Człowiek musi dorosnąć do wyzwań, które sam sobie stawia.

Zło nie jest malownicze,ale bardzo ludzkie,
Dzieli z nami łoże,je z nami przy stole.

Współczucie jest zarezerwowane tylko dla krewnych ofiar; rodziny morderców nie mogą liczyć na zrozumienie. Zostają same ze swoją bezradnością i wstydem.

Zło rzadko ma w sobie coś spektakularnego, co rzuca się w oczy.

Człowiek musi dorosnąć do wyzwań które sam sobie stawia.

Są na świecie ludzie, którzy nigdy nie oglądają się za siebie, idą do przodu, paląc wszystkie mosty, i nigdy nie miewają wyrzutów sumienia.

Każda baza danych jest tylko tak dobra, jak osoba, która ją przegląda.

- Czy znał pan swojego ojca?
- Nie. Ale pewnie to i lepiej. Człowiek nie żyje wtedy złudną nadzieją. Dzieci, które znały swoich rodziców, zawsze wierzyły skrycie, że pewnego dnia ktoś wróci zabrać je do domu. A to zdarzało się naprawdę wyjątkowo rzadko. Moim zdaniem było im znacznie ciężej niż dzieciakom, które nie miały takich marzeń. Ich nie mogło już spotkać żadne rozczarowanie.

Kiedy człowiek raz przekroczy granicę, zabije i ujdzie mu to na sucho, nie zawaha się, jeśli przyjdzie mu to powtórzyć.

Czasem miała wrażenie, że widziała już wszystko, każdą podłość i okrucieństwo, jakiego człowiek mógł dopuścić się wobec drugiego człowieka. I za każdym razem okazywało się, że można posunąć się jeszcze dalej.