Andrzej K. Bogusławski

Ucieczka z domu pewnej dziewczyny trwa bardzo krótko i nie kończy się dla niej tak jak to zaplanowała. Dziewczyna zostaje zabita, a sam sprawca cudem unika zatrzymania patrolowi milicji, który był akurat w pobliżu, „rozpływając” się gdzieś na poddaszu kamienicy. Kamienicy, w której mieszka śledczy Pomierański. Naturalnym jest więc, że włącza się on do sprawy. Milicja, cały kwartał dzielnicy, poddaje drobiazgowemu przeszukaniu, a te działania z kolei zagrażają doskonale zorganizowanej siatce przestępczej. Wkrótce syn Pomierańskiego zostaje uprowadzony, a list pozostawiony w mieszkaniu oficera stawia sprawę jasno: albo milicja wycofa się, albo chłopiec umrze... Powieść to jakby dwie równoległe rzeczywistości przenikające się ledwie przez pikosekundy. Z jednej strony seryjny zabójca i bardzo tajemniczy gang, z drugiej praca śledczych prowadzona z rozmachem i porwanie dziecka. Autorowi udało się stworzyć atmosferę niepokoju, a to za sprawą tej tajemnicy, która nijak nie chce się wyklarować. Minusem jest jedynie zakończenie, które wydaje się oderwane od tej rzeczywistości. Przy tak skomplikowanej fabule można było oczekiwać czegoś bardziej spektakularnego, może nawet przesadzonego. W ostateczności finał jest niezwykle blady.