Już dawno postanowił nie zaprzątać sobie głowy swoimi troskami, ale pomagać w kłopotach tym, którzy go potrzebowali. Nie, niekoniecznie jego; raczej jego umiejętności.

Czasami myślę, iż w środku jestem pusty jak wyłuskana łupina. Jestem pustką, której nie można niczym zapełnić. A jednak ciągle żywię nadzieję, ogromną nadzieję, że smutek ten kiedyś się skończy.

Kiedy przepełniały ich uczucia, których nie mogli wyrazić, milczeli. Milczenie pomagało zachować złudzenie wiecznej i niezmiennej równowagi. Klienci nie chcieli wiedzieć, że ich kestra'chern miewa własne problemy. A ponieważ nie mógł się ich pobyć, musiał się starać, żeby ich nie uzewnętrzniać. Była to nieodłączna część jego powołania i chociaż się z nią pogodził, nadal wywoływała głuchy ból podobny do bólu współczucia.

Czyste i schludne miejsce zamieszkania jest oznaką chorego umysłu.

Wiedza zawsze będzie najlepszą bronią przeciwko tyranom.

Długie pożegnania dają wrogowi czas na zbliżenie się do celu.

Prawdziwym przywódcom nie potrzeba kwiecistych tytułów.

Niedoświadczenie można przezwyciężyć, niewiedzę oświecić, ale uprzedzenie trzeba zdusić w zarodku.

W końcu na tym polega zadanie kestra'chern, dawać każdemu to, czego mu trzeba - A niekoniecznie to, czego sam chce.