Ja bezradna wobec Twoich wyborów i Ty samotny żołnierz własnej armii.

Ty kochasz tylko jedyną swoją królową, heroinę.

Bo Ty masz tylko jedyną miłość. Heroinę. Nie wyobrażasz już sobie bez niej życia. Wykorzystujesz ludzi, by potem wypominać im, że niedostatecznie Ci pomogli. Taki już jesteś. Masz nieuleczalnie chory umysł.

Zawsze miałeś odwagę mówić to, co czujesz. Potrafiłeś spytać się palącej papierosa kobiety: Czy pani chce umrzeć? Dlaczego pani pali? Miałeś wtedy ze trzy latka. Co się stało z Twoją mądrością życiową? Odpowiem Ci. Zamieniła się w cwaniactwo. To tyle.

Mówisz, że teraz jest już za późno na pomoc. Jednak nie twierdź, że wcześniej nie próbowałam Ci pomóc.

Najpierw muszę zaufać sam sobie. Potem pomyślę o czymś więcej.

Drwisz z Boga, bo w Niego nie wierzysz. Dla innych wiara to sens ich życia. Nigdy nie dowiemy się, czy Bóg istnieje naprawdę, tak jak nigdy za życia nie dowiemy się, jak jest po śmierci.