Najprościej mógłbym powiedzieć, że książki otwierają świat: są duchowym bogactwem, szczeblem do kariery, narzędziem rozwoju intelektualnego, źródłem wiedzy. Ale książki są również niebezpieczne. Dlatego równie słuszne wydaje się twierdzenie, że książki świat w jakiś sposób zamykają. Kto raz wszedł do Biblioteki i rozpoczął w niej swoją niezmierzoną wędrówkę, nie potrafi już sobie wyobrazić życia bez książek, nie akceptuje życia jako terenu bezwzględnej i brutalnej gry interesów. Traktuje miłość z powagą Szekspira i Flauberta, a spór o wartości postrzega w poetyce Dostojewskiego.
Można próbować ucieczki, ale do Biblioteki jednak zawsze się powraca - jak czyni to Wokulski, by oglądać obrazki, gdy nie może już czytać i cieszyć się ani błyskotliwą mądrością, ani meandryczną fabułą