Wyobraźcie sobie,że kiedynie hulam przez leśne ostępy Puszczy Noteckiej,wielkorotnie spotykam te same zwierzęta. Widuję białą sarnę,chudego wilka, lisa z postrzępionym futrem, grubego borsuka. Nigdy przede mną nie uciekają. Może powinienem spróbować z nimi porozmawiać? Wtedy mógłbym zorganizować spektakl dla podróżników z odleglej Smoczej Wyspy. (S.101)
(...) największym skarbem jest kochająca rodzina i własne miejsce na ziemi. (S.116).