Milusio. Jestem swojska. Jak para starych skarpetek.

Nie ma nic złego w łamaniu zasad, jeśli robisz to w imię czegoś, co jest od nich ważniejsze.

Żeby umrzeć, trzeba najpierw być żywym.

- Hej! - krzyknął, wyrywając się gwałtownie. Ale zaraz potem mnie poznał. Miał przekrzywione okulary, a w niebieskich oczach zauważyłam strach. Bał się, bo w końcu uwierzył. Śmierć stała na skrzyżowaniu - patrzyła na nas.

Anioły nie powinny przecież cierpieć.

Zdumiewające, do czego stajesz się zdolny, kiedy już wiesz, że nic nie będzie trwało wiecznie, jeśli o to nie zadbasz.

Spotkanie ze śmiercią nie jest czymś, z czego łatwo się otrząsnąć.

To co zagubione, można odnaleźć.

Trudno dokonać wyboru, kiedy widzisz tylko jedną stronę medalu.

Przeznaczenie wynikało z wyboru.

Kiedy wznosisz się wysoko, łatwo jest zajrzeć za zakręty czasu, ale trudno oddzielić przeszłość od przyszłości.

Zawsze jest wybór.

Tyle jest różnych religii [...] A tylko jedno miejsce odpoczynku.

Wszystko ma swoją drugą stronę, przeciwwagę.

Światło jest dla ludzi wolnej woli, by widzieli, co wybierają. Ciemność kryje pochodzące od serafinów przeznaczenie, którego nikt nie wybiera.

Pamięć innych nadaje kształt pustce.

Dusza bez ciała to łatwy łup.