Gdy siedzę obok osoby z mojego pokolenia i mówię: "Czy pamiętasz to czy tamto?", słowa, których używam, dotykają pewnych wydarzeń w pamięci mojego sąsiada i powietrze między nami ożywa, zasłuchane i czujne. Kiedy zadaję to samo pytanie osobie z młodszego pokolenia, cała sytuacja przypomina rzucanie kamieniami w morze.

Naprawdę sądziliście, że możecie przyśpieszyć proces dorastania dzieci, traktując je jak dorosłych?! Wyobrażaliście sobie. że mali chłopcy będą zachowywać się jak zdyscyplinowani młodzieńcy tylko dlatego, że chcielibyście, aby tak się zachowywali.?!

Później wiara ta przerodziła się w przekonanie, że chłopcy przychodzą na świat całkiem normalni, lecz potem wydają się niezdolni do myślenia o czymkolwiek poza swoimi rurkami".

Jeżeli ktoś przez całe życie cieszy się szacunkiem u innych, jest dla nich autorytetem z racji swojej osobowości, chociaż nigdy się nad tym nie zastanawiał i nie zdawał sobie z tego sprawy, a potem nagle traci ten szacunek, trudno mu nawet zadać samemu sobie odpowiednie pytania. Co właściwie stracił? Czego teraz mu brak i czego inni w nim szukali, co w nim cenili.?

Czułość nie jest cechą, która zwykle przychodzi nam na myśl w związku z młodymi mężczyznami. Życie uczy nas jej siłą, formuje nas stopniowo, czyni delikatniejszymi i bardziej skłonnymi do ustępstw, niż pozwala na to młodzieńcza duma.