Ze swej strony żywię najgłębszy podziw dla dzieła Karola Marksa. Obawiam się, że jako człowiek był on nie do zniesienia, a jako filozof z pewnością nie tak oryginalny, jak go niektórzy przedstawiali. Natomiast nikt nie dorówna mu w analizie społecznej. Jeśli kiedykolwiek historycy, będący adeptami odnowionej nauki, zechcą sobie urządzić galerię przodków, brodate popiersie sędziwego proroka z Nadrenii znajdzie się w kaplicy ich bractwa na poczesnym miejscu.