(…) Czas bywa cholernie selektywny jeśli chodzi o tempo gojenia ran.

(…) to największe kłamstwo ze wszystkich możliwych - że można coś w życiu zaplanować.

Rozsądek nakazywał mi unikać jej, ale kiedy w grę wchodziła Jacqueline, logika nie miała do mnie przystępu. I budziło się we mnie irracjonalne pragnienie, by być tym, kim już nie mogłem być, i mieć to, czego nie mogłem mieć.
Pragnąłem być całością.

Słowa spuszczone ze smyczy ruszyły jak lawina kamieni. Nie dało się ich zatrzymać.