Miasto to miejsce, z którego najpierw usuwa się naturę, a potem opłakuje jej stratę; zabija się ją, po czym wskrzesza po to tylko, by umieścić w parku jak w grobowcu i tam oddawać jej hołd.

Miejsce jest tkaniną naszego życia, a jego szwami - pamięć i tożsamość.

Przez wszystkie opowieści, które snuję w tej książce przewija się jeszcze jeden wspólny temat: potrzeba ucieczki. Dziś pragnienie to jest o wiele bardziej rozpowszechnione niż kiedykolwiek wcześniej, ponieważ nieustannie mamieni wizją rajskich wakacji i obietnicą nowego życia stajemy się, co zrozumiałe, coraz bardziej niezadowoleni z własnej codzienności”.

Niszczenie śladów przeszłości pozbawia świat czegoś więcej niż tylko rzadkich i pięknych krajobrazów, o czym przekonało się i nadal przekonuje wiele miast".