Można sobie mówić, że co nas nie zabije, to nas wzmocni. To godne podziwu. Ale jak masz osiemdziesiąt lat, to ta zasada już cię nie dotyczy. Jak masz osiemdziesiąt lat, to co cię nie zabije, tylko przepycha cię przez kolejne drzwi, a po nich przez kolejne, i tak dalej, a wszystkie te drzwi zamykają się za tobą na klucz. Nie ma powrotu. Nie ma już tej grawitacyjnej siły, która cię trzyma, jak jesteś jeszcze młody. Teraz możesz tylko dryfować coraz wyżej i wyżej.

Jeśli sam siebie nie kochasz, to kto pokocha ciebie?”.

- Komuś dolać?
- Do pełna, to nie będziesz musiał mi dolewać dwa razy.

Nie wolno umierać przed swoim psem.

Zemsta to nie jest prosta linia, zemsta to koło. To granat, który wybucha, gdy my nadal jesteśmy w pokoju i nie możemy uciec przed siłą uderzenia.

Małe psy są jak niscy faceci: cały czas muszą coś udowadniać. Jazgoczą, szczekają na samochody”.

Mówią, że człowiek, który pragnie zemsty, powinien wykopać dwa groby.

Musisz umrzeć przed swoimi dziećmi, rzecz jasna, bo nauczyłaś je żyć bez ciebie. Ale nie przed psem. Psa uczysz tylko życia z tobą”.

W jego mózgu krążą teraz obce chemikalia, które chronią go w tej chwili kryzysu. Z czasem jednak ich poziom spadnie, pozostawiając po sobie tylko niewyraźny ślad. Kiedy ludzie mówią, że czas leczy rany, mówią właśnie o tym. Tak jest w zasadzie ze wszystkim.

Wszyscy uwielbiają Johna Grishama, prawda? To bezpieczny wybór.

Małe psy są jak niscy faceci: cały czas muszą coś udowadniać. Jazgoczą, szczekają na samochody.

Dobrze jest mieć dom, w którym czujemy się bezpieczni. Otaczać się ludźmi, przy których czujemy się jeszcze bezpieczniej.

Ty głupi, stary dziadku. Popełniłeś największy możliwy błąd. Zapomniałeś żyć, wolałeś się ukrywać, byle tylko być bezpieczny.

Jak ten czas leci, kiedy się go przeżywa.

Jest przekonany, że powinien po prostu naciskać przez pięć sekund swój własny przycisk "reset", a wtedy będzie mógł pójść dalej, już z przebaczeniem w sercu. Powinien zrobić to, co należy - to co jest nudne. Jechać na automatycznym pilocie.

Musisz umrzeć przed swoimi dziećmi, rzecz jasna, bo nauczyłaś je żyć bez ciebie. Ale nie przed psem. Psa uczysz tylko życia z tobą.

Można kompletnie oszaleć, jeśli człowiek się spodziewa, że życie będzie sprawiedliwe.

Życie nie zawsze jest utrzymane w porządku alfabetycznym, choćbyśmy nie wiem jak chcieli, żeby było.

Dopóki się nie spróbuje, to przecież nigdy nie wiadomo, prawda? Ja na przykład nie przypuszczałam, że polubię gorzką czekoladę.

Dlatego z zemstą trzeba bardzo uważać.

Jeśli chcemy się rozwijać jako ludzie, czasem musimy coś zrobić inaczej niż zwykle.

Mózg to wspaniała, durna bestia.

Jak będziesz starsza, to zrozumiesz, że bardzo mało rzeczy jest tak naprawdę niemożliwych.

Demencja prze jak buldożer przez las, od tego nie ma odwrotu”.

Słowa są bardzo ważne, jednak większość ludzi nie zdaje sobie z tego sprawy.

Nie korci go, żeby kupić dom, bo kupno domu oznacza, że się chce zostać w jednym miejscu, a przecież nigdy nie da się tak do końca przewidzieć, czy się gdzieś zostanie, prawda?

Wie, że ludzie, którzy lubią jazz, chyba cieszą się życiem, a on powinien udawać, że cieszy się życiem bardziej niż w rzeczywistości. A co jeśli udawanie, że cieszymy się życiem, to to samo, co rzeczywiste cieszenie się życiem?

Udaje, że się zdrowo odżywia, jednak po kilku dniach orientuje się, że to to samo, jakby się naprawdę zdrowo odżywiał. Jabłko to jabłko, obojętnie, czy je zjadamy, bo dbamy o siebie, czy dlatego, że chcemy zaimponować nowej dziewczynie. Wartości odżywcze się nie zmieniają.

Można sobie mówić, że co nas nie zabije to nas wzmocni. To godne podziwu. Ale jak masz osiemdziesiąt lat, to ta zasada już cię nie dotyczy. Jak masz osiemdziesiąt lat, to co cię nie zabije, tylko przepycha cię przez kolejne drzwi, a po nich przez kolejne, i tak dalej, a wszystkie te drzwi zamykają się za tobą na klucz. Nie ma powrotu. Nie ma już tej grawitacyjnej siły, która cię trzyma, jak jesteś jeszcze młody.

Wkrótce poumierają, ale przecież wszyscy kiedyś umrzemy. Ani się obejrzymy, a wszyscy znikniemy, więc w międzyczasie nie pozostaje nam nic innego, jak żyć. Pakować się w kłopoty, grać w szachy, co kto lubi.