To, co święty Augustyn mówił o czasie, że mianowicie jest on doskonale każdemu znany, lecz że nikt z nas nie może wyjaśnić go innym – trzeba też rzec o świecie [„Wiara postrzeżeniowa i jej nieprzejrzystość”].

Filozofia nie stawia pytań i nie przynosi odpowiedzi, które powoli wypełniałyby luki. Pytania istnieją wewnątrz naszego życia, naszej historii: rodzą się tu i umierają – jeżeli znalazły odpowiedź – ale najczęściej się tu przekształcają. W każdym razie stanowią dziedzictwo doświadczenia i wiedzy, które otwiera się pewnego dnia. Filozofia nie uważa kontekstu za dany, lecz zwraca się do niego w poszukiwaniu źródła i sensu pytań i odpowiedzi, a także tożsamości pytającego [„Zapytywanie i intuicja”].

Czuć, że się czuje, widzieć, że się widzi, nie jest myśleniem o widzeniu czy o czuciu, lecz widzeniem, czuciem, niemym doświadczeniem niemego zmysłu [„Cielesna tkanka świata – Cielesna tkanka ciała – Byt”].