Będą mówić, że Go zdradziłem, że sprowadziłem Jego wartość do trzydziestu srebrników.Że zwróciłem się przeciwko swojemu mistrzowi.
Nie znają mnie.

Nazywali go szaleńcem. Nazywali go kłamcą. Ale teraz wiem, że był obliczem Boga. Ten, który nie wybawił nas od Rzymian...
Ale wybawił nas od samych siebie.

Oddychanie bolało. Życie bolało.
Wydali go Rzymowi, ponieważ sami nie mieli prawa skazać go na śmierć.

Wszelkie nadzieje pokładane w Prawie wypadały blado przy miłości ważniejszej od samego Izraela.

Ja, który się go zaparłem i wydałem nieprzyjaciołom. Ja, który umieram razem z nim. Moje imię stanie się synonimem zdrajcy. Ale on kochał swoich nieprzyjaciół.
Kochał i mnie.

(...) w każdej historii kryje się coś więcej – musi kryć się coś więcej – niż wydaje się nam na pierwszy rzut oka. Zawsze tak jest.