Są takie rodziny, w których nikt nie jest obecny. Fakt mieszkania pod jednym dachem to jedyne, co łączy ich członków.

Miliony chwil spędzonych z rodzicami w dzieciństwie mogą przygotować systemy i reakcje chemiczne w mózgu, które umożliwią dzieciom prowadzenie wzbogacającego życia wolnego od emocjonalnych męczarni.

Nie możesz uchronić dziecka przed bólem nieuniknionych problemów życiowych, lecz możesz mieć wpływ na to, jak dziecko na nie zareaguje.

Wyzwanie polega na takim komunikowaniu dzieciom, że coś jest absolutnie niedopuszczalne, by angażować ich wyższe ośrodki mózgowe, a nie prymitywne systemy strachu lub złości, dominacji/poddania się, które są zlokalizowane głęboko w starych strukturach mózgu.

Nie rodziny się z genem odpowiedzialnym za depresję, musimy więc przyjrzeć się skutkom stresujących przeżyć z okresu dzieciństwa.

Jeżeli dziecko ma być zdolne do kochania w późniejszym życiu, twoja umiejętność łączenia się z nim na głębokim poziomie w jego emocjonalnym bólu ma zasadnicze znaczenie.