Oczywiście byłam świadoma, że alkohol nie jest rozwiązaniem, ale woda zasadniczo też nim nie była.

Dopiero kiedy człowiek przeżyje piekło, może docenić piękno nieba.

Masz na mnie wpływ, którego nie umiem opisać słowami. To więcej niż być zakochanym. To coś głębszego, jakbyś była elementem, którego od dawna mi brakowało. Kiedy nie jestem blisko ciebie, czuję pustkę i tylko ty możesz ją wypełnić. Wystarczy, że na ciebie spojrzę, a zapominam o całym świecie.

Jesteś facetem. Przyszedłeś na świat niespełna rozumu.

-Emely, tylko nie wymiotuj w mustangu, dobrze?
- Nie martw się, połknę.

Zacząłem zadawać sobie pytanie, czy rzeczywiście wszystko zaczęło się od nowa, czy może nigdy się nie skończyło.

I te twoje nieskoordynowane ruchy! W kółko się przy mnie przewracałaś. Mój Boże, jak można nienawidzić kogoś, kto nie umie nawet prosto chodzić!

Kiedy mężczyźni się zakochują, stają się najbardziej bezradnymi istotami na świecie.

Przecież nie mamy wpływu na to, w kim się zakochujemy. To się po prostu przydarza. Wszystkim ludziom (...) Oczywiście, że to zdarzało się każdemu. Ale tylko idiota ustawiał się na klifie i myślał, że dzięki temu dotknie nieba.

Przed tobą nie wiedziałem, do jakich uczuć jestem zdolny. Doprowadzasz mnie nawet do tego, że nienawidzę sam siebie… A przecież zawsze uważałem, że jestem cholernie fajny.

Przeciwieństwem dobra nie jest zło ale dobre chęci.

Życie może być bardzo krótkie. Cała nadzieja w tym, że kiedy spojrzymy wstecz, zobaczymy, że wykorzystaliśmy nasz czas sensownie dla nas samych i dla innych ludzi.

Piękne słowa mogą czasem boleć bardziej niż drut, który wbija się w skórę.

Nic na świecie nie mogło mylić tak bardzo jak własny wzrok.

- Czy to znaczy, że my mamy... historię? - zapytał.
- Elyas - powiedziałam z uśmiechem. - Myślę, że materiału starczyłoby na całą książkę, i to tak grubą, że dałoby radę zrobić z niej dwa domy!

Na Ville Valo zawsze można było polegać. Dzięki niemu wiedziałam, ze na tym świecie jest przynajmniej jeden człowiek, który ma większą depresję niż ja.

Ścigałam Elyasa w drodze do toalety. Ścigałam Elyasa. W. Drodze. Do. Toalety.
Boże, nie byłam stalkerem. Byłam cholerną psychopatką!

A gdyby tak wydarzył się dzień, w którym nie skompromitowałabym się przynajmniej raz? Zgoda, to byłby cholernie piękny dzień.

To więcej niż być zakochanym. To coś głębszego, jakbyś była
elementem, którego od
dawna mi brakowało. Kiedy nie jestem blisko ciebie, czuję pustkę i tylko ty
możesz ją wypełnić.

- Emely, okazywanie uczuć to nie jest słabość, tylko siła - powiedziała zduszonym głosem.

Cholera, powinnam się trzymać z daleka od Elyasa! A co robiłam ja, idiotka? Składałam mu u stóp moje serce, oferując kolejną możliwość, by sobie po nim poskakał.

Okazywanie uczuć to nie jest słabość, tylko siłą.

Dlaczego ludzie nie mogli swoim wyglądem ostrzegać, jacy naprawdę są?
Dlaczego nie można było zobaczyć ich wewnętrznej zobaczyć brzydoty?

Dopiero kiedy człowiek przeżyje piekło, może docenić piękno nieba. A moje niebo było o tyle piękniejsze, że dobrze wiedziałam, jak głęboko mogą sięgać fundamenty piekła.

-Domenic to dupek-Pociągnęłam nosem-Koszmarny dupek, nie przeczę. Ale nie jesteś sędzią i nie do ciebie należy wydawanie wyroków. Na świecie jest zbyt wiele samozwańczych trybunałów i codziennie w wiadomościach można zobaczyć, jakie są tego skutki.-Na chwilę zamknęłam oczy i głęboko nabrałam powietrza.-Świat toczy się w złą stronę, Elyas. Nie można przywrócić nikomu życia, zabierając je lub szkodząc komuś innemu. To wieczne błędne koło, które nigdy się nie skończy, jeśli nie damy rady wznieść się ponad te prymitywne instykty.-Wzmocniłam chwyt na jego twarzy, aby nie mógł odwrócić ode mnie wzroku.-Nie można ulegać każdemu porywowi uczuć zemsty i zachowywać się tak samo głupio jak reszta. To jest nasze zadanie, nasz obowiązek, który należy do odpowiedzialności każdego mądrego człowieka.

Zaczęłam zadawać sobie pytania, czy rzeczywiście wszystko zaczęło się od nowa, czy może nigdy się nie skończyło.

(...) rozejrzałam się i zawiesiłam wzrok na budynku, który nie przypominał mojego akademika. Najpierw zmarszczyłam czoło, a potem z niedowierzaniem otworzyłam szerzej oczy.
-Ojoj...przebudowali go.

(...) ruszyłam w kierunku szafy i wyciągnęłam z niej rzeczy. Zatrzymałam się na chwilę w drzwiach łazienki.
- To nie potrwa długo - powiedziałam.
Elyas odwrócił się na plecy i westchnął.
- Wszystkie tak mówicie...

- Ty, tym swoim szeleszczącym głosem!
,,Szeleszczącym głosem? Świetnie, Emely. Jeśli on teraz nie zawyje z triumfu, to sama już nie wiem...".

Byłam za daleko od domu, żeby iść piechotą, więc zrobiłam jedyną rzecz, jaka mi pozostała - pociągnęłam solidny łyk z papierowego kubka. Skoro dwunastolatki mogły się upijać do nieprzytomności, ja też mogłam to zrobić.