Samotność. Zmora czasów. Telefony, Internety, samochody - a ludzie jak te kundle na łańcuchu. W kosmos latają szukać obcych, a do sąsiada przez kilka lat nie zajrzą.

Jak odważny
musi być sen
skoro każdej nocy
podchodzi tak blisko
człowieka.
Jerzy Fryckowski z tomiku Zaufać ślepcom.

Pamiętaj zatem, że nie wszystko, co pamiętamy, się wydarzyło. I nie wszystko, co nam się wydaje, że jest, dzieje się naprawdę.

Ślepy lud prowadzony przez ślepych przywódców. Tak mówił Jezus. Prawdziwa wiara nie potrzebuje pośredników ani kościołów. Ona mieszka w sercu i sprawia, że człowiek się zmienia, nie żyje dla siebie i nie jest obojętny na zło.

Kiedy tu, na ziemi, rodzi się człowiek, równolegle rodzi się jego bliźniak, sobowtór. Nie rodzi się jednak tutaj, ale po drugiej stronie.

W jakiejś świętej księdze zapisane było, że jak się kogoś nienawidzi, to tak samo, jakby się go zabiło. Długo pomyślała wtedy, że przecież każdy człowiek kogoś nienawidzi, więc wszyscy są zabójcami, a już najbardziej opiekunki w bidulu. I przyrzekła sobie, że nie będzie nienawidzić.

Zamykam oczy. Głęboko wciągam powietrze. Czuję zapach silnych, chyba męskich perfum. I coś jeszcze, jakby lekką goryczkę potu. Zmierzam śladem tego zapachu, niby pająk po nici. Wyobrażam sobie, że wnikam przez skórę w mięśnie, we włókna nerwów, i pędzę nimi, niczym impuls elektryczny, prosto do mózgu. Jestem tam, widzę poszczególne pokoje z myślami, półki, na których stoją tomy zarchiwizowanych wspomnień.

Śni mi się ogień. I skrzypce. Co drugą noc. W każdą czerwoną od pożogi noc to samo. Ogień i zawodzenie skrzypiec. Jakby płakały i wzywały mnie do siebie. Nie wiem skąd ani dlaczego. Może powinienem wiedzieć, ale nie wiem. Już nie. Zapomniałem.