Jerzy Bukowski

To zaskakujące, ale w przeciwieństwie do wielu szkolnych kolegów, zanim poznałem zasady gry w szachy, pierwszy był brydż. Problem był jeden: do gry potrzeba czterech, o co nigdy nie było łatwo. Poza tym systemy licytacji oraz zasady wistowania chyba trudniejsze do opanowania. Ten podręcznik poznałem w trakcie studiów, kiedy wiedza o tej karcianej grze była większa. Traktowałem ją jednak jako ciekawostkę, tym bardziej, że stosowała m. in. odmienny model oceny siły karty oraz stosowanego zapisu. Ale cóż robić, skoro była to edycja z 1956 roku. Dziś razi nieco archaizmem, ze względu na tematykę skierowana raczej do niszowego czytelnika. Z kategorii: można przeczytać.