Barbara Comyns

Dziś przychodzę do Was z książką trudną, bolesną i niezwykle aktualną. „Córka weterynarza” Barbary Comyns to książka, która zmusza do refleksji o trudach życia, kondycji człowieka, rodzicielskiej relacji i roli kobiety w społeczeństwie. „Gdy byłam mała, matka zabierała mnie czasem na kilka godzin na wieś albo na błonia Wimbledonu, lecz ojciec nigdy nam nie towarzyszył. Do matki odnosił się z pogardą, a mnie całkowicie ignorował.” Takie właśnie wspomnienia towarzyszą siedemnastoletniej Alice Rowlands, która powoli wchodzi w dorosłość i próbuje nazwać relacje z ojcem. „Jako dziecko zawsze byłam usuwana z jego drogi, a jedynym naszym wspólnym posiłkiem byt obiad w południe. Matka stwierdziła kiedyś, że może byłoby inaczej, gdybym była chłopcem. Ilekroć jednak przypominam sobie, jak powiedziała mi o tym, że na samym początku małżeństwa ją kopnął, wykrzywiając jej przednie zęby, błogosławię jego obojętność wobec mnie.” Po śmierci matki nie tylko musi sama mierzyć się z wybuchami ojca, ale również mierzyć się z niebezpieczeństwami ze strony nowej partnerki rodzica. A ta chciała wykorzystać kobiece atuty młodej, naiwnej dziewczyny. Za sprawą jej działań… niewinność bohaterki znika… „Czułam, ze choćbym nie wiem, ile razy się wykąpała, już nigdy nie będę naprawdę czysta.” To niezwykle bolesna opowieść o szarej rzeczywistości, brudzie świata, przedmiotowym traktowaniu kobiet i stopniowym wtłaczaniu dziecka w brud świata. „Sama często uważałam się za osobę godną pogardy i prymitywną, skoro budziłam w ojcu takie uczucia. Bywało także, że udzielała mi się jego porywczość i miałam chęć wykrzyczeć mu w twarz: „To ty jesteś godny pogardy! Ja poradziłabym sobie świetnie wszędzie poza tym domem.” Poza demonicznym domem ojca… przerażającego weterynarza. Jednak zabrakło odwagi… by się sprzeciwić. Gorąco polecam lekturę tej baśniowej, mrocznej i potrzebnej lektury. We współpracy z Wydawnictwem Mova.