Uświadamianie sobie własnych potrzeb, leżących na dużo głębszym poziomie niż powierzchowne pragnienia i strategie działania, zwiększa prawdopodobieństwo ich zaspokojenia.

Nasza relacja z potrzebami jest niejednoznaczna. W przeciwieństwie do instynktów, potrzeby można w sobie zdusić, nawet jeśli odbywa się to kosztem nas samych. Przykłady męczeństwa pokazują, że potrafimy zrezygnować z zaspokojenia potrzeby przetrwania, kiedy inna wartość okazuje się ważniejsza.

Upraszczając, można powiedzieć, że mamy skłonność do uporczywego myślenia i działania na podstawie nieświadomych założeń o oddzieleniu, braku i bezsilności oraz z konieczności kontrolowania tego, co naturalne - nawet wtedy, gdy na poziomie świadomym nie wierzymy już w sens takiego działania.