywateli, którzy nauczyli się żyć z pracy, ale też żyć dla pracy i pracą. Młodzi ani tego nie chcą, ani nie rozumieją. Oni chcą żyć, a nie pracować, co udaje się tylko wtedy, kiedy ma się bardzo bogatych rodziców.

Kiedyś podejście do życia można było określić cytatem z piosenki Niech żyje bal, teraz już nie, teraz ważne jest inne zawołanie, mocniejsze, takie na przykład: „O ja pierdolę, ale jaja", chociaż niektórzy gustują w czymś bardziej pośrednim, objawiającym się tekstem: „A co tam, może przeżyję". Dwanaście procent to nie jest dużo, a tyle osób właśnie daje radę przeżyć w tego typu sytuacjach.