(...) po­sta­no­wi­ła nad­ro­bić czy­tel­ni­cze za­le­gło­ści, co po­skut­ko­wa­ło od­wie­dze­niem księ­gar­ni. Już na star­cie za­la­ła ją fala ksią­żek tak zwa­nej li­te­ra­tu­ry obo­zo­wej. Oka­za­ło się, że można za­po­znać się z przy­go­da­mi przed­sta­wi­cie­la wła­ści­wie każ­de­go za­wo­du, jaki po­wstał na świe­cie, a miał pecha w wy­obraź­ni au­to­ra tra­fić do obozu kon­cen­tra­cyj­ne­go. Był ta­tu­aży­sta, fry­zjer, po­łoż­na, bi­blio­te­kar­ka, skrzy­pacz­ka, far­ma­ceu­ta, fo­to­graf, sza­chist­ka i wiele in­nych. Dalej było wcale nie le­piej: hi­sto­rie o na­rze­czo­nych na­zi­stów, cór­kach, sy­nach, ko­chan­kach. Od­wró­ci­ła się na pię­cie i wy­szła z księ­gar­ni, stwier­dza­jąc, że wróci tam w lep­szych cza­sach.

Po­li­cja to nie filmy Vegi, gdzie wrzesz­czy się na każ­de­go prze­słu­chi­wa­ne­go, to bar­dzo czę­sto roz­mo­wy de­li­kat­ne, z ro­dzi­ca­mi skrzyw­dzo­nych dzie­ci, mał­żon­ka­mi za­ła­ma­ny­mi po stra­cie part­ne­ra, także oso­ba­mi na sta­no­wi­skach i pro­mi­nent­ny­mi.

Jak będziesz Żygał
o zaciśnij żeby gęste zostało. Szkoda oddawać. Zajebiście tutaj gotują...".

Dlaczego masz takie krótkie włosy i wielkie uszy? Żeby lepiej słyszeć co robi Gleba w mieszkaniu...".

W so­bo­tę miała wolne i po­sta­no­wi­ła nad­ro­bić czy­tel­ni­cze za­le­gło­ści, co po­skut­ko­wa­ło od­wie­dze­niem księ­gar­ni. Już na star­cie za­la­ła ją fala ksią­żek tak zwa­nej li­te­ra­tu­ry obo­zo­wej. Oka­za­ło się, że można za­po­znać się z przy­go­da­mi przed­sta­wi­cie­la wła­ści­wie każ­de­go za­wo­du, jaki po­wstał na świe­cie, a miał pecha w wy­obraź­ni au­to­ra tra­fić do obozu kon­cen­tra­cyj­ne­go. Był ta­tu­aży­sta, fry­zjer, po­łoż­na, bi­blio­te­kar­ka, skrzy­pacz­ka, far­ma­ceu­ta, fo­to­graf, sza­chist­ka i wiele in­nych. Dalej było wcale nie le­piej: hi­sto­rie o na­rze­czo­nych na­zi­stów, cór­kach, sy­nach, ko­chan­kach. Od­wró­ci­ła się na pię­cie i wy­szła z księ­gar­ni, stwier­dza­jąc, że wróci tam w lep­szych cza­sach.

Polak może się śmiać z Polaka, ale nikt inny. W dodatku nie ze wszystkiego. My, Polacy, mamy jakiś genetycznie odziedziczony kij w dupie. Chcemy być uznawani za wesołków i kpiarzy, ale nie daj Bóg ktoś zaśmieje się z nas, to obraza majestatu. Zaraz pozew, skandal, nagonka. Nie znam smutniejszego narodu.

Iga przyj­rza­ła się jej uważ­nie, utwier­dza­jąc się w sta­rej praw­dzie, że ko­bie­ta sto razy wróci do męż­czy­zny, który ją skrzyw­dził, ale nigdy do ko­bie­ty, która spie­przy­ła jej pa­znok­cie.

– Widzi pani ko­mi­sarz, nie wiem, po kim ona taka głu­pia. – Matka dziew­czy­ny roz­ło­ży­ła bez­rad­nie ręce.

– Jak­byś pa­mię­ta­ła, komuś dupy nad­sta­wi­ła, tobyś może wie­dzia­ła – od­py­sko­wa­ła jej córka. – Ale że wiecz­nie na­je­ba­na za mło­do­ści, to szu­kaj wia­tru w polu.

(...) No, do roboty.
- Do roboty to jest koń i traktor - odparła Gleba (...).