Cytat dnia
Niech wszyscy będą przekonani, że na mocy tak prawa bożego, jak i wobec przepisów kodeksu prawa cywilnego wszelkie oświadczenia czynione pod...
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy
Patronat LC
Patronat LC
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2016
2016
2009
Dni złego słońca Małgorzata Przytuła-Sawicka 
"Dni złego słońca" na pewno warto przeczytać. To współczesna opowieść o kobiecie, która wyrusza do Australii, by odnaleźć swoją pierwszą miłość - ojca swojej córki, z którym rozminęły się jej drogi w czasie stanu wojennego i o którym sądzi, że wyemigrował i w konsekwencji znalazł się gdzieś na kontynencie australijskim. Znalezienie go wydaje się głównej bohaterce nie takie trudne, bo zawsze interesowały go opale, więc szuka 'Polaka' w kopalniach opali. W powieści występują pełnokrwiste postaci bohaterów, plastyczny opis polskich i australijskich warunków oraz intrygująca fabuła z zaskakującym zakończeniem.
Gniazdo dumy Małgorzata Przytuła-Sawicka 
Przez kilka dni błądziłam myślami po kontynencie, na którym kangurów jest dwukrotnie więcej niż ludzi. Australia stała się bowiem tłem nowej powieści Małgorzaty Przytuły-Sawickiej „Gniazdo dumy”. Jako miłośniczka podróży, autorka postanowiła przedstawić nam świat polskich emigrantów zamieszkujących przedmieścia Sydney. Przyznaję, że to spotkanie było dla mnie trudne i wywołało mieszankę uczuć, nie tylko tych pozytywnych.
Klasyczny obieżyświat, Michał Małolepszy, dociera na peryferie australijskiego Sydney i trafia w czeluść nietypowego pensjonatu, nazwanego Gniazdem dumy. Wynajem pokoju w tym miejscu okazuje się wstępem do przedziwnej historii, której bohaterami są pozostali lokatorzy oraz autorytarny właściciel. Polski despota, który nie wstydzi się dawnej współpracy z SB, zdaje się być pozbawiony jakichkolwiek ludzkich uczuć, a jego życiem kieruje chęć podporządkowania sobie wszystkich mieszkańców i wzbudzanie w nich poczucia strachu. Początkowo jako obserwator, a później także jako uczestnik, Michał dzieli się informacjami o kolejnych wydarzeniach w prowadzonym przez siebie blogu. Kontakt z internautami nie jest jednak jedynym sposobem na przekazywanie własnych emocji, nowy lokator uzewnętrznia się również poprzez pisanie długich listów do brata, który zdaje się istnieć w jego wyobraźni.
Wpisy na blogu są krótkimi relacjami o codziennym życiu Polaków na australijskiej ziemi, w których bohater nie szczędzi złych słów swoim współlokatorom oraz bezwzględnemu właścicielowi pensjonatu. Treści, nierzadko pisane prawie ulicznym i swobodnym stylem, każdorazowo komentowane są przez stałych czytelników. Inaczej czyta się natomiast listy, które Michał kieruje do nieistniejącego brata. Są one mocno rozbudowane i zawierają zarówno rodzinną historię, jak i sentymentalną podróż do czasów młodzieńczej miłości bohatera. Trudno jest jednoznacznie wskazać, jaki jest powód pisania tych listów, ale ich emocjonalna i wręcz ekspresyjna treść pozwalają sądzić, że bohaterem kieruje ogromne poczucie tęsknoty oraz chęć znalezienia własnego miejsca na ziemi.
Całą recenzję znajdziecie na blogu: http://www.mozaikaliteracka.pl/2016/03/gniazdo-dumy-magorzata-przytua-sawicka.html
